alternative action, alternative thinking

Το ξύπνημα της άνοιξης του Κωνσταντίνου Γιάνναρη | Cinema

924 0

Της Βάσως Χόντου ●

Το ξύπνημα της άνοιξης είναι η έκτη κατά σειρά μεγάλου μήκους ταινία του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, με πρωταγωνιστές πέντε εφήβους που στήνουν μια ένοπλη συμμορία. Ο Γιάνναρης δανείζεται τον τίτλο του από το ρομαντικό θεατρικό έργο του Φρανκ Βέντεκιντ, μόνο που εδώ δεν περιορίζεται στη σεξουαλική απελευθέρωση των ηρώων του. Βασικό του θέμα είναι η βία σε μια πόλη που παρακμάζει και βρίσκεται σε βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση. Η δράση της συμμορίας ξεκινάει από έναν έρωτα, στηρίζεται σε μια ιδεολογία αντίδρασης στο κατεστημένο, στο δρόμο μπολιάζεται με ναρκωτικά, όπλα, διαδηλώσεις, όμως στο τέλος το παιχνίδι αρχίζει να ξεφεύγει. Ο κύκλος της βίας αυξάνεται γεωμετρικά, παίρνει ανεξέλεγκτη τροπή και οδηγεί τους πρωταγωνιστές σ’ έναν δρόμο χωρίς επιστροφή.

Ενώ στο Από την άκρη της πόλης ο σκηνοθέτης καταπιάνεται με ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο, εδώ τοποθετεί τους πρωταγωνιστές του στην καρδιά της ελληνικής μεσοαστικής κοινωνίας. Οι πέντε έφηβοι βιώνουν αρχικά τη βία μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Η ψυχρή μάνα, ο βουτηγμένος στα χρέη πατέρας, οι αλβανοί γονείς που δουλεύουν μέρα-νύχτα για να ορθοποδήσουν, ο διαπλεκόμενος μεγαλοαστός που αυτοκτονεί και η ανύπαντρη μητέρα που νοιάζεται μόνο για το μεροκάματο, συνθέτουν τον μικρόκοσμο των εφήβων. Αυτή η οικιακή βία, που τις περισσότερες φορές είναι μη λεκτική, φωλιάζει μέσα τους, γίνεται σωματική και ξεχύνεται προς κάθε κατεύθυνση. Γιατί όπως λέει κι ο μικρότερος της συμμορίας σε μια στιγμή: «Κάτι είχε γίνει μέσα μας. Όμως είναι ωραία η βία».

Η ταινία του Γιάνναρη μοιάζει με ένα κινηματογραφικό γράμμα προς μια χαμένη γενιά. Παιδιά που μεγαλώνουν στον αυτόματο, γονείς κουβαλητές που τσιγκουνεύονται μια αγκαλιά, λεπτές γραμμές που ξεπερνιούνται σε μια στιγμή. Θα μου πείτε «κλισέ, πολλά κλισέ». Δεν θα διαφωνήσω. Όμως αν κάποιος κοιτάξει γύρω του, θα δει πως αυτός είναι ο κόσμος μας. Στα μεγάλα ατού της ταινίας συγκεταλέγονται οι ωραίες ερμηνείες των ηθοποιών (πρώτη φορά σε ελληνική ταινία είδα πιτσιρίκια να παίζουν τόσο καλά), η σκοτεινή και πάντα ιδιαίτερη σκηνοθεσία του Γιάνναρη, καθώς η σχεδόν βίαιη μουσική που δεν σε αφήνει στιγμή να χαλαρώσεις.

Δεν είμαι σίγουρη αν το ξύπνημα της άνοιξης είναι καλή ή κακή ταινία. Το μόνο που ξέρω είναι πως με άγγιξε πολύ, με φόβισε, με ανησύχησε. Και βγήκα από το σινεμά μ’ ένα αίσθημα αλλοιώτικο. Δεν μπορώ να περιγράψω τί ακριβώς ένοιωσα. Δεν ξέρω. Νομίζω πως θα πρέπει να περάσουν μέρες για να βρω αυτά που άφησε μέσα μου. Ίσως όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση, να ισχύει αυτό που είπε κάποτε ένας σημαντικός έλληνας μεταφραστής: «Κάθε σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο είναι σαν τη μουσική. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να το αφηγηθείς».

Το ξύπνημα της άνοιξης

Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γιάνναρης

Παίζουν: Δάφνη Πατακιά, Κωνσταντίνος Ελματζίογλου, Κώστας Νικούλις, Μούτσο Φαμπρίτσιο, Κωνσταντίνα Τακάλου, Ζουλί Λεφέβρ, Αγγελος Τζέγια, Ράνια Σχίζα, Γιούλη Τσαγκαράκη, Γιάννης Τσορτέκης, Αρμάνδος Νταούτι

Μουσική: Drog-A-Tek

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close