alternative action, alternative thinking

Σπύρος Παν… με τα δάχτυλα στο Hang | Interviews

2.85K 0

συνέντευξη – κείμενο: Γιώργος Σπυράκης

Ο Σπύρος αφήνει για λίγο τα  μουσικά του δρώμενα και μοιράζεται μαζί μας σημαντικές σκέψεις του όσον αφορά την ενασχόλησή του με το Hang, την φιλοσοφία πίσω από το ιδιαίτερο αυτό μουσικό όργανο και το πόσα ακόμα πράγματα έχουμε να μάθουμε για τους ήχους και τις μελωδίες που ηρεμούν τον ενδότερο εγώ μας.

Η μουσική είναι ένα από τα πρώτα ερεθίσματα της ανθρώπινης ψυχής στο οποίο λουζόμαστε από τη μήτρα, ακούγοντας την φωνή της μητέρας σαν μελωδία και το χτύπο της καρδιάς σαν ρυθμό, μας λέει και χωρίς άλλη σκέψη συμπληρώνει, όλα είναι μουσική… το κύμα που σκάει στην ακτή και ο ήχος της πέτρας καθώς η θάλασσα την τραβά μαζί της, η φωνή του δάσους με όλα τα στοιχεία της, ο ήχος την πόλης αν θες. Όλα είναι μουσική.

Για τον ίδιο η μουσική αποτελεί μια ευγενική τέχνη, μια αόρατη αρχιτεκτονική κατασκευή που στηρίζεται σε μια εύθραυστη ισορροπία. Την παρομοιάζει με τον ακροβάτη πάνω στο σκοινί και όταν επιτευχθεί ο συντονισμός, το πνεύμα της μούσας ζωντανεύει, κάνει το χρόνο να σταματά, την καρδιά να ανοίγει και την ψυχή να πετά ελεύθερα σαν πουλί. Είναι μια μυσταγωγική εμπειρία τόσο για τον μουσικό, όσο για το κοινό που τον ακούει… Η μουσική είναι το παν. Αν δεν υπήρχε μουσική ο Θεός θα έπρεπε να την εφεύρει.

Παρ’ όλο που επί σειρά δεκαετιών δεσπόζουν διάφορα μουσικά όργανα, ο ίδιος επικεντρώθηκε στο Hang. Από το 2004 μέχρι και το 2007 έζησε και εργάστηκε στο Λονδίνο, στο τμήμα διοίκησης προσωπικού κάποιας εταιρίας. Φουσκωμένο πορτοφόλι, μας λέει, αλλά φτωχός σε προσωπικό χρόνο και χώρο.

Το προσωπικό του burnout ήρθε τον Φεβρουάριο του 2007. Ένα ψυχοσωματικό έκζεμα απλώθηκε για δύο εβδομάδες σε όλο το σώμα. Ο ίδιος το ένιωθε ότι κάτι δεν πήγαινε σωστά. Αυτός ήταν και ο λόγος για να αναθεωρήσει λίγο τις απόψεις του και να αναρωτηθεί ενδόμυχα… εργάζομαι για να καλύπτω τις βασικές ανάγκες της τροφής, στέγασης και ζέστης, που χρειάζομαι σαν βιολογική οντότητα. Αν δουλεύω λιγότερο, αλλά αφιερώσω ενέργεια και χρόνο στο να καλλιεργώ το φαγητό μου, θα έχω λιγότερα χρήματα, αλλά μήπως θα απολαμβάνω καλύτερη ποιότητα ζωής;

Με το ερώτημα αυτό καλά εδραιωμένο στο κεφάλι του, να τον κυνηγά παντού, αντιλήφθηκε σύντομα ότι κάπου είχε δίκιο. Παραιτήθηκε από τη δουλειά  του, εγκατέλειψε σπίτι και προσωπική σχέση, για να επισκεφτεί μια οικοκοινότητα στο νησί Μαδέρα. Εκεί παρακολούθησε ένα σεμινάριο permaculture. Θυμάται χαρακτηριστικά και μας επισημαίνει ότι …όταν έφτασα εκεί με υποδέχτηκαν με λάμπα πετρελαίου. Αναρωτήθηκα. Μου είπαν πως το λίγο ηλεκτρικό ρεύμα που παράγουν με τα φωτοβολταϊκά το χρησιμοποιούν για να φορτίζουν κινητά και να λειτουργούν το ίντερνετ όταν χρειάζονται επικοινωνία διαδικτυακά.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το laptop και το cd-player ήταν απλά διακοσμητικά αντικείμενα και μάλιστα άχρηστα. Το βιβλίο, όμως και ένα μικρό κιθαρόνι, ήταν οι ανεκτίμητοι θησαυροί του. Εκεί συνειδητοποίησα πως αν θελήσω να διασκεδάσω με μουσική θα έπρεπε να παίξω ο ίδιος μουσική, να δημιουργήσω δηλαδή. Η απουσία ηλεκτρικού ρεύματος τον έκανε πιο δημιουργικό.

Κάποιο βράδυ, λοιπόν, ένας φίλος του είπε: «Υπάρχει ένα μουσικό όργανο, καινούριο και θαυμαστό. Μοιάζει με ιπτάμενο δίσκο και παράγει μελωδία που όμοια του δεν έχεις ξανακούσει. Για να το αποκτήσεις πρέπει να στείλεις γράμμα χειρόγραφο στους κατασκευαστές, γιατί οι ίδιοι δεν χρησιμοποιούν email». Όλα έδεναν μεταξύ τους και ο ίδιος είχε πλέον στόχο. Επέστρεψε Λονδίνο, αναζήτησε πληροφορίες στο internet και έμεινε άναυδος. Μετά από ώρες αναζήτησης και με λίγες πληροφορίες αναρτημένες, κατέληξε ότι το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να ακολουθήσει τις οδηγίες του φίλου του. Εκδήλωση ενδιαφέροντος με γράμμα, υπομονή για την επικοινωνία με τους κατασκευαστές, σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους και καμία επίσκεψη πριν λάβει συγκεκριμένη πρόσκληση.

Έγραφα το γράμμα στο κεφάλι μου ένα μήνα. Μόλις αποφάσισα πως ήταν έτοιμο το πέρασα στο χαρτί. Και μετά το ξαναέγραψα. Και μετά το έγραψα ξανά. Και αφού το έκανα αυτό, το έγραψα ακόμα μια φορά. Ε… εν τέλει το έστειλα. Όταν ήμουν στο ταχυδρομείο και πριν παραδώσω τον φάκελο, τον φίλησα και παρακάλεσα την έκπληκτη υπάλληλο, της είπα πως της έδινα ίσως ένα από τα πιο σημαντικά γράμματα της ζωής μου.

Η απαντητική επιστολή ήρθε τρεις εβδομάδες μετά… και επί της ουσίας ήταν μια πρόσκληση για τη Βέρνη προκειμένου να το Hang να συναντήσει τον παίχτη του!

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα.

Αφήνοντας πίσω του την όμορφη αυτή αναπόληση εμπειριών, ο ίδιος επιστρέφει στο τώρα και μας διευκρινίζει κάποιες ειδικότερες πληροφορίες για το μουσικό αυτό όργανο. Το Hang επινοήθηκε γύρω στα τέλη της δεκαετίας των ’90 και παρουσιάστηκε επίσημα στην παγκόσμια μουσική κοινότητα το 2000. Οι εφευρέτες του Hang είναι δύο οργανοποιοί από τη Βέρνη. Ίδρυσαν την εταιρεία μουσικών οργάνων PANArt και από το 1990 και μετά έχουν παρουσιάσει διάφορα μεταλλικά όργανα δικής τους επινοήσεως. Ιστορικά θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως το SteelPan της Καραϊβικής είναι ο πατέρας του Hang, αλλά έτσι θα αδικούσαμε την όλη διατριβή των κατασκευαστών στο συντονισμό του μετάλλου. Για 30 ολόκληρα χρόνια υπήρξε μελέτη πάνω στα μεταλλικά όργανα της υφηλίου (π.χ. τα Gong από Κίνα, Gamelan από Ινδονησία, Καμπάνες από Ελλάδα, Ρωσία και Ελβετία) και τέλος πειραματίστηκαν με κράματα μετάλλου, καταλήγοντας στο να εφεύρουν ένα νέο κράμα το Pang, όπως ονομάστηκε, το οποίο έχει σαν βάση του το ατσάλι.

Το πάθος των ιδρυτών για τελειότητα, είχε σαν αποτέλεσμα κάθε δυο χρόνια περίπου να παρουσιάζουν μια βελτιωμένη μορφή του Hang, μια νέα γενιά. Ύστερα από έξι γενιές, οι ίδιοι θεώρησαν πως το δημιούργημά τους τελειοποιήθηκε και έτσι αποφάσισαν να σταματήσουν την παραγωγή του το Νοέμβριο του 2013, με σκοπό να αφοσιωθούν στην εφεύρεση ενός νέου μουσικού οργάνου, του Gubal.  Δυστυχώς, οι ίδιοι δεν θέλησαν ποτέ να περάσουν την γνώση τους σε άλλους, με αποτέλεσμα η παραγωγή του Hang να στηρίζεται αποκλειστικά στα δικά τους χέρια, κάνοντας έτσι το όργανο εξαιρετικά δυσεύρετο, σε βαθμό που η απόκτησή του σχετιζόταν με τον χαρακτηρισμό του ως συλλεκτικό αντικείμενο.

Τα τελευταία τρία χρόνια, όμως, εμφανίστηκαν κατασκευαστές που έφτιαξαν τη δική τους εκδοχή του οργάνου, καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Hang. Παρουσιάστηκαν όργανα εξαιρετικού ενδιαφέροντος. Σήμερα, λοιπόν, υπάρχουν κατασκευαστές στις Η.Π.Α., Ισπανία, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, Ιαπωνία και Ιταλία. Το όνομα Hang όμως, είναι καταχωρημένο ως πνευματική ιδιοκτησία της PANArt και έτσι ο κάθε κατασκευαστής αποδίδει και ένα δικό του όνομα στο όργανο (όπως Halo, Bells, SPB, Innersound, Aciel, AsachanSoundScutpure κλπ). Προς απλοποίηση της κατάστασης αυτής που έχει διαμορφωθεί στην κοινότητα παικτών αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια νέα λέξη που να περιγράφει την οικογένεια των οργάνων τύπου Hang και αυτή είναι Handpan.

Το όργανο, λοιπόν, δεν υπάρχει στο εμπόριο με την έννοια ότι δεν μπορείς να μπεις σε ένα κατάστημα μουσικών οργάνων και να βρεις ένα Hang. O μόνος τρόπος να το αποκτήσει κανείς είναι έπειτα από προσωπική επαφή και συνεννόηση με τους κατασκευαστές. Εγώ δεν φτιάχνω Hang. Τουλάχιστον όχι ακόμη. Στα μέσα του Οκτώβρη όμως θα βρεθώ στην Αμερική σαν μαθητευόμενος του KyleKox, κατασκευαστή των Halo και ιδρυτή της PantheonSteel. Εκεί θα κάνω τα πρώτα μου βήματα στην κατασκευή του οργάνου. Αν όλα πάνε καλά, ίσως στο τέλος του 2015 να υπάρχει και μια ελληνική εκδοχή του Hang

Πίσω από τον ενθουσιασμό και την αγάπη που δείχνει ο Σπύρος για τη μουσική και την ενασχόλησή του με το Hang, κρύβεται κάτι πιο ουσιώδες, πιο βαθύ και αληθινό. Και οι λέξεις που χρησιμοποιεί στην κουβέντα μας γίνονται ακόμα πιο έντονες.

Το Hang είναι μαγικό. Είναι ένα όργανο το οποίο δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να δημιουργήσει μουσική, δίχως να χρειαστεί να σπάσει το κεφάλι του σε ατέλειωτες ώρες εξάσκησης και θεωρητικής μελέτης. Για παράδειγμα, αν ένας άνθρωπος πιάσει μια κιθάρα για πρώτη φορά και δοκιμάσει να παίξει, πολύ πιθανό να μη καταφέρει να ακουστεί σωστά, αρμονικά και με ροή. Θέλει χρόνο και αρκετές μετωπικές με την συνειδητοποίηση πως «γαμώτο, σκατά ακούγομαι». Το Hang είναι το σκαλί εκείνο που βοηθά τον καθένα να ξεπεράσει αυτό το δύσκολο εμπόδιο της πειθαρχημένης μουσικής εκπαίδευσης.

Δεν έχει λάθος νότες, ενώ το σώμα του οργάνου ανταποκρίνεται και στην πιο λεπτή επαφή… αρκεί να το αγγίξεις με την ψυχή σου. Κάπως έτσι μπορεί καθένας να έχει την εμπειρία μιας μουσικής δημιουργίας, η οποία όσο απλή και αν είναι δεν παύει να προσφέρει στον παίκτη ένα συναίσθημα… και πιστέψτε με είναι πολύ δύσκολο να μπορέσω να το αποτυπώσω με λέξεις, αλλά σίγουρα προκαλεί μια ευχάριστη ικανοποίηση.

Στη συνέχεια μας εξηγεί ότι η προσωπική του μουσική πρόταση ακολουθεί δύο οδούς. Η μια αποτελεί συνθέσεις που αναπαράγει ξανά και ξανά, με μόνη διαφοροποίηση κάθε φορά την ενέργεια στον τρόπο εκτέλεσης. Αυτό έχει να κάνει με το πώς νιώθω εκείνη τη μέρα, τη στιγμή… έχει να κάνει με τη διάθεση του κοινού και σαφώς την ενέργεια του χώρου που βρίσκομαι.

Η άλλη οδός είναι αυτό που ονομάζει ο ίδιος comprovisation, μια λέξη που μας εξηγεί ότι προέρχεται από το composition και improvisation. Αυτοσχεδιασμός και σύνθεση. Η προσέγγισή μου στο Hang είναι κιναισθητική. Παίζοντας μια φόρμα ξανά και ξανά, αναπτύσσεται μυϊκή μνήμη και έτσι τα χέρια μου χρειάζονται όλο και λιγότερη συνειδητή εντολή για να ταξιδέψουν πάνω στο όργανο. Με το πέρασμα του χρόνου αυτή η διαδικασία γίνεται για τον ίδιο σχεδόν αυτοματοποιημένη, παρέχοντάς του τη δυνατότητα και χώρο να εστιάσει όχι στον τρόπο παιξίματος, αλλά στο να αδειάζει το μυαλό του καθώς παίζει.  Ξεκινώ λοιπόν από μια φόρμα και σε κάποια στιγμή ξεχνώ που είμαι, σταματώ να σκέφτομαι και γίνομαι ο ρυθμός, γίνομαι το μοτίβο που παίζω. Και οι στιγμές γίνονται η μεγαλύτερη κατάθεση ψυχής. Εκείνες τις στιγμές βρίσκομαι εντελώς γυμνός μπροστά στο κοινό και αυτή η έκθεση είναι που τους συγκινεί όλους.

 Με υπομονή στις διάφορες ερωτήσεις που του κάνω, μου εξηγεί ότι το Hang μπορεί και έχει χρησιμοποιηθεί σε μπάντες ή ορχήστρες. Ο ManuDelago (παίχτης διεθνούς φήμης από την Αυστρία) συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με την Bjork, καθώς και με την συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου. Ο Γερμανός DavidKuckermann έχει περιοδεύσει με τους DeadCanDance. Επίσης στο χώρο της Jazz οι Άγγλοι PorticoQuartet συνδυάζουν το Hang με κόντρα μπάσο, τύμπανα και σαξόφωνο.

Στο δικό μου κόσμο έχω παίξει μουσική με διάφορα σχήματα, αλλά έχω μια σταθερή προτίμηση στα ντουέτα έχοντας παρουσιάσει μουσικές συνθέσεις με τον Τούρκο CihanTurkoglou (σάζι και τσέλο), τον Ελληνοκολομβιανό AntonioCortes (κιθάρα), τον Γιάννη Παπατζανή (κρουστά), τον πολυοργανίστα Γιώργο Κατσάνο. Προσωπικά πιστεύω πως το Hang βρίσκει το χώρο του ανάμεσα σε ακουστικά όργανα, σε μικρές σκηνές με απουσία ηχητικού εξοπλισμού. 

Ο Σπύρος έχει δουλέψει με πολλούς καλλιτέχνες σχεδόν σε όλες τις χώρες που ταξιδεύει. Στο ατελιέ των συνεργασιών του υπάρχουν πολλές ιδέες. Κάποιες είναι πρωτόλειες και άλλες τελειοποιημένες. Έχει παρουσιάσει συνεργασίες μόνο στην Ελλάδα, με πιο σημαντική, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, την συνεργασία του με την παραμυθού Σάσα Βούλγαρη, όπου ο ίδιος έκανε τη σύνθεση πρωτότυπης μουσικής για παραμύθια και ιστορήσεις ενηλίκων και μικτό κοινό. Όλα αυτά έχουν παρουσιαστεί σε σημαντικούς πολιτιστικούς χώρους της χώρας μας, όπως για παράδειγμα στα μουσεία Κυκλαδικής Τέχνης, Ισλαμικής Τέχνης, Λαϊκής Τέχνης, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου 2010 στην Κύπρο. Έχει συνεργαστεί με τον μουσικοσυνθέτη Άκη Δαούτη στη μουσική της ταινίας «Άνθρωπος στη Θάλασσα» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη. Πρόσφατα μέσα στα πλαίσια της δράσης «Παίζουμε Οικολογικά», ακολουθώντας το όραμα του Θανάση Γκίκα, συμμετέχει μαζί με άλλους 80 Έλληνες μουσικούς σε μια σύνθεση με μουσικές αναφορές στη Σμύρνη.

Μιλώντας για τη δισκογραφία του μας λέει ότι… έχω δυο δίσκους που περιέχουν προσωπικές συνθέσεις για σόλο Hang. Έχω έτοιμες στο μυαλό μου τουλάχιστον άλλες πέντε κυκλοφορίες. Όλες θεματικές. Ένας δίσκος με νέες συνθέσεις για σόλο Hang, ένας δίσκος με μουσική για όνειρα, ένας άλλος με μουσική για παιδιά και ένας όπου κάθε κομμάτι θα είναι και μια συνεργασία με ένα μουσικό. Επίσης δουλεύω και σε ένα δίσκο με μια εντελώς πειραματική προσέγγιση στο Hang. Όλα αυτά, βέβαια, για να υλοποιηθούν απαιτούν φυσικά ένα τεράστιο κεφάλαιο. Όπως γνωρίζεις είμαι ένας ανεξάρτητος μουσικός, κάτι το οποίο σημαίνει πως όλα τα έξοδα για την κυκλοφορία ενός δίσκου (ενοικίαση studio, γραφίστες, παραγωγή, διαφήμιση) καλύπτονται στο 100% από εμένα προσωπικά… οπότε καταλαβαίνεις… όλα θα γίνουν, αλλά ένα βήμα τη φορά. Το πρόβλημα, αν μπορεί να το πει πρόβλημα κανείς, είναι πως όσο περνά ο καιρός οι ιδέες αυξάνονται και η ουρά των πρότζεκτ μεγαλώνει…

Ο Σπύρος χαμογελά και αυτό αρκεί. Μας επισημαίνει ότι μόλις επέστρεψε από μια περιοδεία στην Κρήτη και στην Σαντορίνη, όπου εμφανίστηκε σε διάφορες μουσικές σκηνές και χώρους. Όσο για τις εμφανίσεις που έχει κάνει ως τώρα, ξεχωρίζει σαν εμπειρία την εμφάνιση στο TEDx Athens το Νοέμβρη του 2013 (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών), στο 5ο Χουδέτσι Φέστιβαλ, αλλά και δυο εμφανίσεις σε νοσοκομεία καρκινοπαθών (στο Παίδων και στην Οσάκα της Ιαπωνίας)… όπως επίσης και στο καλοκαιρινό musiceventστο Οινοποιείο Σιγάλα στη Σαντορίνη. Τα πλάνα του για το άμεσο μέλλον είναι να βρεθεί στο εξωτερικό το φθινόπωρο και ειδικότερα στο εργαστήριο της PantheonSteel, εταιρίας που φτιάχνει τα Halo (όργανα τύπου Hang), σαν μαθητευόμενος κατασκευαστής. Όταν με το καλό επιστρέψω στη βάση, σίγουρα κάτι θα οργανωθεί. Ο καλύτερος τρόπος για να ενημερώνεται κάποιος για τις συναυλίες μου, είναι η εγγραφή στη λίστα ενημερώσεων από την ιστοσελίδα μου, www.spyrospan.com

Σε προσωπικό επίπεδο μας κοινοποιεί ότι οι σπουδές του έχουν  να κάνουν με το πτυχίο του στην Οικονομική Επιστήμη από το Πανεπιστήμιο Πειραιά (200) και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού από το WarwickBusinessSchool (2004). Το Hang το προσέγγισα εμπειρικά. Βασικά όταν το πήρα, οι κατασκευαστές δεν μου είπαν πως παίζεται το όργανο, αλλά μου έδωσαν οδηγίες σχετικά με το τι ΔΕΝ πρέπει να κάνω για να μη χαλάσει. Όπως μου είπαν ότι το Hang είναι ένα εργαλείο προσωπικής έκφρασης. Προσέγγισέ το όπως σου βγαίνει εσένα προσωπικά.

Μας εξηγεί ότι… μουσική δεν έχω σπουδάσει και μέχρι πριν από λίγο καιρό δανειζόμουν τα λόγια του Μάρκου (σσ Βαμβακάρη) λέγοντας πως ξέρω να μιλάω τη γλώσσα της μουσικής, αλλά δεν ξέρω να τη γράφω και να τη διαβάζω. Παίζω αυτό που συγκινεί την καρδιά μου. Διαισθητικά. Τον τελευταίο καιρό όμως άρχισα να μελετάω τα βασικά στη μουσική θεωρεία, ώστε να μπορώ να επικοινωνώ διαλεκτικά με άλλους μουσικούς και μόνο για αυτό το σκοπό. Οι συνθέσεις μου παραμένουν ένα αποτέλεσμα διαισθητικής διαδικασίας. 

Μετά από αρκετές ερωτήσεις και ίσως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες διαλογικές συζητήσεις, οι ερωτήσεις είχαν σχεδόν καλυφθεί. Έτσι, λοιπόν, το επόμενο ερωτηματικό ταίριαξε στην εξής φράση… και όταν οι δίσκοι του hang ηρεμούν, ο Σπύρος με τι ασχολείται;

Είμαι πνεύμα ανήσυχο και μου αρέσει να καταπιάνομαι με διάφορα. Ένας φίλος αδερφικός με έχει περιγράψει ως «ο άνθρωπος που έκανε 100 δουλειές». Μαθαίνω εύκολα αλλά το ίδιο εύκολα βαριέμαι κιόλας. Μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες είναι να ονειροπολώ ή να σχεδιάζω πράγματα στο λογικό μου. Σχέδια, ιστορίες, μουσική, ιδέες. Συνέχεια σχεδιάζω. Σε γενικές γραμμές ό,τι κάνω χρειάζεται να έχει μέσα την ποιότητα της δημιουργίας ή την ποιότητα της εστίασης ή και τα δύο μαζί. Μου αρέσει πολύ να μαγειρεύω, περνάω ένα μεγάλο μέρος της μέρας στην κουζίνα δημιουργώντας γεύσεις, μου αρέσει πολύ να δουλεύω με τα χέρια μου. Εστίαση, η ποιότητα του να είσαι συγκεντρωμένος σε μια ασχολία για κάποια ώρα, πχ να κάνεις διαλογισμό, ή να κάνεις ποδήλατο 8 ώρες συνεχόμενα ή να σκαρφαλώνεις μια πλαγιά όλη μέρα. Αναζητώ την ηρεμία από ένα πολυάσχολο μυαλό κάνοντας πράγματα που με βάζουν σε μια συγκεκριμένη σωματικό-διανοητική κατάσταση. 

Δεν υπήρχαν πολλά ακόμα να συζητήσουμε, αλλά δεν θα μπορούσαμε να μην σχολιάσουμε κάτι σχεδόν αυτονόητο… κάτι που τον χαρακτηρίζει μοναδικά.

Για πες μας, λοιπόν, γιατί Σπύρος Παν;

Σπύρος γιατί έτσι με βάφτισαν. Το Παν σε αντίθεση με το άμεσα προφανές, ουδεμία αναφορά εμπεριέχει στον Πάνα, ο οποίος έτσι και αλλιώς σύμφωνα με το μύθο, πέθανε. Δεν είναι τίποτε περισσότερο από τα τρία πρώτα γράμματα από το επώνυμό μου. Το Σπύρος Παν όσο αναπάντεχο και αν ακουστεί γεννήθηκε στο Λονδίνο το 2004 για λόγους κυρίως τεχνοκρατικούς ή γραφειοκρατικούς. Εκείνη την περίοδο ζούσα και εργαζόμουν εκεί. Κάθε φορά που αναγκαζόμουν να επικοινωνήσω τηλεφωνικά με οποιαδήποτε υπηρεσία ερχόμουν αντιμέτωπος με την αμηχανία στην άλλη άκρη της γραμμής για το πως θα προφέρουν αυτό το μακρινάρι που εμφανιζόταν στην οθόνη του εκάστοτε εκπροσώπου. Οπότε ξεκινούσαμε το spellingPapa – Alfa – November – Alfa – Golf – Indigo – October – Tango – October – Papa – October – Umbrella – Lima – October – Sugar. Και αυτό κάθε φορά που πρέπει να γίνει ταυτοπροσωπία μέσω τηλεφώνου, κάτι που στην Αγγλία θα κάνεις 2-3 φορές τη βδομάδα, μπορεί και περισσότερες αν είσαι άτυχος. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα της συντομογραφίας και το SpyrosPan ήταν πλέον γεγονός.

Μικρή παύση από τις σκέψεις και η συνέχεια των συνειρμών ακόμα πιο εντυπωσιακή.

Τρία χρόνια αργότερα μαθαίνω πως το Hang κατασκευάζεται από μια εταιρεία στην Ελβετία που λέγεται PANArt. Όπως καταλαβαίνεις ήρθε και έδεσε από μόνο του και από τότε αποφάσισα το γραφειοκρατικό Σπύρος Παν να ντυθεί στο χρώμα και στη μουσική και να γίνει καλλιτεχνικό.

Ο Σπύρος επέστρεψε και πάλι πίσω από τις μουσικές του και τα γυαλιστερά Hang. Δεν υπήρχε χώρος για περισσότερα… ήδη είχαμε πει αρκετά και η αίσθηση ήταν μοναδική. Τόσο ιδιαίτερη, όσο και οι μουσικές του συνθέσεις… αυτές που γέμισαν με ήχους την αίσθηση της ακοής μας και το ταξίδι είχε ήδη αρχίσει…

site: http://www.spyrospan.com

facebook: https://www.facebook.com/spyrospan.hang

video: https://www.youtube.com/watch?v=LF8B1TRjBk0

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close