alternative action, alternative thinking

Amanda Charchian | Γυμνά σώματα | Art

2.2K 0

κείμενο: Μυρτώ Χαραλάμπους

Το γυμνό σώμα για την 26χρονη Αμερικανίδα φωτογράφο Amanda Charchian  είναι μια «είσοδος για περισσότερη αλήθεια», για να δημιουργήσει κάτι το μυστικιστικό που θυμίζει αρχέγονους κόσμους και σουρρεαλιστικές πραγματικότητες. Θεωρεί πως το δέρμα κάτω από τα ρούχα έχει μια ωμή ειλικρίνεια, είναι ένας δρόμος να δούμε τους εαυτούς μας στην πιο αγνή τους μορφή.

Η γυμνή φωτογραφία παρουσιάζεται συχνά ως αποκλειστικά ερωτική, περιορίζοντάς την έτσι σε ένα αντικείμενο πόθου ή ένα όχημα για ευχαρίστηση. Παρόλο που εννοιολογικά το γυμνό και ο ερωτισμός συχνά συνδέονται, η Charchian ισχυρίζεται ότι τα ρούχα μπορεί να είναι τελικά μεγαλύτερος ‘ένοχος’ στις υπερ-σεξουαλικές κοινωνίες. Στα ταξίδια της στην Αίγυπτο και την Ινδία σημειώνει την ‘επιθετικότητα’  των αντρικών βλεμμάτων, η οποία προκύπτει από το γεγονός πως οι γυναίκες είναι καλυμμένες σχεδόν ολόκληρες με αποτέλεσμα ο περιορισμός αυτός να ισχυροποιεί την επιθυμία.

Από την άλλη, θεωρεί πως συνδέοντας πάντοτε το γυμνό με το ερωτικό αγνοούμε τις σεξουαλικές ιδιαιτερότητες του ατόμου.

«Μερικοί βρίσκουν απολύτως ερωτικό το εντελώς ντυμένο. Η σεξουαλικότητα είναι ένα περίπλοκο μέρος της ύπαρξής μας και για αυτό είναι κάτι το συναρπαστικό για μένα».

Η αμηχανία την οποία ενίοτε προκαλεί το γυμνό στην φωτογραφία δίνει την αφορμή για επισκόπηση της διαμορφωμένης ηθικής γύρω από αυτό και της αντιμετώπισής του στην εκάστοτε κοινωνία. Όπως αναφέρει η Charchian στην ιστοσελίδα της, η ίδια είναι ένας ερευνητής «του κράτους της αποξένωσης μέσα από τις σφαίρες της σωματικής, ψυχο-κοινωνικής και πνευματικής κατάστασης του ανθρώπου».

Δεν έχει στόχο να προκαλέσει επί τούτου. Παρόλα αυτά έχει θεωρηθεί από πολλούς προκλητική λόγω της αντισυμβατικότητας της οποίας κατά καιρούς εκφράζει. Θεωρεί πως κάθε καλλιτέχνης πρέπει να έχει κάτι στο οποίο να πηγαίνει ‘κόντρα’ ενώ για την ίδια η ελευθερία της έκφρασης δεν ήταν ανέκαθεν ένα δεδομένο. Οι γονείς της δραπέτευσαν από ένα καταπιεστικό ισλαμικό καθεστώς στο Ιράν το οποίο και επηρέασε το έργο της. Μπορεί αυτός να είναι  ο λόγος της «γιορτής της γυναικείας ελευθερίας» στις φωτογραφίες της.

Η φωτογραφία ως μέσο είναι για εκείνη ένας τρόπος να να συλλάβει μια πολύ ξεχωριστή στιγμή και να την εδραιώσει στο χρόνο. Ωστόσο, δεν χρησιμεύει ως μια παρακαταθήκη του παρελθόντος –  σκοπός της δεν είναι να μας βοηθάει να θυμόμαστε – αλλά να δημιουργήσει μια νέα κατάσταση, μια νέα μνήμη.

«Όταν παγώνεις το χρόνο για μια στιγμή, αυτή η στιγμή επεκτείνεται πέρα από το χρόνο. Μέσα σε μία κυκλική προοπτική του χρόνου, αυτή η παγωμένη στιγμή είναι ο τρόπος να την κάνεις να διαρκέσει για πάντα,δημιουργείται ένα είδος χρονικού απείρου».  Γίνεται έτσι η φωτογραφία άχρονη – διαχρονική και αυτή η δεδομένη στιγμή της φωτογραφίας δεν είναι αποτέλεσμα τυχαιότητας αλλά ‘συγχρονικότητας’ όπου όλα είναι με τέτοιο τρόπο συγχρονισμένα τη παρούσα στιγμή για να είναι αυτό που είναι.

Δείτε περισσότερα εδώ: http://amandacharchian.com/

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close