alternative action, alternative thinking

Καλλιόπη Πασιά | Η ποιήτρια που μας ρωτά. | Interviews

1.48K 0

Μιλήσαμε με τη δικηγόρο και ποιήτρια Καλλιόπη Πασιά και την ρωτήσαμε «πού πάει το λευκό όταν το χιόνι λιώνει;» Μας απάντησε με τα μάτια και ένα χαμόγελο να συντροφεύει όλη μας τη συζήτηση. Και όλα έγιναν λέξεις, σκέψεις, εικόνες και κάτι απ’ τη μυστική αλήθεια του νου της.

Πρώτο σου βιβλίο λοιπόν και επιλέγεις μια ποιητική συλλογή; Υπάρχει κάποιος λόγος για αυτό;

Έτυχε. Δούλευα πάνω σε μια σειρά διηγημάτων με μια κοινή θεματική που έχω στο μυαλό μου, όταν η ιδέα μου ήρθε κυριολεκτικά στον ύπνο μου. Ξυπνώντας διαπίστωσα ότι είχα μαζεμένο υλικό που θα μπορούσε να πλαισιώσει μια σειρά ποιημάτων, με εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Και έτσι έγινε.

Από πού αντλείς επιρροές όταν γράφεις;

Από εικόνες και στιγμές της καθημερινότητας, από φωτογραφίες. Μ’ αρέσει η φασαρία, να βρίσκομαι ανάμεσα σε κόσμο και την ίδια στιγμή να εμπνέομαι και να σημειώνω, το περπάτημα, κυρίως μόνη μου, με βοηθάει να σκέφτομαι, ο ουρανός και τα σύννεφα που μου γεννούν εικόνες, και οι ίδιες οι λέξεις από μόνες τους.

Ψυχωφέλεια;

Είναι αλήθεια πως έχω εμμονή με τις λέξεις. Θεωρώ ότι από μόνες τους, μερικές, είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Όπως η συγκεκριμένη. Όταν την άκουσα πρώτη φορά με συγκλόνισε. Το ίδιο έχω πάθει την τελευταία περίοδο με λέξεις που συνάντησα σε κείμενο του Α. Εμπειρίκου, όπως «λαγνοβοών» και «εδεμικός»

Η ιδέα του βιβλίου τι κρύβει;

Η συγκεκριμένη συλλογή, όπως σας είπα, γεννήθηκε στον ύπνο μου, σαν σε όνειρο, όπου είδα μπροστά μου τα γράμματα της αλφαβήτας να ίπτανται, και σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να γράψω μια σειρά ιστοριών ή ποιημάτων, που να ξεκινάει η κάθε μία με ένα γράμμα της αλφαβήτας. Θα την ονόμαζα «Αλφαβήτα των Ονείρων». Ξυπνώντας, μάζεψα τις λέξεις που είχα μαζέψει και έφτιαξα τη σειρά των ποιημάτων αυτών, κάθε ένα για ένα γράμμα της αλφαβήτας.

Υπάρχει μια έντονη αγωνία, ένας συναισθηματισμός που κρύβεται πίσω απ’ τους στίχους σου, αλλά και στιγμές που λένε την αλήθεια ωμά και απλά. Τι απ’ όλα σ’ εκφράζει περισσότερο;

Είναι αλήθεια, ότι στα πεζά μου κείμενα θεωρώ ότι γράφω κυρίως ωμά, με μία δόση διαστροφής, σκοτεινιάς και αρρώστιας. Τα συγκεκριμένα ποιήματα, όμως, στο μεγαλύτερό τους βαθμό, είναι όντως περισσότερο συναισθηματικά, κρύβοντας φως και ελπίδα. Ανά στιγμές, ωστόσο, το ρεαλιστικό στοιχείο δεν μπορεί να κρυφτεί, εμφανίζεται, ως απαραίτητο ισοσταθμιστικό στοιχείο. Ίσως οι λέξεις μου είναι όπως και εγώ, ανάμικτες συναισθημάτων.

Αν ήταν άλλο χρώμα; ποιο θα διάλεγες;

Μιλάς για το λευκό που χάνεται και ταξιδεύει ή για το χρώμα του εξωφύλλου μου; Όλα, σε αυτό το βιβλίο, είχα τη χαρά και την ευλογία να γίνουν όπως τα ονειρεύτηκα. Και γι αυτό χρωστάω ευγνωμοσύνη στην LIBRON Εκδοτική και τους ανθρώπους της. Όσον αφορά τα χρώματα καθ’ αυτά, έχω μαζί τους μια ερωτική σχέση, τελετουργική, από το συνδυασμό των χρωμάτων που μου  αρέσει να βλέπω στο φαγητό που τρώω μέχρι του ότι δεν θα μπορούσα να εμπνευστώ ή να γράψω σε ένα περιβάλλον αχρωμίας.

 

Πόσο εύκολο ή όχι ήταν το πρώτο αυτό βήμα;

Είχα την ευλογία, το λέω ξανά, να έχω στο πλευρό μου φίλους καλούς, όπως αποδεικνύεται αγαπημένους, την οικογένεια της LIBRON Εκδοτικής, που τα όνειρά μας συμπορευτήκανε και έτσι γεννήθηκε χωρίς πόνο, με μια ανάσα, αυτό το βιβλίο.

Τι μας ετοιμάζεις για μετά; ποίηση ή πεζά σου θα διαβάσουμε;

Έχω πολλά και διάφορα στο μυαλό μου, γράφω αρκετά ταυτόχρονα, και ποίηση και πεζό. Ξέρω ότι αυτό στο οποίο θα καταλήξω θα είναι εξίσου ξαφνικό, ίσως και ολότελα διαφορετικό από αυτά που τώρα σχεδιάζω. Αφήνομαι. Χωρίς πλάνο. Αλλά ξέρω ότι είναι εκεί και θα μου βγει.

Αγαπημένο σου γράμμα;

Το Κ γιατί ανήκει σε αγαπημένο μου οικογενειακό πρόσωπο και στο όνομά μου, και το Λ γιατί αγαπώ τον ήχο του, και έτσι τα ονόματα που το περιέχουν. Γράμματα που τα έχω χαράξει πάνω μου.

Αγαπημένο σου ποίημα από τη συλλογή;

Αγαπώ το παράρτημα του Γ, στο ποίημα Γεννετική. Το συγκεκριμένο δεν είναι ακριβώς ποίημα, γι αυτό δεν έχει και όνομα, αλλά είναι κάτι που το πιστεύω βαθιά

«Ν’ ακούς, ν’ ακούς τον κόσμο κοριτσάκι.

Υπάρχει πολύς πόνος εκεί έξω, και ο καθένας σέρνει μια πετριά.

Σχώρα τους και θα ‘σαι γαληνεμένη».

Από κει και μετά δεν μπορώ να επιλέξω ένα, όλα τα αγαπώ, το καθένα για τον δικό του λόγο και θυμάμαι πολύ έντονα τη στιγμή που το έγραψα.

Αγαπημένος ποιητής; συγγραφέας;

Συνεχώς ανακαλύπτω καινούριους «έρωτες». Η ζωή μου είναι γεμάτη ραβασάκια με σημειωμένους στίχους και φράσεις τους. Αγαπώ βαθιά όμως τον Έσσε, τον Καμύ και τον Καζαντζάκη. Χρόνια τώρα.

Υπάρχει κάποιος στίχος που “ζήλεψες” από άλλον ποιητή/τρια;

Είναι ποιήματα ολόκληρα που τα θαυμάζω, θα τα ήθελα όλα δικά μου. Πολλά. Κρατώ όμως έναν στίχο του Κυριάκου Γιαλένιου «Αγγίζει η παλάμη τον μηρό και δένονται τα σπλάχνα» από ένα ποίημα του δημοσιευμένο ηλεκτρονικά, το οποίο περιλαμβάνεται και στο βιβλίο του «Μόνο τα νεκρά ψάρια ακολουθούν το ρεύμα». Τον αγάπησα αυτό τον στίχο, ολοκληρωτικά και βιωματικά.

 «Τι θέλει να μας πει η ποιήτρια» με τη συλλογή της αυτή;

Την αλήθεια της. Όπως την ένιωσε και την κατέγραψε, για στιγμές πόνου, απώλειας, έρωτα, πάθους, αγωνίας, αρχής, τέλους, χρόνου, απόστασης. Κάπου μέσα σε όλα κρύβεται η ελπίδα, αυτό το νέο που θα έρχεται, είναι εκεί, περιμένει να στρίψει τη γωνία. Ας το δούμε, ας το καλοδεχτούμε.

Πού πάει το λευκό όταν το χιόνι λιώνει τελικά;

Γίνεται γράμματα, γίνεται λέξεις, εισέρχεται στην ψυχή μας και βγαίνει με νέα μορφή, όπως τα όνειρα που κάνει ο καθένας. Ξέρεις, κάποια όνειρα είναι τόσο έντονα που ανυπομονείς να ξυπνήσεις για να τα κάνεις ζωή!


Η Καλλιόπη Πασιά είναι δικηγόρος και διαπιστευμένη διαμεσολαβήτριατελειόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών Δημιουργικής Γραφής, του Πανεπιστημίου Δυτ. Μακεδονίας, και με σπουδές στη Δημοσιογραφία (Επικοινωνία και Πολιτισμός).
Γεννήθηκε στην 
Αθήνα, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.
Αγαπά να γράφει, να διαβάζει, να φωτογραφίζει, να ταξιδεύει, να βλέπει και να ζει κινηματογραφικά. Όλα ερασιτεχνικά μα με το πάθος του επαγγελματία. Και η ζωή της το ανταποδίδει, αυτή η αγρίως απίθανη ζωή.
Motto της η εμπιστοσύνη στο χρόνο και στο Καλό, το οποίο στο τέλος θα νικήσει.
Διηγήματά της έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογές διηγημάτων.
Το «
πού πΑει το λευκό όταν το χιόνι λιΩνει;» είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή και κυκλοφορεί από τη  LIBRON Εκδοτική.

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close