alternative action, alternative thinking

«Ομολογίες του Σώματος» του ζωγράφου Δημήτρη Πανταζή | Interviews

1.56K 0

Της Ζέτας Τζιώτη ●

Συναντήσαμε τον ζωγράφο, Δημήτρη Πανταζή, λίγες μέρες πριν την 3η ατομική του έκθεση, με θέμα «Ομολογίες του Σώματος», που εγκαινιάζεται την Τρίτη 6η Οκτωβρίου στο χώρο των «Εικαστικών Αναζητήσεων», έναν χώρο που δημιούργησε ο Μελέτης Φικιώρης , στο Κολωνάκι. Η έκθεση θα διαρκέσει ως την 7η Νοεμβρίου 2015.

Ο Δημήτρης Πανταζής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Από το 2000 έως το 2005, σπούδασε, με Καθηγητές τους κ. Γ. Ψυχοπαίδη (Ζωγραφική) και κ. Γιαννούδη Σώζο (Αγιογραφία), στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου αποφοίτησε με άριστα. Η πρώτη του ατομική έκθεση με τίτλο «Θερμογραφίες» πραγματοποιήθηκε το 2007 στον πολιτιστικό χώρο Micraasia στο Γκάζι. Επτά χρόνια αργότερα, παρουσιάζει δεύτερη ατομική έκθεση ζωγραφικής με τίτλο “Ego” στο χώρο του Παλαιού Δημαρχείου Γλυφάδας.

12048440_10207218279270848_717266016_n

Παράλληλα, εργάζεται στο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Παρατηρώντας τα έργα του, διακρίνουμε το ιδιαίτερο προσωπικό του στυλ. Η θεματολογία της ζωγραφικής του είναι ανθρωποκεντρική με θεματικές όπως η απομόνωση, η αλήθεια της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και ύπαρξης, η προβληματική της σχέσης των σύγχρονων ζευγαριών και η λεπτομερής καταγραφή των ψυχολογικών τους σχέσεων.

Δημήτρη, πως ξεκίνησες να ζωγραφίζεις; Ήταν κάτι που το είχες αποφασίσει από μικρή ηλικία ή προέκυψε στη πορεία;

Το σχέδιο ήταν κάτι που αγαπούσε πολύ ένα στενό συγγενικό μου πρόσωπο. Έχοντας τον ως πρότυπο, μου μετέδωσε το αίσθημα του οξύνοντας την δική μου κλίση.

Μίλησε μας για την τεχνοτροπία και τη θεματολογία των έργων σου.

Η ζωγραφική μου είναι, κατά βάση, λάδι σε καμβά με κλίμακες λίγο μεγαλύτερες από το φυσικό μέγεθος των μοντέλων. Επηρεασμένος, έντονα θα έλεγα, από την αγιογραφία χρησιμοποιώ πλακάτα χρώματα με ιδιαίτερη έμφαση στη γραμμή περιγράφοντας με δύναμη τις φιγούρες μου. Μου αρέσει πολύ να βρίσκω σχήματα, τα οποία παραπέμπουν στην εκάστοτε φόρμα, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στη ζωγραφική του Francis Bacon, με τη διαφορά ότι σέβομαι τα όρια των μορφών. Όσον αφορά τα θέματά μου, τα αντλώ από την καθημερινότητα της σχέσης μου και από τις προσωπικές μου αγωνίες.

Το στηθος ιι Το είδωλο (120χ144εκ) Πατερας και γιος

Διακρίνουμε ότι «η ανθρώπινη αποξένωση» είναι στη βασική θεματολογία των έργων σου. Είναι ένα θέμα που το θεωρείς από τα σημαντικότερα προβλήματα των ημερών μας;

Σίγουρα. Οι διαπροσωπικές σχέσεις, παρά τις ευκολίες που παρέχει το διαδίκτυο, έχουν δυσκολέψει αρκετά. Από την άλλη για να κρατηθεί μια σχέση χρειάζεται πολύ προσπάθεια με αναγκαίες τις υποχωρήσεις και από τα δύο μέρη.

Θεωρείς τα έργα σου βιωματικά;

Κατά κύριο λόγο, ναι. Είμαι της άποψης ότι στην περίπτωση μου η ειλικρίνεια είναι ο πιο βολικός τρόπος δημιουργίας. Αυτό μου επιτρέπει να αναγνωρίζω τον εαυτό μου και να καθρεφτίζομαι μέσα σε αυτά αδιαφορώντας για το «ωραίο» και το πρέπον. Υπάρχουν, από την άλλη,  φορές που ένα βιβλίο θα πυροδοτήσει ή θα ενδυναμώσει μια ήδη υπάρχουσα σύλληψη όπως επίσης, όχι σπάνια, άλλες πάλι που κάποιο τυχαίο γεγονός θα σταθεί αφορμή για κάτι νέο και αναπάντεχο.

Βλέπουμε ότι κάποια έργα σου είναι δίπτυχα. Θες να εκφράσεις κάτι συγκεκριμένο μ’αυτό;

Τοποθετώντας τις μορφές μου σε δυο τελάρα ενισχύω τη συναισθηματική απόσταση που τις χωρίζει καθιστώντας, παράλληλα, καθένα από αυτά αυθύπαρκτα, πλαισιωμένα όμως από το ίδιο περιβάλλον.

Έχεις ήδη στο ενεργητικό σου δύο ατομικές εκθέσεις, η 1η με τίτλο «Θερμογραφίες» πραγματοποιήθηκε το 2007 στον πολιτιστικό χώρο Micraasia στο Γκάζι και η 2η το 2014 με τίτλο “Ego” στο χώρο του Παλαιού Δημαρχείου Γλυφάδας.

Θα ήθελες να μας μιλήσεις για την θεματολογία της κάθε μίας και να εντοπίσεις την εξέλιξη του τρόπου, με τον οποίο εκφράζεσαι μέσα από τα έργα σου;

Η πρώτη μου ατομική ήταν η καθ’ ολοκληρία παρουσίαση της πτυχιακής μου εργασίας. Αφορούσε τη θέαση του κόσμου υπό το πρίσμα μιας θερμικής κάμερας, η οποία καταγράφει, με αρκετά έντονα χρώματα, τη θερμοκρασία των αντικειμένων. Η τεχνική της ζωγραφικής εκείνης είχε αναφορές σε αυτή του Vincent van Gogh, χτίζοντας την επιφάνεια μου με αρκετή ποσότητα χρώματος χωρίς ιδιαίτερες προσμίξεις και με ισχυρές αντιθέσεις, πάντα σεβόμενος την ακολουθία των χρωμάτων που πρόσταζε το μηχάνημα αυτό. Ο προβληματισμός δεν ήταν έντονος μιας και η έρευνα βασίστηκε σε ήδη υπάρχοντα ντοκουμέντα.

Η αρχή της επόμενης ενότητας γεννήθηκε μέσα από την πρώτη. Επηρεασμένος, βέβαια από τον Καθηγητή μου κ. Γιάννη Ψυχοπαίδη και τη ζωγραφική του της δεκαετίας εξήντα, ξεκίνησα τα πρώτα αποκορεσμένα έργα, χρωματίζοντας μονάχα λεπτομέρειές που βοηθούν να αναδειχθεί το θέμα του καθενός. Η παλέτα που υιοθέτησα, εκτός από τα μη χρώματα άσπρο και μαύρο, περιορίστηκε στα βασικά σιένα και ώχρα. Πρόκειται για την παλέτα των αρχαίων Ελλήνων ζωγράφων όπως την περιέγραψαν ο Εμπεδοκλής και ο Ηράκλειτος. Με το πέρασμα του χρόνου τα πινέλα μου και οι διαστάσεις των έργων μίκρυναν αρκετά με αποκορύφωμα έναν Εσταυρωμένο, κομμάτι ενός διπτύχου, με διαστάσεις 10 Χ 10 εκ. συνομιλώντας με τη δουλειά του Εμμανουήλ Μπιτσάκη.

Οι γρίλιες (152χ100εκ) Ντροπή (25Χ125εκ) Μονάχοι μαζί Διττή φύση  (83χ100εκ)

Την 6η Οκτωβρίου εγκαινιάζεις την 3η σου ατομική έκθεση στη gallery «Εικαστικές Αναζητήσεις», στο Κολωνάκι. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τα έργα, που έχεις ετοιμάσει για την έκθεση αυτή. Ποια είναι η θεματολογία της;

Θα πω ότι κάποια από αυτά θα παρουσιαστούν εκ νέου με τη διαφορά ότι θα είναι ελαφρώς παραλλαγμένα μιας και συχνά πυκνά μπαίνω στη διαδικασία βελτίωσης τους. Με αυτό τον τρόπο εφαρμόζω ότι έχω κατακτήσει στο παρόν στην αρχική ιδέα του παρελθόντος. Από την άλλη θα φιλοξενηθούν επιπρόσθετα τα πιο «τολμηρά» μου έργα, για πρώτη φορά, με στοχασμούς πάνω στη θρησκεία, στις ερωτικές προτιμήσεις και τη σεξουαλικότητα.

Τεχνικά, τα τελευταία μου, είναι αισθητά διαφοροποιημένα με λεπτά περάσματα τόνων και περισσότερο γραμμικά έχοντας κατά νου την εργογραφία του H.R. Giger. Η έκθεση, στο σύνολό της, διατρέχει σχεδόν μια δεκαετία αναζήτησης ενός προσωπικού ύφους με σχόλια πάνω στην αγωνία της ύπαρξης.

Συνήθως οι καλλιτέχνες είναι συνδεδεμένοι με το τελευταίο τους έργο. Ισχύει και για σένα το ίδιο; Είναι κάποιο από τα έργα σου, που ξεχωρίζεις περισσότερο και για ποιο λόγο;

Το τελευταίο μου έργο είναι αυτό με τίτλο «Πατέρας και γιός» με αναφορά στην Παναγία την Γλυκοφιλούσα. Είναι ένα παράδοξο έργο, θα ομολογήσω, το οποίο δεν έχει καμιά επιδίωξη να προσβάλλει την Ορθοδοξία και την εικονοποιία της. Ουσιαστικά μιλώ για τη σχέση των δύο, θεωρώντας την, αν όχι ιερή, εξίσου σημαντική και απαραίτητη. Στην δεύτερη ερώτηση σας θα απαντήσω πως αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποιο θα διάλεγα αυτό υπό τον τίτλο «Το στήθος», όπου ένα μωρό θηλάζοντας δείχνει με το ελεύθερο χέρι του το σταυρό που φορά η μητέρα του στο λαιμό της. Η εικόνα που αποτύπωσα είναι καθ’ όλα πραγματική. Έμεινα άναυδος όταν αντιλήφθηκα τη μαγεία της στιγμής και θεώρησα υποχρέωση μου να το μεταφέρω στον καμβά. Προσωπικά είναι το αγαπημένο μου.

Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου «τολμηρό» καλλιτέχνη, όσο αφορά στη θεματολογία των έργων σου;

Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει η ιδέα της πρόκλησης αλλά όχι με τρόπο χυδαίο. Η θεματολογία των «τολμηρών» μου έργων έχει προκύψει διότι με απασχολούν ζητήματα που άπτονται των ερωτικών προτιμήσεων, του ερωτισμού κτλ. Μάλιστα οι εικόνες που δημιουργώ με ενδιαφέρουν, όχι να σοκάρουν αλλά να εντυπώνονται στο θυμικό του θεατή. Είναι σκέψεις και πράξεις πολλών από εμάς, πιστέψτε με. Εγώ απλά τις ζωγραφίζω έχοντας ως κέντρο τον εαυτό μου χωρίς κανένα ίχνος ντροπής.

Πολλά έργα σου ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Θα ήθελες να μας αναφέρεις κάποια από αυτά;

Θα μιλήσω για το πιο σημαντικό  το οποίο ανήκει στην συλλογή του Μουσείου Φρυσίρα και φιλοξενήθηκε τον Οκτώβρη του 2014 στο υπέροχο κτίριο της Μονής Αστερίου στην έκθεση «Ζωγραφική ΙΙΙ», τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας μέσα από τα έργα της συλλογής του. Πρόκειται για το έργο με τίτλο «Φιγούρες άλαλες». Το δίπτυχο αυτό, συνολικών διαστάσεων 140 Χ 500 εκ. αναπαριστά ένα ζευγάρι που ενώ βρίσκεται στον ίδιο χώρο ο καθένας τους βλέπει διαφορετικό πρόγραμμα στην τηλεόραση και μάλιστα σε αντίθετες μεριές. Στον πίνακα ξεχωρίζουν ως μοναδικά έγχρωμά, ζωντανά στοιχεία τα λίγων εκατοστών φωτάκια των τηλεκοντρόλ. Θα ήθελα εδώ να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Βλάση Φρυσίρα για την εξαιρετική τιμή και ευκαιρία που μου έδωσε να συμμετέχω με ένα έργο στην σημαντική αυτή έκθεση σύγχρονης τέχνης.

Αγωνία (58 x 90εκ)

Ποια είναι τα πλάνα σου μετά από αυτή την έκθεση;

Θα ξεκινήσω σπουδές στο Διατμηματικό – Διεπιστημονικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακού του Ε.Μ.Π. της Σχολής Αρχιτεκτόνων, όπου έγινα δεκτός. Θα ήθελα μέσα από αυτό το πρόγραμμα να δημιουργήσω νέες δυνατότητες για την αντίληψή μου για το χώρο μιας και τα ερεθίσματα θα είναι εντελώς καινούρια. Έχω, ωστόσο, κάποια θέματα έτοιμα στα οποία θα ήθελα να επιδοθώ πριν ξεκινήσω κάτι διαφορετικό. Εύχομαι να πάνε όλα καλά έχοντας υγεία, πρωτίστως.

Ευχαριστούμε πολύ τον όμορφο πολυχώρο Κ8 για τη φιλοξενία και τη φωτογράφηση. Μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ: https://www.facebook.com/K8point?fref=ts&__mref=message_bubble

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DART Το cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων. Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close