Σπακανόπιτα, όχι σπανακόπιτα! | της Αμάτας Σκουλούδη

Την περασμένη Κυριακή ξύπνησα αποφασισμένη: Μετά τον πρωινό καφέ θα έβαζα μπρος για φύλλο σπιτικό. Τι είδους πίτα θα έφτιαχνα δεν ήξερα, άνοιξα το ψυγείο, είδα το σπανάκι μισομαραμένο και αποφάσισα να το σώσω κάνοντάς το γέμιση. Σπανακόπιτα σήμερα!

Το ανακοίνωσα στην παρέα με μήνυμα ομαδικό και αμέσως άρχισε η καζούρα. Με το που έφτασαν στο σπίτι, ξεκίνησα να απλώνω το φύλλο και θυμηθήκαμε μια περσόνα με αδυναμία στο σπανάκι, την Δεβόρα (κατά κόσμον Νίκη Σερέτη), την οικιακή βοηθό του Ζάχου Δόγκανου από τη σειρά Εκείνες κι Εγώ (Ναι, βλέπαμε μπόλικη τηλεόραση στα χρόνια της εφηβείας μας).

Η Δεβόρα, λοιπόν, είχε μανία με το σπανάκι και τη σπανακόπιτα, όμως το μαυριδερό κορίτσι, λόγω καταγωγής από την Αφρική, δυσκολευόταν να αρθρώσει τη λέξη σωστά και την επαναλάμβανε κάθε τόσο ως σπακανόπιτα και το σπανάκι ως σπακάνι. Δείτε το βίντεο και θα καταλάβετε:

Αφιερωμένη, λοιπόν, στα γέλια που μας χάρισε η Δεβόρα, η χειροποίητη σπανακόπιτά μου.

Υλικά για ένα μεγάλο ταψί, κατά προτίμηση στρογγυλό:

750 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
½ κρασοπότηρο ελαιόλαδο
2 και κάτι κουταλιές της σούπας ξύδι
1 ½ νεροπότηρο χλιαρό νερό
2 κουταλιές του γλυκού αλάτι

Αυτά για το φύλλο. Για τη γέμιση της πίτας χρησιμοποίησα:

1 κιλό σπανάκι
1 κιλό πράσα
½ ματσάκι άνηθο
λίγα φρέσκα κρεμμυδάκια
φέτα τριμμένη με το χέρι
ελαιόλαδο
αλάτι και πιπέρι

Τσιγάρισα πρώτα σε πλατιά κατσαρόλα το κρεμμύδι και μετά από πέντε λεπτά πρόσθεσα το σπανάκι και τα πράσα. Αλάτι, πιπέρι και αφού μαράθηκαν τα λαχανικά τα άφησα στην άκρη να κρυώσουν.

Πήρα μια βαθιά, πήλινη λεκάνη, άδειασα όλο το αλεύρι και έκανα μια λακουβίτσα στο κέντρο. Λάδι, ξύδι, αλάτι και σιγά – σιγά το νερό ζυμώνοντας συνεχώς. Μόλις είδα πως το ζυμάρι άρχισε να ξεκολλάει από το χέρι μου, το χώρισα σε τέσσερα ίσα μέρη και το άφησα στην άκρη.

Καθάρισα καλά τον πάγκο της κουζίνας και τον πασπάλισα με αλεύρι. Με τον ξύλινο πλάστη άρχισα να απλώνω ένα προς ένα τα κομμάτια του ζυμαριού. Πρώτα στρώσιμο από τη μία πλευρά, μετά αναποδογύρισμα και στρώσιμο ξανά. Ζητήστε και έναν βοηθό από δίπλα, να αλευρώνει τον πάγκο όταν βλέπετε να λιγοστεύει το αλεύρι, για να μη κολλήσει το φύλλο.

Τα φύλλα πρέπει να έχουν πάχος περίπου μισού εκατοστού. Λάδωσα αρκετά καλά το ταψί και έστρωσα το πρώτο φύλλο. Λίγο λάδι ακόμα και το 1/3 της γέμισης από την κατσαρόλα. Από πάνω λίγη φέτα. Ξανά φύλλο, ξανά γέμιση, πάλι φύλλο, πάλι γέμιση και τέλος το τέταρτο φύλλο. Μόλις το τοποθετήσω, τραβάω προς τα πάνω τις άκρες του πρώτου φύλλου, του κάτω-κάτω για να ενωθούν με εκείνο της επιφάνειας, να “σφραγίσω” όσο γίνεται μέσα στην πίτα τη γέμιση.

Αφού ενώσω περιμετρικά τις άκρες τους, ρίχνω λίγο λάδι ακόμα και την χαράζω χωρίς όμως να φτάσει το μαχαίρι βαθιά, μόνο να φαίνονται οι γραμμές των κομματιών, όχι να κοπεί ως κάτω. Έχω ζεστάνει τον φούρνο για ένα δεκάλεπτο και φουρνίζω στους 200 βαθμούς στις αντιστάσεις.

Χρόνο ψησίματος δεν μπορώ να πω με ακρίβεια, γύρω στα 50 με 60 λεπτά, ανάλογα με την ισχύ κάθε φούρνου. Δοκιμάστε με το μαχαίρι μετά το πρώτο 40λεπτο ψησίματος για να σιγουρευτείτε. Μόλις ρόδισε αρκετά την έβγαλα από τον φούρνο και περίμενα 15 λεπτά να κρυώσει. Ε, μετά το πρώτο κομμάτι η σπακανόπιτα έγινε καπνός.

Σημείωση:
Αν το αλεύρι έχει κόμπους ή σας φαίνεται σβολιασμένο, κοσκινίστε το για σιγουριά πριν ξεκινήσετε.