Καλοκαίρι
πλωτές πολιτείες
πύργοι της Βαβέλ
ανεμόμυλοι γεμάτοι χρυσάφι
πλουμιστά φορέματα
κοσμήματα
νέγρες και Βέλγοι ναυτικοί
από μάνα τσιγγάνα.
Χαρίζουν στον Άρη
μια κιθάρα
Ιταλική
μπαίνει στο πλοίο
για Αμερική
αναζητά μια βαλίτσα
έναν συγγενή
χάνει τις μέρες
στα αμπάρια
στα κάρβουνα με τους γιγαντόσωμους
εργάτες
μπερδεύεται με μνήμες
βιώνει αυταπάτες
έξω από τα ασανσέρ
πολυτελών ξενοδοχείων
φεύγει για να γλιτώσει
της παρέλασης
κάτω από το παράθυρο του
Ουράνιες Προφητείες
ομοφυλόφιλα σταυροπόδια
διαφορετικά όνειρα
συναντήσεις
αισθήματα ελευθερίας
ιπτάμενες σανίδες
δελφινανθρώπων
ο Άρης
μεταμορφώνεται
ανθεκτικώς
ενάντια σε αυταρχικούς πατεράδες
και κάθε του πόδι
τον οδηγεί
προς άλλη κατεύθυνση
τώρα
περπατά στους τοίχους
στο ταβάνι
παράτησε τη σχετική ζωή
υφάσματα πλασιέ
σύντομες σχέσεις
μεσοδιαστήματα κενά
σε βαγόνια τρένων
πίνακες του Hopper
και ένα αφεντικό
που κάθεται πάντα
σε υπερυψωμένη καρέκλα
πίσω απ’το μεγάλο γραφείο
ξύνει ατέλειωτα μολύβια
για να μην αργήσεις
λεπτά δέκα
να εμφανίσεις το δειγματολόγιο
κατηγορούμενος.
Τον κυνηγούσε μόνιμα
η ενοχή
έφταιγε αυτός
το μυαλό του
έψαχνε να βρεί
δικηγόρο
υπεράσπισης
στα σφυροκοπούμενα
εδώλια του τελευταίου ορόφου
όπου η γυναίκα του διευθυντή
γνωρίζει κάτι
θα μπορούσε να τον σώσει
να μην ανέβει τις σκάλες
των λευκοντυμένων
σαλπιγγτών
πρίν βασανιστεί
στις περίτεχνες εφευρέσεις
προκρουστικής ιδιοφυίας
στάθηκε
εισέπνευσε
εξέπνευσε
αβλανάθανάλβα
Ζήτησε και του δόθηκε.
