Του Ευριπίδη Ταρασίδη ●
Τι νέο παίζει; Είναι καλό; Αξίζει; Να πάμε να το δούμε ή τσάμπα λεφτά; Ερωτήματα γύρω από τις ταινίες, από τους σκηνοθέτες, από τους ηθοποιούς. Μας κυνηγάνε, μας ταλανίζουν, δεν μας αφήνουν να κοιμηθούμε τα βράδια. Μην μασάτε. Εμείς είμαστε εδώ. Τα απαντάμε εδώ για να ‘στε καλυμμένοι. Για να ξέρετε βρε αδέρφια. Γιατί το σινεμά είναι ταξίδι, αλλά καμιά φορά και στο ταξίδι έχει φουρτούνα. Για να δούμε λοιπόν, ποιες ταινίες κάνουν ποδαρικό στο ευλογημένο 2016.
Το μεγάλο σορτάρισμα/ The Big Short
Σκηνοθεσία: Άνταμ Μακ Κέι
Διάρκεια: 130’
Αδικεί τον εαυτό της η ταινία με τον τίτλο που επέλεξε η ελληνική εταιρεία διανομής. Πρόκειται πάντως για μία πολύ καλή ταινία που φτιάχνει τον απαραίτητο ρυθμό για να βάλει τον θεατή στον βρώμικο κόσμο του χρηματιστηρίου πριν την έναρξη την παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Αν και έχει αρκετές ορολογίες παρ’ όλα αυτά είναι εύκολα προσεγγίσιμη, ουσιασιαστική και εντυπωσιακή. Και με τέσσερα μεγάλα ονόματα σε πρωταγωνιστικούς ρόλους (Κρίστιαν Μπέιλ, Ραιν Γκόσλινγκ, Στιβ Καρέλ και Μπραντ Πιτ.
Βαθμολογία***
Οι μισητοί 8/ The Hateful 8
Σκηνοθεσία: Κουέντιν Ταραντίνο
Όταν ο Ταραντόνο βγάζει νέα ταινία, για τους σινεφίλ είναι γιορτή. Όταν μάλιστα η ταινία είναι τόσο καλή όσο οι «Μισητοί 8», τότε τα μεθεόρτια κρατούν πολύ. Ένα αλληγορικό- πολιτικό ουέστερν λίγο μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου στις ΗΠΑ, με νοπά τα σημάδια του μίσους μεταξύ βορείων και νοτίων. Απολαυστική, ευφυής, γρήγορη (δεν καταλαβαίνεις πότε περνά το τρίωρο), γεμάτη, ντυμένη μουσικά από τον Ένιο Μορικόνε, ερμηνευτικά άρτια, η νέα ταινία του Ταραντίνο βλέπεται απνευστί και προσθέτει ένα ακόμα κεφάλαιο στο βιβλίο του μύθου που λέγεται Κουέντιν.
Βαθμολογία****
Η Ζωή της Ναχίντ/ Nahid
Σκηνοθεσία: Ίντα Παναχαντέχ
Την Σαρέχ Μπαγιάτ, την πρωταγωνίστρια της ταινίας, την είχαμε γνωρίσει στο «Ένας Χωρισμός». Εξακολουθεί να μας πείθει για το πόσο εξαιρετική ηθοποιός είναι. Την Ίντα Παναχαντέχ δεν την ξέραμε (είναι μόλις η δεύτερη ταινία το ενεργητικό της). Το θέμα με το οποίο καταπιάνεται είναι αρκετά «δυτικό» για να ‘ναι Ιρανικό. Και όμως, και στο Ιράν ερωτευονται οι γυναίκες και ας είναι διαζευγμένες με ένα παιδί. Όμορφη προσέγγιση στο κεντρικό θέμα που προβληματίζει την Παναχαντέχ που δεν είναι άλλο από τις ανθρώπινες ερωτικές σχέσεις.
Βαθμολογία***
Comment