alternative action, alternative thinking

ο Γιάννης | People are strange

1.17K 0

σύνθεση κειμένου: Αθανάσιος Τσαρούχας

Ήταν κάποιος που δεν ήξερε καμιά ιστορία κι όλο έλεγε:

-Ξέρω πολλές ιστορίες.
Μια από αυτές έλεγε πως ήταν κάποιος
που δεν ήξερε καμιά ιστορία κι όλο έλεγε:
-Ξέρω πολλές ιστορίες.

Κάποιος πάπιος, πολλοί πρωτοετείς
ένα σπίτι
και ζητάς να κάνουν ησυχία αυτοί που φαντάζεσαι.
Εδώ δεν νιώθεις, εδώ μυρμηγκιάζεις.
Τσίπουρο απο την Πάτρα,
Πάσχα, σκοπιά και η άγρια μουσική των άστρων
έρχεται δίχως να ρωτά
και μ’ ένα ξαφνικό φιλί
σε καταπίνει, σε ρουφά.
Ρίχνεις τους πιο κρυφούς καημούς
στην ξεχασμένη της φωτιά
μεθάς και γελάς
στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων.
Χτυπάς και πονάς
σαν παρατημένο παιδί στο ξημέρωμα.
Ξαπλωμένος στη σκηνή ενός υπόγειου θεάτρου
ανάμεσα στους συγκατοίκους σου
βλέπεις τα μεθυσμένα αγγελούδια
να φτερουγίζουν στης γιορτής τον αέρα
με κάθε όνειρο με κάθε ελπίδα
να γεμίζουν χρώματα τη μαγική σφαίρα
βλέπεις τ’ αεροπαρμένα αγγελούδια
να ξεμυτάν απ’ τ’ ουρανού τα λημέρια
γλιστρώντας πάνω σε μια έρημη τσουλήθρα.

Ο χρόνος είναι ένα θλιμμένο καρναβάλι
καμιά στιγμή δεν κράτησε
πιο λίγο ή πιο πολύ από μια άλλη
είμαστε εμείς μα σύντομα
θα’μαστε κάποιοι άλλοι
και πάντα θα βρισκόμαστε
πότε στη γη
και πότε στο φεγγάρι,
να φεύγουμε, να ερχόμαστε,
να σπάμε και να ενωνόμαστε
ξανά από την αρχή.
Κι αν όλα γίνονται βιαστικά
μη δίνεις σημασία,
ας τους να λένε
πως αυτό το σκηνικό
είσαι μικρή για να τ’ αλλάξεις.
Εσύ να πετάς πάνω απ’ τις λύπες
να μη φοβάσαι και να μην κλαίς.
Χτίσε μια φωλιά στον ουρανό,
και να κατεβαίνεις μόνο αν θέλεις να γελάσεις.

Ο Γιάννης ζεί στον αέρα, στη φωτιά, στη βροχή.
Ακούει τις θάλασσες και τα ποτάμια
το γέλιο και το κλάμα
τις πολιτείες και τους ανθρώπους
που ταξιδεύουν έχοντας ξεχάσει που ακριβώς θέλουν να πάνε.
Ακούει την αλήθεια και το ψέμα
και μια μικρή ζεστή αγωνία του γλυκαίνει το αίμα
Ακούει τους ήλιους και τους πλανήτες
τις χαρές και τις λύπες
τις αρμονίες που γεμίζουν τις νύχτες
τους εραστές και τους τρελούς.
Την ακούει,
είναι ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή
υπήρχε από πάντα
σκάβει από μέσα τον πλανήτη
σιγά, σιγά
ρουφάει τα σωθικά του
κι όλο μας ονειρεύεται
την ώρα που βουλιάζουμε στο τίποτα.
Δεν απορεί, ούτε καταλαβαίνει
πώς συνεχίζει να υπάρχει μ’ όλα αυτά
Θέλει να βγει από κει μέσα κι όμως μένει
σε μια ομίχλη που ναρκώνει την καρδιά.
Γύρω του το τζάμι έχει σπάσει
κι έχει μείνει με το βλέμμα καρφωμένο
Τι ήθελε να δει έχει ξεχάσει
Θα περιμένει ώσπου να θυμηθεί.

Τα λόγια του γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ’ άφηνες θ’ ανοίγαν μια ρωγμή
απ’ το μικρό κελί σου ως το άπειρο
Τα λόγια του ανέλπιδη ευχή
σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο
και αν τ’ άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο.
Αν δε χωράς λοιπόν σε μια άθλια πατρίδα
και δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή.

Απόψε θα ‘χουμε μια όμορφη νύχτα
Κι αύριο θα ‘ναι μια καλύτερη μέρα.

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close