alternative action, alternative thinking

αναζωή | ε.γώ

1.61K 0

κείμενο: Γιώργος Σπυράκης

art: Daddolie

Anazoi_1

Κοιτάς προς τα ψηλά με βλέμμα θολό, γεμάτο άγχος και οι ακτίνες απ’ το φως διαθλώνται στα κύματα· της φύσης, αλλά και τα δικά σου. Όσα προκάλεσες καθώς έπεφτες μέσα. Πότισες το δέρμα σου με αλμυρή γεύση.
Η αίσθηση γίνεται πιο έντονη. Πιο ουσιαστική, πιο πιεστική και εσύ;… εσύ απλώς βυθίζεσαι εκεί που σου αρμόζει. Μόνο αυτό μπορεί να σε σταματήσει. Μόνο όταν η γύμνια των ποδιών σου αναστατώσει την άμμο και την κάνει ακόμα πιο άμορφη. Σχηματικά απλή.
Συνειδητοποιείς ότι πλέον δεν έχεις περιθώρια αντίδρασης. Καλό θα ήταν να αρκεστείς στα βασικά· αφού δεν μπορείς να επιπλεύσεις, βυθίσου με αξιοπρέπεια.
Οι πρώτες σπασμωδικές κινήσεις σε στέλνουν ακόμα πιο εγκάρσια. Τα ακανόνιστα άκρα σου σπαταλούν όση ζωή έχει απομείνει. Τόσο είναι και το υπόλοιπό σου· όση και η ενέργεια που πρόλαβες να εγκλωβίσεις μέσα σου.
— Αφήνεσαι;
Αφέσου και ηρέμησε συνειδητοποιημένος πλέον. Καμία αντίδραση, καμία σπατάλη. Μόνο να βυθίζεσαι με νωχέλεια. Αρκεί για να ξεγελάσεις τον χρόνο.
Συγκρατείς όση ανάσα περίσσεψε. Αυτή είναι και τέλος. Το σύμπαν γύρω σου δεν συνωμοτεί. Μια χαρά μπορείς και μόνος σου.
Είναι πλέον θέμα χρόνου για τη συνέχεια· όποια κι αν είναι αυτή.
Θεωρείς άσκοπο να την κρατήσεις λίγο ακόμα μέσα σου. Τα πνευμόνια ήδη έχουν διασταλεί. Όχι άλλο, μην τους το κάνεις αυτό. Σε οξυγόνωσαν με υπομονή τόσες φορές. Σεβάσου και μην τα προδώσεις.
Χαλαρώνεις τα χείλη σου και–
Άμορφες φυσαλίδες αιωρούνται. Διατηρούν για λίγο το σχήμα απ’ το χαμόγελό σου και αμέσως μετά αναδύονται δίχως κανονικότητα. Εκπνέουν τον εαυτό σου και στριμώχνονται στην ομοιογένεια του υδάτινου κόσμου. Τις παρατηρείς που δεν διστάζουν και έλκονται προς την επιφάνεια. Προς τα εκεί σπεύδουν. Εκεί τη μεταφέρουν. Σπέρματα ζωής κι αυτές.
Το απόθεμα των εκπνοών σου σκιαγραφείται και γίνεται σχήμα. Απαλλάσσεται απ’ την πίεση του νερού μόνο και μόνο για να εκτονωθεί ολοκληρωτικά. Αυτό ακριβώς που ποτέ δεν έκανες μέχρι τώρα.
Μοιάζει δίκαιο. Αυτές έχουν την τάση για άνωση και εσύ αφήνεσαι. Αντικρουόμενη η λύτρωσή σας.
Καλά κάνεις και τις περισώζεις απ’ το εγώ σου. Να μην τις παρασύρεις κι αυτές. Εκτός κι αν σε υπερνικούσε η άνωση.
— Τόσα είναι αυτά που σε βαραίνουν από πείσμα.
Τις αντικρίζεις που χάνονται εκεί ψηλά. Γλίστρησε από μέσα σου και αυτή η μικρή, η τελευταία.
— Ας την ονομάσουμε «αναζωή».
Θέμα χρόνου τα υπόλοιπα. Όχι όμως και η δύναμη του νου.
Τουλάχιστον βιώνεις την ικανοποίηση ότι έστω κι έτσι ­–με τον δικό σου μοναδικό τρόπο– ελευθερώνεις ζωή. Τη στέλνεις εκεί που κανείς δεν μπορεί να την πνίξει.
Εκπνέεις απλόχερα ζωή κι ας είναι πλέον τα δάχτυλα του ποδιού σου ένα με τη δροσερή άμμο.

ε.γώ

πηγή: http://loco-ego.blogspot.gr/

art: https://www.facebook.com/daddolie?fref=ts

 

 

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close