alternative action, alternative thinking

«Το αλάτι της γης»: Ζωή και θάνατος στο ίδιο καρέ | Cinema

823 0

κείμενο: Βάσω Χόντου

Είναι καθημερινή, ψιλοβρέχει, έχεις λίγη γρίπη, κουβαλάς πολλή κούραση, κι οι φίλοι σου σού προτείνουν να πάτε σινεμά. «Τί θα δούμε;», ρωτάς. «Ντοκιμαντέρ», σου απαντάνε. Και πάνω εκεί σκέφτεσαι πως επειδή είναι πολύ αργά για να το ακυρώσεις, θα πας και θα ξεκουραστείς. Δηλαδή, θα κοιμηθείς τη μία ή και τις δύο ώρες της ταινίας, ανάλογα με το μέγεθος της βαρεμάρας. Με μια τέτοια διάθεση πήγα να δω «Το αλάτι της γης». Και τελικά, όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή, τα πιο ωραία πράγματα γίνονται εκεί που δεν τα περιμένεις.

Η ταινία, παρουσιάζει το έργο του βραζιλιάνου φωτογράφου Σεμπαστιάο Σαλγάδο και μέσα από αυτό, τα μεγαλύτερα γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας απ’ το 1970 και μετά. Ο Σαλγάδο σπούδασε οικονομολόγος, βρέθηκε στο Παρίσι διωγμένος απ’ τη δικτατορία στη χώρα του κι εκεί αποφάσισε να τα παρατήσει όλα και να ασχοληθεί με τη φωτογραφία, γυρίζοντας τον κόσμο. Στο φακό του παγιδεύτηκαν σκηνές απ’ τους λοιμούς στην Αιθιοπία, τον εμφύλιο στην Ρουάντα, τον ξεριζωμό στο Κονγκό, τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία. Όμως, στο τέλος της διαδρομής, ο Σαλγάδο δεν μπορούσε άλλο. «Αρρώστησα», λέει σε μια στιγμή. «Όχι από κάποια μεταδοτική ασθένεια. Αρρώστησε η ψυχή μου». Ξαναγύρισε σαράντα χρόνια μετά στο κτήμα του πατέρα του, ανέστησε το ξεραμένο τροπικό δάσος και άρχισε να φωτογραφίζει την άλλη πλευρά της ζωής. Η φύση τού έσβησε την απόγνωση.

Το φιλμ είναι τα εκατοντάδες φωτογραφικά καρέ του Σαλγάδο, που αποτυπώνουν τη δυστυχία στα μάτια των ανθρώπων, την εξαθλίωση, την πείνα, αλλά κάποιες φορές και μια θαμπή χαρά, μια κρυφή αισιοδοξία. Οι ασπρόμαυρες λήψεις του, αποτελούν τους πρωταγωνιστές γιατί μπορούν κι αιχμαλωτίζουν τη ζωή. Οι σκηνοθέτες τις βάζουν στη σειρά κι εκείνος αφηγείται την ιστορία πίσω από κάθε φωτογραφία. O θεατής μαθαίνει για τα τρελά άλογα στους βασιλικούς κήπους του Κουβέιτ, για τους εργάτες στα αμπάρια των ρώσικων τάνκερ, για το ορφανό αγόρι με τη σκισμένη μπλούζα από τη Ρουάντα, για τους Μεξικάνους που θάβουν τα μωρά τους με τα μάτια ανοιχτά κι άλλα πολλά. Έτσι φτιάχνονται πολλές μικρές ιστορίες μέσα στην ίδια ιστορία. Ακόμα κι όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους, περιμένεις -σχεδόν παρακαλάς- να φανεί στην οθόνη ένα ακόμα ασπρόμαυρο καρέ, με δυο μάτια κι ένα σκαμμένο πρόσωπο, για να σε συνοδέψει μέχρι την έξοδο. Αυτή η ταινία είναι ένα δίωρο ταξίδι στον κόσμο. Σ’ αυτόν τον κόσμο, το μικρό, το μέγα.

Μην τη χάσετε!
Σκηνοθέτες: Βιμ Βέντερς και Ζουλιάνο Ριμπέιρο Σαλγάδο

Trivia
– H ταινία κέρδισε ένα βραβείο Σεζάρ, διακρίθηκε στις Κάννες και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Προβάλλεται από τις 19/3 στις ελληνικές αίθουσες.
– Ο συν-σκηνοθέτης του Βέντερς, είναι ο μεγάλος γιος του Σαλγάδο.
– Η επί 45 χρόνια σύζυγος και μούσα του Σαλγάδο, Λέλια, είναι η μόνιμη συνεργάτης του και «η μεγάλη γυναίκα που κρύβεται πίσω απ’ το μεγάλο άντρα».
– Φωτογραφίες του Σαλγάδο μπορείτε να δείτε εδώ: www.amazonasimages.com

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close