alternative action, alternative thinking

η Ειρήνη | People are Strange

1.05K 0

Κάπου στην πόλη
ζούν οι αλκοολικοί
τα χνώτα τους θαμπώνουν τα γυαλιά
μιας σπασμένης πραγματικότητας
ζεσταίνουν στη φάτνη
το βρέφος του δικού τους μηδέν.
Έτος μηδέν χιλιάδες χρόνια μετά το πρώτο.
Παρθένους συναντώ μόνο τον Σεπτέμβρη.
Οι υμένες πέφτουν πια
σαν τα φύλλα της άνοιξης το φθινόπωρο.
”Δεν είμαι στα καλύτερα μου”
λέει η Ειρήνη,
της λείπει πολύ
η μπέρτα που θα την κάνει ηρωίδα.
Απόψε.
Πρίν τη λούσει ο κρύος ιδρώτας ξανά.
Σ’έναν οργασμό του κορμιού της
οι φλέβες πάλλονται δυνατά,
ριγεί και αναζητά
τον πόθο που θα την συνεφέρει.
Αναζητά τον αλκοολικό ταχυδρόμο
τον βρίσκει
-Ποιός είσαι; τον ρωτά.
-Η αιώνια ερώτηση, απαντά αυτός
και η αιώνια απάντηση..
Δεν ξέρω.

Αρχίζει να γράφει
σε ένα κομμάτι χαρτί.
Γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
καθώς τα ασβεστωμένα πρόσωπα χαμογελούν
καθώς ο κ.Θάνατος γελά
καθώς οι ανελκυστήρες κόβονται
καθώς τα πολιτικά τοπία διαλύονται
καθώς το αγόρι στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο πανεπιστημίου
καθώς τα μολυσμένα ψάρια ξεστομίζουν τις μολυσμένες προσευχές τους
καθώς ο ήλιος κρύβεται
είμαστε
γεννημένοι έτσι
να είμαστε έτσι
με αυτούς τους προσεκτικά τρελούς πολέμους
με την όψη σπασμένων παραθύρων σε εργοστάσια να ατενίζουν το κενό
με μπαρ όπου οι θαμμόνες δεν μιλούν πλέον μεταξύ τους
με τσακωμούς που καταλήγουν σε πυροβολισμούς και μαχαιρώματα
γεννημένοι έτσι
με νοσοκομεία που είναι τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να πεθάνεις
με δικηγόρους που χρεώνουν τόσο ακριβά που είναι φθηνότερο να δηλώσεις ένοχος
σε μια χώρα όπου οι φυλακές είναι γεμάτες και τα τρελοκομεία κλειστά
σε έναν τόπο όπου οι μάζες ανυψώνουν ηλίθιους σε πλούσιους ήρωες
γεννημένοι μέσα σ’αυτό
περπατώντας και ζώντας μέσα σ’ αυτό
πεθαίνοντας λόγω αυτού
μένοντας άφωνοι λόγω αυτού
ευνουχισμένοι
έκλυτοι
αποκληρωμένοι
λόγω αυτού
εξαπατημένοι από αυτό
χρησιμοποιημένοι από αυτό
εξευτελισμένοι από αυτό
εξοργισμένοι και απηυδησμένοι από αυτό
βίαιοι
απάνθρωποι
λόγω αυτού
η καρδιά έχει μελανιάσει
τα δάχτυλα πλησιάζουν το λαιμό
το όπλο
το μαχαίρι
τη βόμβα
τα δάχτυλα τείνουν προς έναν μη αποκρυνόμενο θεό
τα δάχτυλα πλησιάζουν το μπουκάλι
το χάπι
τη σκόνη
γεννημένοι σ’ αυτό το θλιβερό θανατικό
γεννημένοι με μια κυβέρνηση με 60 χρονών χρέος
που σύντομα δε θα είναι ικανή να αποπληρώσει τους τόκους αυτού του χρέους
και οι τράπεζες θα καούν
το χρήμα θα καταστεί άχρηστο
θα υπάρξουν φανερές και ατιμώρητες δολοφονίες στους δρόμους.

Ο πόλεμος δεν είναι μακρινός,
είναι δίπλα μας κάθε μέρα και στιγμή..
Διαλέγεις στο διηνεκές στρατόπεδο, αντιπαρέρχεσαι τις χθεσινές ιδέες που χες και πολεμάς με τον εχθρό,
τη λογική.
Ας ήταν να υπάρχει.
Ειρήνη.
Απόψε θα πιούμε τον καφέ σου μαζί.
Θα σε κεράσω και το τσιγαράκι
που λαχτάρησες..

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close