alternative action, alternative thinking

Ελεύθερη πτώση [ready – set – go]

3.11K 0

κείμενο: Γιώργος Σπυράκης

Παιχνίδια του μυαλού και κάτι από την υπέρτατη πρόκληση μαζί με τους Skydive Athens.

Υπάρχουν φορές που κάπου μέσα μας ξεπερνάμε την πραγματικότητα και αναζητάμε την υπέρβαση, δίπλα σε στιγμές που θα μας προσφέρουν απολαύσεις και συγκινήσεις ζωής. Κάπου ανάμεσα, λοιπόν, σε όλα αυτά η πρόκληση είναι εκεί ψηλά, εκεί που λίγοι θα τολμούσαν να το σκεφτούν, αφού εν τέλει μέχρι τώρα κανείς μας δεν μπόρεσε να αποσπάσει τον εαυτό του από την γήινη υπόσταση. Κόντρα στους νόμους της βαρύτητας, αλλά και στη αυστηρή φύση του ανθρώπου, η ενασχόληση με την ελεύθερη πτώση προκαλεί, εντυπωσιάζει, τραντάζει το «είναι μας», αλλά πάνω απ’ όλα μας κάνει πιο ελεύθερους και μας πετά ψηλά.

Ψάξαμε καλά στον ουρανό και τα πολύχρωμα αλεξίπτωτα μας οδήγησαν κάπου στον Ορχομενό, εκεί που μια παρέα έχει ξεκινήσει την δική της υπέρβαση και γεμίζει τον ουρανό με έντονες ανάσες και κραυγές ενθουσιασμού.

Βρέθηκα στις φιλόξενες εγκαταστάσεις του Skydive Athens και μίλησα με έναν από τους ιδρυτές και υπεύθυνους της σχολής. Ο Αναστάσης Σιδέρης, λοιπόν, άφησε το αλεξίπτωτό του, αγνόησε το επόμενο load στο αεροπλάνο και αφού μας υποδέχθηκε, μίλησε για όλα όσα διαδραματίζονται στη ζώνη ρίψης, αλλά και μέσα στο μυαλό του.

«Το skydiving δεν είναι και πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα», μας λέει αλλά στην έκφρασή του εξακολουθεί να είναι χαμογελαστή. «Πρέπει στην χώρα μας να υπάρχουν περίπου 150 – 200 αλεξιπτωτιστές. Στο νεοσύστατο σωματείο μας τα μέλη είναι προς το παρόν 95 και όλοι τους είναι πτυχιούχοι αλεξιπτωτιστές. Έτσι κι αλλιώς, ζούμε σε μια χώρα που για 300 μέρες το χρόνο έχουμε ήλιο και αυτό προσφέρει την προοπτική το skydiving να πάρει μεγάλες διαστάσεις και να προσελκύσει αρκετό κόσμο. Εξάλλου, αυτό ακριβώς είναι και ο σκοπός μας!»

Τριγύρω μας υπήρχε μια έντονη κινητικότητα. Χαμόγελα, μέλη με πολύχρωμες στολές, απλωμένα αλεξίπτωτα και συνεννοήσεις μεταξύ των αλεξιπτωτιστών για την επόμενη πτήση τους… ή καλύτερα, πτώση τους.

«Ξέρεις κάτι; Το να ανοίξεις την πόρτα ενός αεροπλάνου και να πηδήξεις στο κενό, έστω και με το αλεξίπτωτο στην πλάτη, σε τοποθετεί πέρα απ’ τα όριά σου. Είναι ένα περιβάλλον άγνωστο για τον άνθρωπο. Επομένως και σίγουρα υπάρχει φόβος. Για το αβέβαιο, για το άγνωστο. Όταν, όμως, όλα αυτά είναι σαφή και οικεία στον καθένα, αρκεί μόνο η θέληση για να ξεπεράσεις τον φόβο αυτόν και με την εμπειρία, την καθοδήγηση από τους εκπαιδευτές, αλλά και διαρκείς γνώσεις, να ελέγξεις την κατάσταση αυτή και να αποκτήσεις εμπιστοσύνη στις ικανότητές σου. Τότε, ο φόβος φεύγει…»

Για λίγο προβληματίστηκα πραγματικά. Φεύγει όντως ο φόβος ή όλο αυτό είναι ένα βήμα πιο κοντά του; Τους παρατήρησα όλους εκεί πολύ προσεκτικά. Αυτό που εγώ αποκαλούσα φόβο, όλοι τους το αντιμετώπιζαν σαν κάτι εντελώς φυσιολογικό. Δεν υπήρχε στο πρόσωπό τους. Γιατί όχι λοιπόν; Ο φόβος τότε φεύγει.

Στο πλαίσιο αυτό της συζήτησής μας ο Αναστάσης μου εξήγησε ότι ακόμα και στους αρχάριους όλα είναι μια ιδέα. Ξεκινάνε απ’ το μηδέν, αλλά με όρεξη για νέες εμπειρίες, συναισθήματα και έναν καλό λόγο να ξεπεράσουν τα όριά τους. Η φυσική κατάσταση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Ούτε και το θάρρος. Αρκεί η αντίληψη. Εκεί κρύβονται όλα. Η αντίληψη θα βοηθήσει τον καθένα να συνειδητοποιήσει καταστάσεις και στοιχεία που θα του επιστρέψουν να αγαπήσει το skydiving και να δει τις ομορφιές του… από ψηλά βέβαια!

«Δεν ξεχνώ το πρώτο μου άλμα», επισημαίνει και η καρδιά μου για λίγο σταματά. «Σίγουρα φοβόμουν. Δεν ήξερα τι θα αντιμετωπίσω. Υπήρχε όμως και μια παράλληλη γοητεία για το άγνωστο της κατάστασης και αυτό ήθελα να γνωρίσω, να βιώσω. Τώρα πια, μετά από αρκετά άλματα, το να πετάω το σώμα μου στον αέρα είναι μια απόλυτη αίσθηση ελευθερίας».

Τον παρατήρησα. Μίλησε με ορμή και ένταση, συναίσθημα και δυναμική. Τόσο έντονα που σχεδόν είχα ανοίξει την πόρτα και ήμουν με το αλεξίπτωτο στην πλάτη. Στην έκφρασή του, όλα ήταν αληθινά. Και εγώ, φανταζόμουν κάτι από την πρώτη φορά στον αέρα… κι ας φοβόμουν μέσα μου.

«Μην το σκέφτεσαι! Έχω δει ανθρώπους να φοβούνται και να προβληματίζονται πριν το άλμα. Δεν έχω συναντήσει κάποιον που να το μετάνιωσε όταν προσγειώθηκε και πάλι στη γη».

Είχα χαθεί κάπου σε όλα αυτά. Ο Αναστάσης να μου μιλά για τα άλματα, δίπλα μου να πακετάρουν αλεξίπτωτα, κάποιοι να παρατηρούν τα videos από το προηγούμενο άλμα τους και μερικοί να προετοιμάζουν τι σχηματισμούς θα επιχειρήσουν την επόμενη φορά που θα βουτήξουν στο κενό.

«Βασικό σκοπός της λέσχης μας είναι να υπάρχουν όλες οι κατάλληλες συνθήκες για να μπορεί ο καθένας να εξασκήσει το skydiving ακόμα και σε αγωνιστικό επίπεδο. Έχουμε αεροπλάνο που χωράει 16 αλεξιπτωτιστές, φτάνει στα 14.000 πόδια σε σύντομο χρονικό διάστημα, γίνονται αρκετά loads την ημέρα και έχουμε έναν εξαιρετικό χώρο προσγείωσης. Όλα αυτά βέβαια, σε μια απόλυτα προσιτή τιμή εισιτηρίου για τους αλεξιπτωτιστές μας. Έτσι κι αλλιώς το κέντρο αλεξιπτωτισμού ακολουθεί πρότυπα εξωτερικού και έχει όλη την όρεξη για πρόοδο, παράλληλη με αυτήν που συμβαίνει στα μεγαλύτερα κέντρα στον κόσμο. Προσφέρουμε άλματα tandem, εκπαίδευση με την μέθοδο AFF, σεμινάρια με θέματα ασφαλείας αλλά και επιδόσεων, διοργανώνουμε τοπικούς αγώνες, αλλά και event που φιλοξενούν και τραβούν κόσμο από το εξωτερικό».

– Ναι αλλά, όλο αυτό και άσχετα με τον φόβο του καθενός, δεν είναι από μόνο του επικίνδυνο;

«Το skydiving είναι από την φύση του επικίνδυνο. Για το λόγο αυτό οι παγκόσμιες ομοσπονδίες εφαρμόζουν συγκεκριμένες διαδικασίες και κανόνες ώστε να μπορεί να γίνει με τον πιο ασφαλή τρόπο. Δεν μπορείς να εμφανιστείς σε μία ζώνη ρίψης με ένα αλεξίπτωτο στο χέρι και απλά να μπεις στο αεροπλάνο. Οι υπεύθυνοι θα πρέπει να ξέρουν ποιος είσαι, την εμπειρία σου και τα πτυχία σου για να σε αφήσουν. Θα έλεγα, όμως, ότι είναι ένα πολύ ασφαλές είτε σαν χόμπυ, είτε και σαν άθλημα».

– Τελικά είναι χόμπυ ή άθλημα;

«Και τα δύο και όχι μόνο. Και άλλα πολλά μαζί. Ανάλογα, λοιπόν, με τον βαθμό που κανείς ασχολείται με το skydiving το ανάγει σε χόμπυ ή άθλημα. Υπάρχουν αγώνες πολλών κατηγοριών, εθνικά και παγκόσμια πρωταθλήματα και κύπελλα. Είναι όπως όλα τα υπόλοιπα αθλήματα. Στην Ελλάδα προσπαθούμε να φτιάξουμε την πρώτη ομάδα η οποία θα έχει ένα καλό επίπεδο να βγει στο εξωτερικό και να μας εκπροσωπήσει».

Ο χρόνος κυλούσε και όλα ήταν πιο οικεία μέσα μου. Λίγο το ύφος του Αναστάση, κάτι από το φιλικό κλίμα που επικρατούσε στη ζώνη, ίσως και η απομυθοποίηση της ιδέας, διαμόρφωναν μέσα μου ένα συναίσθημα περιέργειας και ενθουσιασμού. Κάτι διαφορετικό πάντως που με είχε εξιτάρει. Ήδη σκεφτόμουν σοβαρά αν θα μπορούσα να το δοκιμάσω. Ήταν και όλοι αυτοί τριγύρω μου που είχαν προσγειωθεί χαμογελώντας…

«Εδώ στη ζώνη πρόσφατα έγινε ένα άλμα με 8 άτομα πιασμένα χέρι – χέρι, ενώ έπεφταν ανάποδα, με το κεφάλι προς τα κάτω (headdown)». Με ξάφνιασε. Πολλές πληροφορίες μαζί και ήθελα τον χρόνο μου για να το κάνω εικόνα. Ο Αναστάσης χαμογέλασε συνεχίζοντας, «είναι ένα άλμα αρκετά δύσκολο από θέμα τεχνικής και κάτι που δεν είχε ξαναγίνει στην Ελλάδα. Συνέχεια όμως δοκιμάζονται δύσκολα και εντυπωσιακά άλματα σε όλα τα disciplines, είτε είναι belly, freefly, wingsuit αφού το επίπεδο των skydivers ανεβαίνει συνεχώς! Θα μπορούσα να πω ότι κάθε φορά που μαζευόμαστε πάντα κάτι καινούργιο θα γίνει για τα Ελληνικά δεδομένα».

Είχα εντυπωσιαστεί και η ανακοίνωση για το επόμενο loadμε επανέφερε στην πραγματικότητα. Όλοι τους ήταν έτοιμοι. Στολές, κράνη, αλεξίπτωτα στην πλάτη και το παρεάκι χαμογελούσε όπως δεν μπορώ να περιγράψω… μοναδικά.

­- Τελικά όλο αυτό τι είναι; Μια μεγάλη παρέα; προσωπική ικανοποίηση; Διαρκής πρόκληση;

«Το skydiving είναι κάτι ομαδικό. Κανείς μας δεν το γνώριζε όταν ξεκινήσαμε. Είτε ασχολείσαι με το αγωνιστικό κομμάτι όπου έχεις την ομάδα σου και προπονείσαι για να διαγωνίζεσαι, είτε απλά σου αρέσει να κάνεις άλματα από τα αεροπλάνα και να παίζεις στον αέρα με τους φίλους σου, μετά από τα πρώτα άλματα έχεις την ανάγκη να βρεθείς με κόσμο εκεί ψηλά, στον αέρα. Μόνος σου θα βαρεθείς μετά τα πρώτα 10 – 20 άλματα όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Η εξέλιξη στο skydiving δεν σταματάει ποτέ, για αυτό και γίνεται τόσο ενδιαφέρον και θες να ασχοληθείς μαζί του όλη σου την ζωή!»

Η συζήτησή μας έμεινε εκεί. Χωρίς κάτι παραπάνω. Για όλα όσα ήθελα ακόμα να ρωτήσω, προτίμησα να μείνουν απορίες και να μου λυθούν στον αέρα. Ο φόβος είχε γίνει ιδέα, η ιδέα είχε αλλάξει σε πρόκληση και η πρόκληση ήταν ήδη μπροστά μου. Το αεροπλάνο δεν είχε απογειωθεί ακόμα. Χρόνος υπήρχε.

– Αναστάση, μια τελευταία ερώτηση;

Με κοίταξε πρόθυμα και χωρίς να πει κάτι συγκατένευσε.

– Προλαβαίνουμε να πούμε τα υπόλοιπα στον αέρα;

«Έλα να σου φορέσω το αλεξίπτωτο» μου είπε και χωρίς να το σκεφτώ πήραν τα μυαλά μου αέρα!

infos: Οι ιδρυτές και υπεύθυνοι του Skydive Athens είναι ο Αναστάσης Σιδέρης και ο Κωνσταντίνος Σταύρου – Το Skydive Athens υπάγεται κάτω από την Ελληνική Αεραθλητική Ομοσπονδία ΕΛΑΟ και την Αμερικάνικη USPA – Οι εκπαιδευτές του έχουν όλα τα απαραίτητα πιστοποιητικά εκπαίδευσης – Διοργανώνει εκπαιδευτικά σεμινάρια, αγώνες και events για τα μέλη του – Η ασφάλεια είναι το κυρίαρχο ζήτημα για όλους και αποτελεί την αυστηρή προϋπόθεση για να συνυπάρχει κάποιος στο Skydive Athens.

site: http://www.skydive-athens.gr/

facebook: https://www.facebook.com/skydiveathens?fref=ts

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close