alternative action, alternative thinking

Οι ΆΝΥΑ κυκλοφορούν το πρώτο τους single πατώντας «Τέρμα το γκάζι!» | Interviews

918 0

Της Λίνας Μπακαλέξη ●

Έπειτα από χρόνια συνεργασίας και εκατοντάδες συναυλίες με το σχήμα τους “Ρίζα Τρίο”, ο Θωμάς και ο Απόστολος αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν μαζί ένα ελληνόφωνο ροκ άλμπουμ με τη μουσική τους. Σύντομα μετά την απόφαση, οι δύο φίλοι χωρίστηκαν και ζουν σε διαφορετικές ηπείρους. Παρ’όλα αυτά, κράτησαν τη συνεργασία τους μέσω διαδικτύου και μέσα σε ένα χρόνο ετοίμασαν τα 11 τραγούδια που θα αποτελέσουν το επερχόμενο album τους. Χρειάστηκαν πολλά email, πολλές ώρες στο skype και πολλά GB στο dropbox, αλλά η δουλειά έγινε. Ονομάστηκαν ΆΝΥΑ!

Το «Τέρμα το γκάζι» είναι το πρώτο single του συγκροτήματος και αποτελεί πρόλογο για το ντεμπούτο τους με τίτλο «Αποτύπωμα» που αναμένεται μέσα στους επόμενους μήνες. Το τραγούδι έχει την ιδιαιτερότητα ότι είναι ντουέτο και είναι το μοναδικό στον δίσκο όπου ακούγονται μαζί οι φωνές των ΆΝΥΑ. Στο videoclip του «Τέρμα το γκάζι» συμμετέχει η ηθοποιός Ελίζα Γεροντάκη.

Ο ήχος των ΆΝΥΑ χαρακτηρίζεται από δυναμικά τύμπανα, ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες και ροκ φωνητικά. Η μουσική έχει γραφτεί μέσα στην περασμένη δεκαετία και βρήκε σε αυτό το συγκρότημα το κατάλληλο μέσο έκφρασης. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους ΆΝΥΑ σε συνεργασία με τον ποιητή Κωνσταντίνο Νικολόπουλο, τον γνωστό στιχουργό Γιώργο Παρώδη (ΜΠΛΕ) και τις ανερχόμενες στιχουργούς Κλεονίκη Κεχαγιά και Κίντη Τσέκα.

Πότε ανακαλύψατε την αγάπη σας για τη μουσική; Πότε μπήκε στη ζωή σας;

Α: Από τις πρώτες μου αναμνήσεις είναι να παίρνω στα χέρια μου τα CD των Queen, του Michael Jackson και του Luciano Pavarotti από τη συλλογή των γονιών μου και να ακούω μανιωδώς το «Death on two legs» , το «The way you make me feel» και το «La donna è mobile». Από τα πρώτα μου παιχνίδια ήταν μια πλαστική κιθάρα με ένα μικρόφωνο, τα οποία κουβαλούσα παντού μαζί μου. Η αγάπη καλλιεργήθηκε βλέποντας και παρατηρώντας τους γονείς μου. Θυμάμαι τη μέρα που ο πατέρας μου γύρισε σπίτι με το διπλό CD, The Beatles 1967-1970, ξάπλωσε στο πάτωμα και το άκουσε όλο χωρίς να πει κουβέντα. Ήταν από τις στιγμές που αποφασίζεις σαν παιδί τι σχέση θα έχεις με τη μουσική.

Θ: Πάντοτε θυμάμαι τον εαυτό μου να ακούω μουσική και να παίζω με ένα μικρό πιανάκι που μου είχαν πάρει οι γονείς μου. Η σχέση αυτή, όμως, δεν έγινε ποτέ πιο “επίσημη” και στοχευμένη. Έπρεπε να φτάσω στα 18, όταν και ο πολύ καλός μου φίλος Δημήτρης με έπεισε να αγοράσω μία ηλεκτρική κιθάρα για να παίζουμε μαζί στο συγκρότημα που ήθελε να φτιάξουμε. Τελικά δε του χάλασα χατήρι, και να που παίζω ακόμα… Τον ευχαριστώ πολύ για τους ορίζοντες που άνοιξαν μπροστά μου και την μαγική σχέση με τη μουσική, που μου σύστησε

Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές;

Θ: Οι περισσότεροι με πειράζουν για κάποιες από αυτές, αλλά θα είμαι ειλικρινής.. Μου άρεσε πάρα πολύ η alternative σκηνή στις αρχές του 2000: Bush, Staind, Creed, Nickelback κα. Επιπλέον, ακόμα πιο αγαπημένα συγκροτήματα είναι οι Pink Floyd, Pain of Salvation, Tool, Metallica, Alter Bridge, Porcupine Tree.

Α: Για πολλά από τα συγκροτήματα που ανέφερε ο Θωμάς μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη. Ξέχασε να αναφέρει τους Westlife και την Celine Dion που καθόρισαν και την έκταση της φωνής του, καθώς τους τραγουδούσε από μικρό παιδί (είχε και ξανθές ανταύγιες σαν τον Brian McFadden).

Πώς προέκυψε το όνομα ΆΝΥΑ; Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω από τη συγκεκριμένη επιλογή;

Θ: H απόσταση είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει απασχολήσει και τους δύο μας πάρα πολύ… Είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη φιλική, αλλά και μουσική μας σχέση τα τελευταία χρόνια. Ψάχναμε, επομένως, για ένα όνομα το οποίο να «κρύβει» την ιστορία μας. Αναζητώντας την ίδια έννοια σε διαφορετικές ξένες γλώσσες, σκοντάψαμε πάνω στη λέξη «Anya». Γράφτηκε στα Ελληνικά κι έγινε το όνομά μας… ΆΝΥΑ!

Α: Επίσης ήταν καλύτερο από το «Άπιστοι Θωμάδες» που είχα προτείνει εγώ αρχικά…

Ασχολείστε και οι δύο, αν και σε διαφορετικές χώρες με τη μουσική. Πώς κρίνετε το επίπεδο των μουσικών σπουδών στο εξωτερικό σε αντίθεση με την Ελλάδα και τι πιστεύετε ότι θα έπρεπε να αλλάξει στον τρόπο εκπαίδευσης;

Α: Έχουμε υψηλό επίπεδο μουσικών σπουδών στην Ελλάδα, αρκεί να αναζητήσει κανείς τους κατάλληλους καθηγητές. Διδάχτηκα από εξαιρετικούς, παγκοσμίου εμβέλειας μουσικούς, όπως ο Νίκος Βαργιαμίδης, ο Μάκης Στεφανίδης, η Εύη Σιαμαντά και ο Λάζαρος Πλιάμπας. Η ποιότητα των μαθημάτων που μου παρείχαν δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα μαθήματα στη Βοστώνη. Από τη δική μου εμπειρία λοιπόν δεν έχουμε πρόβλημα εκπαίδευσης, απλά έχουμε διαφορετική νοοτροπία απέναντι στη μουσική. Εάν υπήρχε η ζήτηση από τους γονείς και θεωρούσαν τη μουσική σημαντική, θα υπήρχαν πρωτοβουλίες και στην εκπαίδευση.

Θ: Εγώ δυστυχώς δεν είχα την τύχη να σπουδάσω μουσική στο εξωτερικό, αν και θα το ήθελα πολύ, οπότε δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Στην Ελλάδα οι «επίσημες» μουσικές μου σπουδές περιορίζονται σε 3 χρόνια στο σύγχρονο τμήμα του Ωδείου «Φίλιππος Νάκας», οπού είχα την τύχη να διδαχθώ μουσική από φανταστικούς καθηγητές όπως ο Σάκης Ζαχαριάδης, ο Λάκης Ραγκαζάς και ο Λάκης Τζήμκας. Το παράπονό μου (από προσωπική εμπειρία, αλλά και βάσει των όσων εισπράττω) είναι πως για να ασχοληθεί ένα παιδί με τη μουσική θα πρέπει ουσιαστικά να υπάρξει πρωτοβουλία από το ίδιο, ή τους γονείς τους, καθώς το μάθημα της μουσικής συνήθως περνά στα ψιλά γράμματα στο σχολείο. Ποτέ δεν είναι αργά να το αλλάξουμε αυτό.

Single Cover: WHO Architects (Βασίλης Χαριστός)

Πείτε μας δύο λόγια για το πρώτο σας κομμάτι «Τέρμα το γκάζι» και τη μεταξύ σας συνεργασία, αν και σας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα;

Α: Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε το 2011 συνάμα με την αναχώρηση ενός δικού μου προσώπου που «πάτησε γκάζι να φύγει κάπου μακριά». Οι στίχοι της Κλεονίκης Κεχαγιά έτυχε να το περιγράψουν τέλεια και έτσι γεννήθηκε το τραγούδι. Δεν υπήρχε κατάλληλο όχημα για να οδηγήσει τη μουσική εκεί έξω, μέχρι που δημιουργήσαμε τους ΆΝΥΑ. Το «Τέρμα το γκάζι» κατέληξε στην τελική του μορφή το 2017, κατόπιν της συμβολής του Κώστα Ευαγγέλου (ηλεκτρική κιθάρα) και Ηλία Ρότσια (μπάσο). Όσον αφορά στη μουσική μας σχέση με το Θωμά, βασίζεται στην φιλία μας και την αλληλοεκτίμηση. Για μένα ο Θωμάς έχει το σπάνιο χάρισμα να μπορεί να σε καθηλώσει με την ερμηνεία του σαν τραγουδιστής και είναι μεγάλη μου χαρά που τραγουδάει τη μουσική μου στο επερχόμενο άλμπουμ μας – και ακόμα μεγαλύτερη που τραγουδάμε μαζί στο «Τέρμα το γκάζι».

Θ: Ωραία… Άρχισε το bromance! Η συνεργασία μας ήταν πάντα πολύ ομαλή, δημιουργική κι ανθρώπινη. Από πλευράς μου υπάρχει απεριόριστος θαυμασμός προς το πρόσωπο του Απόστολου και αισθάνομαι πολύ ευτυχής, που γράψαμε αυτόν το δίσκο παρέα. Η απόσταση μας δυσκόλεψε, μας καθυστέρησε, μας ξενύχτησε, αλλά δε μας λύγισε ποτέ… Το θέλαμε πολύ και σύντομα 10 επιπλέον τραγούδια θα είναι έτοιμα προς ακρόαση σε ένα δίσκο, που θα φέρει το όνομα «Αποτύπωμα».

Α: Η αλήθεια είναι πως αν δεν το θέλαμε πάρα πολύ, δεν θα είχε γίνει τίποτα. Η απόσταση θέτει τρομερά εμπόδια, αλλά πλέον κανένα απροσπέλαστο. Από την εποχή που παίζαμε μαζί στο ακουστικό ροκ σχήμα «Ρίζα Τρίο» είχαμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε δικιά μας μουσική και είμαστε πολύ χαρούμενοι που βρισκόμαστε τόσο κοντά στην κυκλοφορία της πρώτης μας δισκογραφικής δουλειάς.

Φωτογραφία: Νίκος Βαβδινούδης       

Αγαπημένος στίχος τραγουδιού από το πρώτο σας άλμπουμ;

Θ: Ψάξε για μέρη που ‘δες σε μια ζωγραφιά – της Κλεονίκης Κεχαγιά.

Α: Γενικά μου αρέσουν πάρα πολύ οι στίχοι του Γιώργου Παρώδη (ΜΠΛΕ). Είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε σε κάποια τραγούδια μας και να γράψει εξ’ολοκλήρου το «Τώρα σιωπή», του οποίου οι στίχοι με ενθουσίασαν. Η ανερχόμενη στιχουργός, Κίντη Τσέκα μας έγραψε στίχους στην «Κασσιόπη». Τέλος, ο ποιητής Κωνσταντίνος Νικολόπουλος ήταν αυτός που ξενύχτησε παρέα μας τα περισσότερα βράδια, έγραψε εξ’ολοκλήρου κάποια από τα τραγούδια του δίσκου και συνεισέφερε σε αρκετά από τα υπόλοιπα που είχαμε ξεκινήσει να γράφουμε οι δυο μας. Το αγαπημένο μου ίσως τετράστιχο του δίσκου γράφτηκε από τον ίδιο και ακούγεται στο «Όπου πας»:

Δάκρυα από χαρά
Κι άλλοτε λύπης φωνή
Χτυπά δυνατά η καρδιά
Ακούγεται μες στη σιωπή

Ποια θεωρείτε ότι είναι η σχέση μεταξύ μουσικού και ακροατή;

Α: Όπως σε οποιαδήποτε ανθρώπινη σχέση, ο μουσικός πρέπει να θέλει κάτι να πει, σε αυτόν που θέλει να ακούσει. Μια τέτοια σχέση είναι πετυχημένη όταν υπάρχει ενσυναίσθηση. Είναι υπέροχο όταν μπορείς σαν ακροατής να δεις μέσα από τα μάτια ενός καλλιτέχνη.

Θ: Θεωρώ πως οι μουσικοί θα πρέπει να θυμόμαστε να ακούμε με τα αυτιά που ακούει ο ακροατής… Να θυμόμαστε να είμαστε ακροατές. Πολλές φορές ακούμε με έναν πιο αποστασιοποιημένο και “ακαδημαϊκό” τρόπο τη μουσική με αποτέλεσμα να χάνουμε όλη της την ομορφιά. Αναπολώ τις μυσταγωγικές βραδιές σε συναυλίες των Διάφανων Κρίνων, όπου καμία “λάθος” συγχορδία ή στίχος δε μπορούσε να κλέψει κάτι από τη μαγεία τους.

Τι δυσκολίες αντιμετωπίζει ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2017 και γενικότερα;

Θ: Δεν είναι εύκολο να μιλήσει κανείς για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2017 σε γενικό πλαίσιο, μιας και υπάρχουν τόσες διαφορετικές οικογένειες καλλιτεχνών. Αν περιορίσουμε την κουβέντα μας στους μουσικούς, τότε νομίζω πως η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ο σοβαρός κίνδυνος απώλειας της ταυτότητάς του. Δυστυχώς στις μέρες μας για να επιβιώσει ένας μουσικός, καλείται συχνά να γίνει Jukebox. Να τα παίζει όλα και να συμφέρει. Κι έτσι αφήνει λίγο-λίγο στην άκρη τη δική του ταυτότητα. Μέχρι που πολλές φορές δυστυχώς την ξεχνά…

Α: Γενικά πάντως, παρά τις γνωστές δυσκολίες που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, πολλοί καλλιτέχνες συνεχίζουν να παράγουν εξαιρετικό έργο. Αν μη τι άλλο, η τεχνολογία έκανε απτή τη δημιουργία ενός άλμπουμ ή μιας ταινίας με πολύ λιγότερα χρήματα απ’ότι παλαιότερα (αλλά με δαπάνη πολύ περισσότερου χρόνου, βέβαια).

Ποια όνειρά σας δεν έχετε καταφέρει να πραγματοποιήσετε ακόμα;

Α: Αυτό το άλμπουμ πριν από λίγα χρόνια δεν ήταν παρά ένα όνειρο που είχαμε. Μόλις πραγματοποιηθεί, θα ανοίξει πάλι ο ορίζοντας για καινούρια όνειρα.

Θ: Για πολλά καινούρια όνειρα… Ας μείνουμε στο ότι τα όνειρα που δεν έχουμε ακόμα πραγματοποιήσει αποτελούν την κινητήριό μας δύναμη, ακόμα κι αν μπαίνουν για λίγο στην άκρη.

Α: Ναι, το Ηρώδειο μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα Θωμά…

Τι άλλο δεν ξέρουμε για τους ΆΝΥΑ που αξίζει να μάθουμε;

Θ: Αρκετά φαντάζομαι, αλλά θα τα κρατήσουμε κρυφά, για να μας ξαναρωτήσετε, όταν με το καλό κυκλοφορήσει ολόκληρος ο δίσκος.

Α: Θα έχετε σίγουρα και περισσότερες ερωτήσεις αφού μας γνωρίσετε λίγο καλύτερα μέσα από 10 ακόμα τραγούδια. Συμφωνείτε;

Τι άλλο να περιμένουμε από εσάς;

Θ: Τον δίσκο! Και συναυλίες… Σύντομα ελπίζουμε!

Α: Και πολλά βίντεο!

Μουσική: Απόστολος Παπαποστόλου

Στίχοι: Κλεονίκη Κεχαγιά, Απόστολος Παπαποστόλου

Φωνές: Θωμάς Βλιαγκόφτης, Απόστολος Παπαποστόλου

Ηλεκτρικές κιθάρες: Θωμάς Βλιαγκόφτης, Κώστας Ευαγγέλου

Ηλεκτρικό μπάσο: Ηλίας Ρότσιας

Ακουστική Κιθάρα | Τύμπανα | Παραγωγή: Απόστολος Παπαποστόλου

Μίξη: Victor Sanchez @ SC Studio Music
Mastering: Evren Göknar @ Capitol Studios

Σκηνοθεσία | Editing: Απόστολος Παπαποστόλου
Ηθοποιός | Ζωγράφος: Ελίζα Γεροντάκη

Βρείτε τους ΆΝΥΑ:

Website: www.anya.gr
Facebook: https://www.facebook.com/anya.band/

Τέρμα το γκάζι:

YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=EIa_THcEf98
Spotify: https://open.spotify.com/track/54soIuq6KutRgS4isGti4D

 

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close