alternative action, alternative thinking

Dream.Travel.Live: Όταν η προσφορά γίνεται στάση ζωής! | Interviews

1.76K 0

Του Φώτη Γιάντσιου ●

Αφρική, Ασία, Λονδίνο, Ελλάδα, και όλα τα μέρη στο ενδιάμεσο. Ο Ελπιδοφόρος Χρυσοβέργης, εμπνευστής του Wheeling2Help, μιλάει στο Alternactive για τον εθελοντισμό, τα ταξίδια και τον συνδυασμό τους. Ταξίδια μέσα από χώρες και πόλεις εξωτικές, πάντα βοηθώντας, πάντα προχωρώντας. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε, όπως μας λέει ο ίδιος, κάπως έτσι…

Ελπιδοφόρε, καλησπέρα.
Καλησπέρα σας.

Θέλω να μου πεις, κατ’ αρχάς, εσύ το οργάνωσες όλο αυτό;
Ναι, θέλεις να το πιάσουμε από την πολύ αρχή; Μόνο το πρότζεκτ με το ποδήλατο δηλαδή ή και το προηγούμενο της Αφρικής;

Της Αφρικής είναι το Cape to Cape;
Από το Cape Town μέχρι το Κάιρο. Από εκεί ξεκίνησαν όλα.

Ξεκίνα από εκεί λοιπόν.
Ας τα πάρουμε από την αρχή τότε. Ονομάζομαι Ελπιδοφόρος Χρυσοβέργης, είμαι 27 χρονών, τελείωσα Οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ, και με το που τελείωσα τη σχολή έκανα μια πρακτική στην Ινδία με την AIESEC για 6 μήνες. Εκεί πέρα μου ήρθαν τα πάνω κάτω. Άλλαξε η φιλοσοφία μου για τη ζωή, έτσι όπως ζει ο κόσμος, σε επηρεάζει πολύ αυτό. Οπότε, από εκεί που είχα στο μυαλό μου να κάνω μεταπτυχιακό στα χρηματοοικονομικά, για να πάρω μια καριέρα και τα λοιπά, είπα “δεν είναι αυτό για μένα.” Όταν ζεις κάποια πράγματα και βλέπεις άλλους ανθρώπους, πώς ζούνε και πώς είναι ευτυχισμένοι, μετά μου μπήκε ένα άλλο μικρόβιο, το μικρόβιο του ταξιδιού και το μικρόβιο του εθελοντισμού.. Κι έτσι σκέφτηκα κάτι παρόμοιο, να βρω δηλαδή μια δουλειά σε μια χώρα όχι τόσο συνηθισμένη, ας πούμε, ούτως ώστε να εξερευνήσω περισσότερο οτν κόσμο και να πάρω περισσότερες ιδέες.

Έτσι λοιπόν βρέθηκε μια ευκαιρία στο Cape Town της Νότιας Αφρικής. Ζητούσαν Έλληνες για δουλειά, δεν είχα εγώ κάποια σχέση με την Αφρική, ξέρεις, ακούς και τα χειρότερα, εγκληματικότητα, AIDS, μεγάλη φτώχεια… Τέλος πάντων, πήρα την απόφαση να πάω. Στο Cape Town, στη Νότιο Αφρική είναι πάρα πολύ όμορφα, είναι ένα απίστευτο μέρος. Εκεί μείναμε, μαζί με την κοπέλα μου τη Δώρα, περίπου 2.5 χρόνια.

Δουλεύοντας εκεί;
Ναι, δουλεύοντας σε εξυπηρέτηση πελατών. Όχι καμιά δουλειά καριέρας αλλά ήταν αρκετά για να ζούμε μια πολύ ωραία ζωή γιατί στο Cape Town είναι απίστευτη η καθημερινότητα. Οπότε, επειδή φιλοξενούσαμε πολύν κόσμο που έκανε ταξίδια γύρω-γύρω, με couch surfing και λοιπά, πήραμε κι εμείς την απόφαση να κάνουμε με αυτόν τον τρόπο όλο το ταξίδι μέχρι την Ελλάδα.

Με τα ποδήλατα;
Όχι, με τα ποδήλατα, όχι ακόμα. Εντάξει, ποδήλατο κάναμε αλλά όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Οπότε υπολογίσαμε ότι για να κάνουμε κάτι τέτοιο θα θέλαμε περίπου στους έξι μήνες. Το μπάτζετ προφανώς δεν το είχαμε, οπότε έπρεπε να γίνει τέρμα χαμηλά..

Πώς θέλατε να το κάνετε αυτό;
Με μέσα μαζικής μεταφοράς. Τελικά πήραμε 350 δίκυκλα, τρίκυκλα, ωτοστόπ, τα πάντα όλα. Με τη σκηνή μας μαζί, με τα κουζινικά μας, έτσι ώστε να κρατήσουμε το μπάτζετ στα 10 ευρώ την ημέρα, έτσι όπως το είχαμε υπολογίσει. Που περιλαμβάνει φυσικά φαγητό, διαμονή, μεταφορές, βίζες, τα πάντα όλα. Λίγο πριν ξεκινήσουμε, μου έρχεται εμένα η ιδέα, επειδή ξέρουμε τα χειρότερα για την Αφρική γενικά αλλά εμείς βλέπαμε πολύ ωραία πράγματα, βλέπαμε συνέχεια χαμόγελα, καλούς ανθρώπους, να μας βοηθάνε συνέχεια και λοιπά, λέμε λοιπόν, γιατί να μην το κάνουμε και σαν ντοκιμαντέρ; Μπορεί να μην έχουμε τη γνώση, να μην είμαστε σκηνοθέτες, αλλά αξίζει να το τραβήξουμε σε βίντεο όλο αυτό. Οπότε, πήραμε από δύο κάμερες ο καθένας και αρχίσαμε και τραβούσαμε. Επίσης, το εθελοντικό κομμάτι ήταν αυτό που μας άγγιξε πάρα πολύ. Βοηθούσαμε ένα ορφανοτροφείο στη Νότιο Αφρική και λέμε αυτό πρέπει να το κάνουμε και στο ταξίδι. Οπότε αρχίσαμε να κάνουμε και καμπάνιες, διαδικτυακές, με τις οποίες μαζεύαμε κάποια χρήματα και κάναμε κάποια πρότζεκτ στον δρόμο. Χτίσαμε μια σχολική αίθουσα στην Κένυα, βοηθήσαμε ένα ορφανοτροφείο στην Αιθιοπία, στο Σουδάν χτίσαμε ένα πηγάδι και κάναμε συνέχεια περισσότερες καμπάνιες, γιατί οι άνθρωποι, φίλοι φίλων και λοιπά, μας έδιναν συνέχεια περισσότερα χρήματα και μπορούσαμε έτσι να κάνουμε αυτά τα έργα τα οποία ήταν πολύ πολύ σημαντικά.

Σε όλο αυτό το ταξίδι ήσασταν οι δυο σας;
Ήμασταν οι δυο μας, εγώ και η Δώρα. 6 μήνες, 12 χώρες, δε θυμάμαι ακριβώς αλλά ήταν αρκετά χιλιόμετρα, γύρω στα 15.000 χιλιόμετρα, νομίζω, το κάναμε ντοκιμαντέρ, το βγάλαμε, το ονομάσαμε “AfriQuest: Διασχίζοντας την Αφρική, προσφέροντας 3000 χαμόγελα,” το οποίο έχει μέσα όλη τη διαδρομή που κάναμε, όλα αυτά τα μέσα μεταφοράς, τα εθελοντικά προγράμματα που κάναμε σε κάθε χώρα, όλα. Ήταν μια απίστευτη εμπειρία, νιώσαμε πάρα πολύ ωραία, και μετά γυρίσαμε στην Ελλάδα, το προβάλλαμε σε διάφορες πόλεις, μιλήσαμε σε σχολεία.. Γιατί το κάναμε όλο αυτό προφανώς όχι για να ακούσουμε μπράβο, το κάναμε για να εμπνεύσουμε νέα παιδιά στο να δούνε ότι υπάρχει μια άλλη κατεύθυνση κι ένας άλλος τρόπος ζωής. Ήταν πάρα πολύ ωραία και σε αυτό το σκεπτικό είπαμε θα κάνουμε κι ακόμα ένα πρότζεκτ. Έτυχε να βρούμε τη δουλειά στην Αγγλία, πάλι σε παρόμοιο κόνσεπτ, εξυπηρέτηση πελατών και λοιπά, να πάμε για μικρό χρονικό διάστημα, να μαζέψουμε κάποια χρήματα, να κάνουμε πάλι ταξίδι. Δηλαδή στην ουσία είναι αυτό: Δουλεύουμε για ένα χρονικό διάστημα, μαζεύουμε τα χρήματα, κάνουμε το πρότζεκτ. Γιατί είναι πάντα δικά μας τα χρήματα, τα διαχωρίζουμε τα εθελοντικά από τα δικά μας έξοδα, δε θέλουμε ο κόσμος να δίνει χρήματα για δικά μας έξοδα. Βέβαια αυτό πολλοί δεν το ξέρουν, νομίζουν ότι έχουμε χορηγούς που μας καλύπτουν τα έξοδα αλλά δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα.

Και εκεί, στην Αγγλία, προέκυψε η ιδέα για το ποδήλατο;
Ε.: Στην Αγγλία με το που πήγα για τη συνέντευξη, είχα την επόμενη μέρα τη συνέντευξη για τη δουλειά, το βράδυ μου ήρθε η ιδέα ότι θα φύγω από δω πέρα με το ποδήλατο. Γιατί όντως, βλέπαμε τον χάρτη και λέγαμε ότι η διαδρομή είναι πολύ μικρή σε σχέση με την Αφρική, μπορείς να τη διασχίσεις και με το ποδήλατο. Και χωρίς να είμαστε ποδηλάτες ή οτιδήποτε, λέμε γιατί όχι, ας το προσπαθήσουμε. Η Δώρα δεν μπορούσε να πάρει άδεια για ολόκληρο το πρότζεκτ, οπότε εγώ παραιτήθηκα. Από την αρχή το είχα υπολογίσει ότι θα πάρει 35 ημέρες. Ήταν 8 χώρες, γύρω στα 2.500 χιλιόμετρα. Ξεκινήσαμε, και επειδή μου αρέσει πάντα να το συνδυάζω με κάποιον καλό σκοπό, δεν μπορώ να σκεφτώ ότι θα κάνω ένα ταξίδι και θα είναι απλά για μένα, άρχισα να ψάχνω πού υπάρχει ανάγκη και στην Ελλάδα.

Σε αυτό το πρότζεκτ ήσουνα μόνος σου;
Ξεκίνησα μόνος μου από το Λονδίνο. Η Δώρα έκανε το ελληνικό κομμάτι, ήρθε για μία εβδομάδα στο τέλος. Αλλά βέβαια σε διάφορα κομμάτια της διαδρομής, όλο και κάποιος ερχόταν. Στην Αγγλία, επειδή ήταν και σαββατοκύριακο, την πρώτη μέρα ήμασταν 12 άτομα. Τη δεύτερη ήμασταν 7.

Πώς το διέδωσες αυτό;
Όλα αυτά τα πρότζεκτ, και της Αφρικής, θέλουν προφανώς πολλή δουλειά επικοινωνιακά. Είναι και στο χέρι σου βέβαια, εσύ όσο μεγάλο θέλεις το κάνεις, επικοινωνιακά. Εγώ τώρα με το ποδήλατο, ήμουν σκέψου, 6 ώρες στο ποδήλατο, 6 ώρες στον υπολογιστή, για να το τρέχω επικοινωνιακά. Αν μπορούσα να έχω έναν υπολογιστή επάνω στο ποδήλατο, θα ήταν ιδανικό! Και κάπως έτσι έγινε. Βέβαια, δεν είχαμε πολύ καιρό. Ενώ ταξίδι της Αφρικής το οργανώσαμε 6 μήνες πριν, αυτό έγινε πολύ στα γρήγορα. Δηλαδή και οι εκδηλώσεις που κάναμε στις ελληνικές πόλεις έγιναν αρκετά την τελευταία στιγμή, μέσω της “Φλόγας,” που το κάναμε για τα παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια της “Φλόγας.” Ο στόχος ήταν να συγκεντρώσουμε 10.000 ευρώ, τελικά μαζέψαμε 15.500, πήγε πάρα μα πάρα πολύ καλά.

Αυτό πώς το κάνατε; Μέσω fundraising καμπάνιας;
Ακριβώς. Στην Αφρική είχαμε κάνει τρεις καμπάνιες, αντιστοίχως κάναμε και μία για τα παιδιά της Φλόγας, αν και οι Έλληνες δεν είναι πολύ συνηθισμένοι να βάζουν χρήματα διαδικτυακά, και με τα capital controls και αυτά, τελικά λειτούργησε αρκετά καλά, απλά ήθελε λίγο περισσότερο τρέξιμο. Βλέπουν ότι είμαστε δυο παιδιά που το κάνουμε έτσι, έχουμε την υπομονή και το πάθος για αυτό που κάνουμε, δεν είμαστε μια απρόσωπη οργάνωση όπου πολλές φορές δεν ξέρεις που παν τα λεφτά, και ίσως νομίζω ότι αυτό βοήθησε αρκετά. Οπότε, έγινε και αυτό. Ήταν δύο τα κομμάτια του ταξιδιού. Το πρώτο ήταν στο εξωτερικό, που ήταν περισσότερο ωραίες διαδρομές, ποδηλατόδρομοι, πολύ ωραία κομμάτια. Να περνάς τώρα από σύνορα με το ποδήλατο, που δεν ήταν καν σύνορα, μπορεί να ήταν ένα ποτάμι που χώριζε τη Γαλλία με τη Γερμανία.

Ευρωπαϊκά σύνορα, ναι.
Ναι. Και ήταν και το ελληνικό κομμάτι, το παρεΐστικο, όπου ήμασταν 9 άτομα, από Ηγουμενίτσα μέχρι Αθήνα. Η διαδρομή λοιπόν ήταν Λονδίνο-Αθήνα, απλά στο ελληνικό κομμάτι ήταν πιο εύκολο να έρθουν και φίλοι, να βοηθήσουν, να ποδηλατίσουν μαζί. Και στις διάφορες πόλεις που περάσαμε, Ηγουμενίτσα, Γιάννενα, Τρίκαλα, Λαμία, Αθήνα κάναμε και εκδηλώσεις στις οποίες ο κόσμος συμμετείχε, ήταν πάρα πολύ ωραία.

Τι είδους εκδηλώσεις;
Κατά βάση είχαν να κάνουν με το ποδήλατο, γιατί ήταν ποδηλατικό το πρότζεκτ αλλά από εκεί και πέρα, ήταν σα γιορτές εθελοντισμού. Εγώ είμαι από τη Λαμία και στη Λαμία ας πούμε είχε στηθεί μια πολύ μεγάλη γιορτή στην κεντρική πλατεία, που είχε μέσα τα πάντα, μίνι τέννις, βόλλεϋ, ζούμπα, ζίου ζίτσου…

Αυτά όλα, δεν τα οργανώσατε εσείς; Τα κάνατε σε συνεργασία με τη “Φλόγα” ή με τον δήμο;
Εντάξει, προφανώς με τον δήμο μπροστά, γιατί είναι χώροι του δήμου. Αλλά από κει και πέρα, πρέπει κι εσύ όχι να το κυνηγήσεις αλλά να το τρέξεις όσο περισσότερο γίνεται. Οπότε έχει αρκετή οργάνωση. Με αυτό το σκεπτικό, είπαμε να γίνει θεσμός το Wheeling2help. Κάθε χρόνο να γίνεται διαφορετική διαδρομή, με διαφορετικό σκοπό. Επειδή πήγε πάρα πολύ καλά στην Ελλάδα, φέτος το Wheeling2help θα έχει πάρα πολλή Ελλάδα. Ξεκινάμε από την Κωνσταντινούπολη στις 7 Σεπτέμβρη, που είναι συμβολικά και η μέρα της Παραολυμπιάδας, και το κάνουμε για τα παιδιά με αναπηρία. Διασχίζουμε την Ελλάδα και καταλήγουμε στο Ηράκλειο Κρήτης. Περνάμε 20 ελληνικές πόλεις, οπότε σκέψου 20 τεράστιες γιορτές εθελοντισμού, σε κάθε πόλη, με τον δήμο, που να συμμετέχουν, επειδή ξεκινήσαμε από νωρίς να το τρέχουμε, σε κάθε πόλη είναι ήδη 20-30 σύλλογοι που συμμετέχουν. Βασικό θέμα είναι η αναπηρία αλλά από εκεί και πέρα, εμείς θέλουμε τα παιδιά που θα έρθουν εκείνη την ημέρα στην πλατεία να πάρουν ερεθίσματα ωραία, από υγεία, περιβάλλον, αθλητισμό.. Ό,τι έχει να κάνει με εθελοντισμό, βασικά.

Τι αντιμετώπιση έχετε από τους δήμους με τους οποίους έρχεστε σε επαφή και από τους οποίους περνάτε;
Είναι αρκετά καλή, γιατί τους αρέσει σαν ιδέα. Είναι πολύ ωραίο έτσι που είναι κάτι απλό. Δεν έχουμε εμείς άλλους σκοπούς, είναι συγκεκριμένος ο σκοπός, ανέξοδος, δηλαδή ο δήμος θα βάλει μόνο τον χώρο και ίσως και τα ηχητικά και από εκεί και πέρα ο κάθε σύλλογος θα φέρει την πραμάτεια του, θα κάνει τις ωραίες δράσεις του, θα προβληθεί η πόλη, θα περάσουν όλοι καλά και θα γεμίσει η πλατεία χαμόγελα. Οπότε το βλέπουν πολύ θετικά.

Οπότε, το επόμενο πρότζεκτ είναι από Κωνσταντινούπολη, Ηράκλειο;
Σωστά, πάλι με το ποδήλατο.

Και έχεις κατά νου κάθε χρόνο να γίνεται και μια διαφορετική διαδρομή με το ποδήλατο, πάλι επάνω στον εθελοντισμό, με διαφορετικό σκοπό κάθε φορά;
Κάπως έτσι, όσο μπορούμε. Αν και γενικά δεν είμαστε ποδηλάτες, το να κάνεις κάποιες αποστάσεις με το ποδήλατο και σε ένα παρεΐστικο κλίμα και για καλό σκοπό, είναι πραγματικά πανέμορφο, το να συνδυάζεις αθλητισμό, ταξίδι και εθελοντισμό. Οπότε, όσο μπορούμε θα το συνεχίσουμε. Έχουμε και με το περιβάλλον μια μεγάλη ευαισθησία, μάλλον το επόμενο πρότζεκτ θα είναι για το περιβάλλον. Ειδικά τώρα το καλοκαίρι, το πόσο πλαστικό που χαλάμε, με έχει επηρεάσει πάρα πολύ.

Αναφέρεσαι στο “Kalamaki Project;”
Αυτό είναι ένα άλλο κομμάτι , σίγουρα. Αν σκεφτείς δηλαδή πόσα πλαστικά μπουκάλια, πόσα καλαμάκια και πόσες πλαστικές σακούλες χρησιμοποιούμε… Μετά το Wheeling2help, κάναμε το “AsiaQuest.” Πάλι 6 μήνες, πάλι με μέσα μαζικής μεταφοράς, πάλι με εθελοντικά προγράμματα, πάλι με ντοκιμαντέρ το οποίο θα το έχουμε έτοιμο κοντά στα Χριστούγεννα. Κάναμε λοιπόν και αρκετούς καθαρισμούς, σε Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Ινδονησία, σε παραλίες πανέμορφες αλλά που τα ρεύματα φέρνουν τόσο πλαστικό, που λες πόσο κρίμα, μέσα σε μισή μόνο ώρα να έχεις μαζέψει 3 μεγάλες σακούλες σκουπιδιών, με πλαστικά και ένα σωρό σκουπίδια. Στην Ελλάδα δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα αλλά υπάρχει αρκετό σκουπίδι, οπότε όσο μπορούμε θέλουμε σιγά-σιγά να στραφούμε και προς τα εκεί.

Και δε μου λες Ελπιδοφόρε, αν κάποιος θέλει να σας βρει και να επικοινωνήσει μαζί σας και να συμμετάσχει, πώς μπορεί να το κάνει;
Ξεκινήσαμε τώρα και το site που είναι καινούργιο, το www.wheeling2help.com που είναι και λογοπαίγνιο, όπου κάποιος μπορεί να βοηθήσει είτε στο ποδήλατο, να ποδηλατήσει δηλαδή μαζί μας 5, 10, 20 μέρες, έναν μήνα, είτε να βοηθήσει στις εκδηλώσεις που κάνουμε σε κάθε πόλη. Αν είναι για παράδειγμα κάποιος από τη Λάρισα και θέλει να βοηθήσει στη Λάρισα, υπάρχει ήδη ομάδα στη Λάρισα που έχει αρχίσει και τρέχει την εκδήλωση, αλλά φυσικά, όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο περισσότερα πράγματα μπορούμε να κάνουμε.

Πόσος κόσμος ασχολείται, Ελπιδοφόρε, σε κάθε ταξίδι του Wheeling2help;
Φέτος το βλέπω ότι στην κάθε πόλη υπάρχει τουλάχιστον ένας βασικός πυρήνας 10-15 ατόμων που το τρέχουν. Από κει και πέρα, οι σύλλογοι που συμμετέχουν είναι προφανώς αρκετά παραπάνω και αρχίζει και ανοίγει μετά πολύ σιγά-σιγά. Και από εκεί και πέρα, ποδηλατικά, την άνοιξα πριν απ τρεις ημέρες τη φόρμα του ποδηλάτη, όπου μπορεί κανείς να δει αναλυτικά τη διαδρομή και να δηλώσει συμμετοχή, και μέσα σε τρεις μέρες 35 άτομα μας έχουν στείλει για να ποδηλατήσουν σε διάφορα κομμάτια της διαδρομής και σίγουρα θα αυξηθεί αυτός ο αριθμός. Και εννοείται πως όσο το τρέχουμε, έχουμε βγάλει και το προωθητικό βίντεο, έχουμε την καμπάνια να τρέχει, σιγά-σιγά θα μπουν εκατοντάδες και χιλιάδες κόσμος που παρακολουθούν το πρότζεκτ και συμμετέχουν.

Ελπιδοφόρε, δε χρειάζομαι κάτι άλλο. Από εμάς χίλια μπράβο και ευχόμαστε να πάει όσο καλύτερα γίνεται, είναι καταπληκτικό το πρότζεκτ σας. Αν εσύ θέλεις να πεις κάτι ακόμα..;
Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε πάρα πολύ. Γενικά, νομίζω ότι για νέους ανθρώπους, που έχουμε τόση ενέργεια μέσα μας και που είναι τα καλύτερά μας χρόνια, είναι πανέμορφο να την αξιοποιήσουμε και σε ωραίες κατευθύνσεις. Δηλαδή, λίγο να διαθέσει ο καθένας από τον χρόνο του, επειδή έχουμε ζήσει αρκετές καταστάσεις, και στην Αφρική και στην Ασία, σε μέρη όπου υπάρχει τρομερή ανάγκη, και το λίγο που κάναμε, ήταν όνειρο ζωής.

Να έχουμε πάντα στο νου μας ότι, δεν πειράζει, και δέκα λεπτά την εβδομάδα να διαθέσουμε, πραγματικά μπορούμε να κάνουμε απίστευτα πράγματα. Γιατί όλοι μας το έχουμε μέσα μας να βοηθήσουμε, και την προσφορά και τον εθελοντισμό, απλά έχουμε την καθημερινότητα, τις δουλειές μας, όλα αυτά και χρειαζόμαστε κάποιον να μας ταρακουνήσει λίγο που και που. Εμείς προσπαθούμε για αυτό το κομμάτι, να ταρακουνήσουμε λίγο τον κόσμο και να μπορέσουμε να συγκεντρώσουμε όλη αυτήν την ενέργεια και να μπορέσουμε να τη βγάλουμε προς τα εκεί όπου υπάρχει ανάγκη. Και να ακολουθούμε την όνειρά μας, είναι πολύ σημαντικό, γιατί όταν ακολουθείς την καρδιά σου, κάνεις πράγματα που σου αρέσουν, γίνεσαι πιο ευτυχισμένος, χαμογελάς, και γίνεται ο κόσμος πιο όμορφος.

Η σελίδα τους στο Facebook: https://www.facebook.com/dreamtravelive

To site του Wheeling2help: www.wheeling2help.com
Wheeling2help στο Facebook: https://www.facebook.com/Wheeling2help/?fref=ts

To ντοκιμαντέρ του 1ου Wheeling2help: 

Wheeling2Help Documentary from Antonis Sotiropoulos on Vimeo.

Το ντοκιμαντέρ του “AfriQuest”:

To site της “Φλόγας”: http://www.floga.org.gr/

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close