Για την 17η Νοέμβρη, έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά εδώ και 42 χρόνια. Πολλοί από όσους βρίσκονταν εκείνες τις ημέρες στο Πολυτεχνείο, βρέθηκαν μερικά χρόνια αργότερα από την άλλη πλευρά της πόρτας. Άλλοι κυβέρνησαν, άλλοι άλλαξαν τις απόψεις τους, άλλοι έμειναν πιστοί στις ιδέες τους.
Η 17η Νοέμβρη όμως, ότι και να συνέβη τα επόμενα χρόνια, εκτός από την αρχή του τέλους της επταετούς δικτατορίας, συμβόλιζε και θα συμβολίζει τη νεανική αγωνία για αλλαγή. Άλλες οι τότε συνθήκες, άλλες οι τωρινές, με κοινά όμως σημεία αναφοράς για όσους αγωνίζονται. Το πείσμα και την επιμονή, τη φρεσκάδα των ιδεών και την αισιοδοξία, την άγνοια κινδύνου ή και την αδιαφορία για τον κίνδυνο, που χαρακτηρίζει τους νέους ανθρώπους. Αυτούς που είναι έτοιμοι να βάλουν ως ανάχωμα το σώμα τους, προκειμένου να μην αφήσουν τη ζωή τους έρμαιο, στα χέρια οποιουδήποτε.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 42 χρόνων από την ημέρα που το τανκ έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου, το Alternactive παρουσιάζει τη συνέντευξη ενός ανθρώπου, που περιγράφει όσα συνέβαιναν εκείνες τις μέρες, λίγο πιο βόρεια. Στη Θεσσαλονίκη.
Comment