alternative action, alternative thinking

Ο τελευταίος Βαγγέλης

1.39K 0

κείμενο: Βάσω Χόντου

Από χθες το πρωί, όταν κι έγινε γνωστή η είδηση ότι ο Βαγγέλης Γιακουμάκης βρέθηκε νεκρός, πολύς κόσμος λυπήθηκε βαθιά. Άλλος θυμήθηκε τα δικά του τραυματικά βιώματα απ’ το σχολείο, το στρατό ή τις εφηβικές παρέες. Άλλος σκέφτηκε πως αυτό το παιδί θα μπορούσε να ήταν το δικό του. Άλλος εξοργίστηκε με τα κλειστά στόματα και τα σφαλισμένα μάτια. Το αποτέλεσμα όμως δεν άλλαξε. Ο Βαγγέλης επέλεξε να γλυτώσει, κάνοντας κακό στον εαυτό του. Προφανώς δεν είχε άλλο τρόπο.

Το αν θα πληρώσουν ή όχι οι ηθικοί αυτουργοί, δεν ξέρω αν έχει σημασία. Πολλές φορές, η μέσα κόλαση είναι πιο άγρια κι απ’ τη χειρότερη φυλακή. Απ’ την άλλη, σε δυο-τρεις μέρες, μια βδομάδα, ένα μήνα το πολύ, όλοι εμείς θα έχουμε ξεχάσει το Βαγγέλη. Όχι γιατί δεν έχουμε αισθήματα, αλλά γιατί έτσι είναι η ζωή. Και προχωράει χωρίς να μας ρωτάει. Θα γυρίσουμε πάλι στις δουλειές, τα προβλήματα, τις χαρές, τις στεναχώριες, τους έρωτες. Αυτό το κείμενο δεν είναι επικήδειος, λαϊκό δικαστήριο ή ρεπορτάζ. Υπάρχει κόσμος που μπορεί όλα αυτά να τα κάνει πολύ καλύτερα από ‘μενα. Όμως απ’ αυτή την τόσο δραματική ιστορία, τρία πράγματα δε θα ‘θελα να ξεχάσουμε ποτέ:

  • Να αγαπάμε τα παιδιά, τα ανήψια μας, τα παιδιά των φίλων μας, τα ξένα παιδιά. Να τους δίνουμε γενναιόδωρα την αγάπη μας. Χωρίς κρατήματα, χωρίς τσιγκουνιές. Γιατί η αγάπη φτιάχνει ρίζες, πλέκει προστατευτικά κουκούλια, και νικάει πάντα τους δράκους και τις κακές μάγισσες. Σε κάθε ηλικία.
  • Να αποδεχόμαστε/αγαπάμε τη διαφορετικότητα και να μάθουμε στα παιδιά μας, ότι οι άνθρωποι δεν είναι το φύλο, το χρώμα, η οικονομική κατάσταση ή η γλώσσα τους. Είναι τα ζεστά χέρια, οι μεγάλες αγκαλιές, τα πλατιά χαμόγελα, το χάδι στα μαλλιά, τα χαρούμενα μάτια. Αυτό είναι κι αυτό μόνο μετράει.
  • Να μιλάμε χωρίς να φοβόμαστε. Η σιωπή είναι συνενοχή και συμμετοχή στο έγκλημα. Θα μου πείτε τόσα γίνονται. Κι εγώ θα σας πω, συμφωνώ αλλά πάντα υπάρχει τρόπος. Πάντα θα υπάρχουν αυτιά για ν’ ακούσουν κι άνθρωποι για να φροντίσουν. Είναι λίγοι αλλά υπάρχουν. Λένε ότι ο φόβος τρώει τα σωθικά. Όμως κι οι ενοχές είναι το δηλητήριο της ψυχής. Kυλάνε μέσα σου κι απλώνονται σαν αρρώστια που δεν θα καταφέρεις ποτέ να νικήσεις.

Μακάρι ο Βαγγέλης εκεί που πήγε, να βρει την ησυχία που στερήθηκε, και μακάρι να είναι ο τελευταίος.

Γραμμές υποστήριξης για παιδιά και εφήβους:

http://www.e-abc.eu/gr/grammes-voitheias/
http://www.antibullying.gr/
http://www.tilefonikigrammi.gr/default.asp

 

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close