Δε μ΄αρέσουν οι λίστες. Ποτέ δε μ’ άρεσαν. Μου θυμίζουν «τα 10 πράγματα που πρέπει να ‘χει κάνει ένας άντρας μέχρι τα τριάντα» ή «τα 5 πράγματα που δεν πρέπει να λείπουν από μια γυναικεία ντουλάπα» ή το «τυρί-ρύζι-καφέ-γάλα-καμπά» που στοίχειωσε την παιδική μου ηλικία. Μένω χρόνια στην Αθήνα και την αγαπάω. Με διαλείμματα. Τον υπόλοιπο καιρό τη βαριέμαι, την ανέχομαι, καμιά φορά δεν την αντέχω, αλλά μετά πάλι, μ’ ένα μαγικό τρόπο, αυτή με τουμπάρει. Τις προάλλες ο ανηψιός μου με ρώτησε, αν ποτέ έφευγα από ‘δω τί θα μου έλειπε. Άργησα να απαντήσω. «Δεν την αγαπάς και πολύ», μου είπε. Κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή, άρχισαν να σκάνε στο μυαλό μου εικόνες, χρώματα, ήχοι, μυρωδιές, γεύσεις. Η ψυχή ζεστάθηκε, η μνήμη δούλεψε, το πρόσωπο φωτίστηκε και να η λίστα μου για τα 20 πράγματα που αγαπώ στην Αθήνα (με τυχαία σειρά και πιθανώς φουλ στα κλισέ):
1. Ο μελωδός του 1ου ορόφου στη γωνία Νικηφόρου Ουρανού και Πατριάρχου Φώτιου
2. Η μεγάλη βόλτα Αναγνωστοπούλου-Χάρητος -Δεινοκράτους και πίσω
3. Οι νερατζιές την άνοιξη
4. Η Ακρόπολη τη νύχτα
5. Η οδός Τάκη
6. Οι μαραθώνιοι καφέδες με φίλους
7. Η θέα απ’ τις ταράτσες
8. Oι Χαιρετισμοί στους Ταξιάρχες
9. Ο ουρανός καρτ-ποστάλ
10. Οι γιαγιάδες με τα λουλακί μαλλιά και τα κόκκινα κραγιόν
11. Παραλιακή. Νύχτα. Με καύσωνα.
12. Οι άνθρωποι της γειτονιάς μου
13. Το Cine Paris
14. Οι συναυλίες στον Λυκαβηττό
15. Το ζαχαροπλαστείο «Αφοι Αποστολόπουλοι» στη Χαριλάου Τρικούπη
16. Τα γεμάτα καφέ, Παρασκευή απόγευμα
17. Οι λεβάντες της κυρίας Ελένης, Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου γωνία
18. Τα μικρά θέατρα με τις μυστήριες παραστάσεις
19. Το ξεκούρδιστο πιάνο στη Σίνα (ακόμα να βρω από πού ακούγεται)
20. Η καλοσύνη των ξένων
Αυτή είναι η Αθήνα μου. Κι επειδή ζούμε παράξενες μέρες, αν ποτέ φύγω από ‘δω, θα κουβαλήσω στη βαλίτσα μου λίγο ουρανό, ένα πιάνο μινιατούρα, μια τάρτα φράουλα, ένα μωβ μπουκέτο, πολλές αγκαλιές, μπόλικα χαμόγελα και δε θα φοβηθώ τίποτα. Καλή αντάμωση!
