Έπιασε βροχή, φτιάξε κέικ!

Της Αμάτας Σκουλούδη ●

Όχι πως χρειάζονται ιδιαίτεροι λόγοι για να βάλω μπρος για κέικ, αλλά να, με τον βροχερό καιρό και τα πρώτα κρύα θέλεις ο φούρνος και το σπίτι να μυρίσουν θαλπωρή, δηλαδή ζύμη και βούτυρο. Το απόγευμα, στην κουρασμένη επιστροφή από τη δουλειά, αχνιστός καφές άφθονος και μια-δυο (εντάξει τρεις) φέτες από αφράτο κέικ δίπλα – ό,τι πιο χαλαρωτικό μπορώ να σκεφτώ! Έχω δοκιμάσει εκδοχές πολλές, άλλες απέτυχαν και θύμιζαν κακοψημένο μπισκότο και άλλες θριάμβευσαν και φαγώθηκαν εν μισή νυκτί. Όμως η συνταγή αυτή είναι… καταδικασμένη να πετύχει, δοκιμασμένη εκατοντάδες φορές. Κέικ με τα όλα του, βανίλια και λίγο ξύσμα λεμόνι για τη μυρωδιά. Δέχεται παραλλαγές κάμποσες, θα δείτε παρακάτω.

Τα βασικά υλικά για την κλασική, στρογγυλή φόρμα (και σε μακρόστενη τα ίδια ισχύουν), με διάμετρο περίπου 20 εκατοστά:

– 3 αυγά

– 1 κεσεδάκι βούτυρο (250 γραμμ.)

– 1 πακέτο αλεύρι (500 γραμμ.)

– 200 γραμμ. ζάχαρη
– 1 ποτήρι του νερού γάλα

– 1 κ.γ. μπέικιν πάουντερ

– 2 βανίλιες σε σκόνη

– ξύσμα από ένα λεμόνι

– λίγο επιπλέον βούτυρο για το βουτύρωμα της φόρμας

Είκοσι λεπτά πριν ξεκινήσω την ετοιμασία, αφήνω το βούτυρο στον πάγκο να μαλακώσει αρκετά. Ένα δεκάλεπτο πριν ξεκινήσω, ζεσταίνω τον φούρνο στους 170 βαθμούς. Διαλέγω ένα βαθύ μπολ και ρίχνω εκεί το βούτυρο. Ξεκινάω ανακάτεμα με το μίξερ χειρός και σταδιακά, μόλις το βούτυρο ασπρίσει, ρίχνω τη ζάχαρη. Αν έχετε μίξερ μεγάλο και επαγγελματικό γλιτώνετε πολύ κόπο. Μετά ρίχνω τα αυγά και συνεχίζω το ανακάτεμα μέχρι να ενωθούν με τα υπόλοιπα υλικά.

Μόλις προκύψει χυλός πηχτός, βγάζω το μίξερ από την μπρίζα και συνεχίζω με το χέρι. Έχω σχεδόν διαπιστώσει (μένει να το επειβεβαιώσω με τρεις-τέσσερις ακόμα απόπειρες) πως όσο λιγότερο ανακατεύεται η ζύμη του, τόσο πιο πολύ φουσκώνει. Οπότε προτιμώ την μαρίζ (σπάτουλα κοινώς) για να συνεχίσω. Ρίχνω το γάλα, ανακατεύοντας, το μπέικιν, τις βανίλιες, το ξύσμα και λίγο-λίγο το αλεύρι. Το ανακάτεμα από εδώ και πέρα θέλει λίγη υπομονή, όχι όμως πάνω από πέντε λεπτά.

Παραλλαγές: αντί για ένα ποτήρι γάλα συχνά βάζω μισό γάλα και μισό χυμό πορτοκάλι, έτσι παίρνει μπόνους ευωδιάς.

Έχω από πριν βουτυρώσει και αλευρώσει τη φόρμα για να σιγουρευτώ πως δεν θα κολλήσει στο ψήσιμο. Αδειάζω τη ζύμη και το φουρνίζω στους 180 βαθμούς για μία ώρα, ίσως λιγότερο ίσως περισσότερο, το κέικ και ο φούρνος θα αποφασίσουν. Μόλις δω ότι φουσκώσει και ροδίσει, κάπου στα 50 λεπτά, ανοίγω λίγο τον φούρνο και βουλιάζω στο κέντρο του ένα μαχαίρι. Αν βγει καθαρό, όλα εντάξει, αν έχει πάνω του ζύμη χαμηλώνω ξανά στους 170 και συνεχίζω ψήσιμο για 10 λεπτά το πολύ.

Μόλις ψηθεί, σβήνω τον φούρνο, το αφήνω μέσα για 15 με 20 λεπτά “να τραβήξει”, όπως λέει και η μαμά. Το ακουμπάω στον πάγκο πάνω σε σχάρα ή πετσέτα χοντρή να κρυώσει άλλο τόσο και μετά γυρίζω περιμετρικά το μαχαίρι σπρώχνοντας ώστε να ξεκολλήσει από τα τοιχώματα. Αναποδογύρισμα σε άνετη πιατέλα και αυτοσχεδιάστε: γλάσο σοκολάτας για τους λιχούδηδες, ζάχαρη άχνη για κάτι πιο μαμαδίστικο ή βουτυρόκρεμα (τη συνταγή θα την βρεις εδώ http://alternactive.gr/spitika-cupcakes/) για τους αμετανόητους γλυκατζήδες.

alternative action, alternative thinking

Έπιασε βροχή, φτιάξε κέικ! | της Αμάτας Σκουλούδη

Comment Cancel

Follow Us