alternative action, alternative thinking

Μέσα απ’ την ποίηση του Κώστα Μοναστήρα | Interviews

711 0

Ο Κώστας Μοναστήρας κυκλοφορεί την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Ηλιοτριβείο» απ’ την LIBRON Εκδοτική και μας μιλά για όλα κρύβονται στο νου και στη γραφή, για όσα θέλουν να ειπωθούν μέσα απ’ τις λέξεις και τα νοήματα τις σελίδες του.

Κώστα, από πού αντλείς τη θεματολογία σου;

«Αν θέλω να τα βάλω σε σειρά θα μιλήσω για τα “κοιτάγματα”, τα ακούσματα και τα διαβάσματα. Τα τελευταία κρύβουν μέσα τους και τα άσματα, στα οποία μετουσιώνεται η “τρόικα” της θεματολογίας μου. Ψάχνω εναγωνίως για κάποιο τέταρτο για να δημιουργήσω κουαρτέτο…»

 Μας κοιτά χαμογελαστός και οι λέξεις χάνονται στο ύφος του. Στα λόγια του στήνουμε αρκετές ερωτήσεις ακόμα, αλλά είναι αρχή και η κουβέντα προμηνύεται ενδιαφέρουσα. Μέσα από μια γρήγορη ανταλλαγή στιγμών και ματιών, η επόμενη ερώτηση κρύβει την επιλογή ή τη διάκριση της ποίησης απ’ τον πεζό λόγο.

 «Αλάτι και πιπέρι. Λειτουργούν συμπληρωματικά. Ο λόγος της ποίησης είναι πιο πυκνός και στοχευμένος», μας απαντά με ποιητική σιγουριά.

Και η ποίηση τι ρόλο μπορεί να έχει στην εποχή που ζούμε; Σ’ αυτήν την ιδιαίτερη περίοδο της κοινωνίας μας;

«Νομίζω ότι τα λόγια δεν έχουν την ικανότητα να σηκώσουν –από μόνα τους– το βάρος της εποχής. Έχουμε αφανιστεί από τον “πεζό” λόγο. Χρειάζονται πράξεις για να ξεφύγουμε από τη βαρύτητα των χρόνων. Η ποίηση αποτυπώνει και σχηματοποιεί την αγωνία. Λειτουργεί ως διάλειμμα  και ως διάλυμα (διαλύει, διαλαλεί και ξεκουράζει)”.

Στην ποίηση υπάρχει έμπνευση ή συστηματική προσπάθεια;

«Είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Πρέπει να φτάσουν στο ίδιο ύψος για να υπάρξει ισορροπία. Η έμπνευση ωστόσο προηγείται, η προσπάθεια την υπηρετεί».

Υπάρχει κάποια τεχνική πίσω απ’ τη γραφή σου;

«Πολλές οι δεσμεύσεις της ζήσης και άλλες τόσες οι τεχνικές συμφιλίωσης και υπερπήδησης… οπότε γράφουμε ελεύθερα-αδέσμευτα-ειλικρινά».

Τον ρωτήσαμε τι είναι αυτό που τον εμπνέει, πώς ξεκινά να γράψει ένα ποίημα και μας κοίταξε επίμονα. Για λίγο σιώπησε και δευτερόλεπτα μετά οι σκέψεις έγιναν λέξεις… και οι λέξεις έγιναν φράσεις… φράσεις στις οποίες χαθήκαμε όλοι μας.

«Αυτό που μου δείχνουν τα μάτια μου, τα αυτιά μου και το μυαλό μου. Όλα γίνονται ξαφνικά. Απρόσμενα. Κάτι φανερώνεται μπροστά μου μνήμη αλλοτινή ή εικόνα-λέξη παροντική και δίνεται ο κλότσος να “αρχινίσει” το παραμύθι».

Η ποίηση είναι καθημερινότητα ή η καθημερινότητα γίνεται ποίηση;

«Όπως καταλαβαίνετε τα “ποιήματα” της κάθε μέρας, τα φτιασίματα και τα φκιασίδια, είναι αυτά που ρίχνουν τις λέξεις στον μύλο της ποίησης».

Πες κάτι για το βιβλίο σου. Ποια ήταν η αίσθηση όταν το κράτησες για πρώτη φορά στα χέρια σου;

«Κορύφωση, αγαλλίαση από το φτάσιμο σε μια κορφή, κοντή-ψηλή συζητιέται πάντως για μένα κορφή. Ανασασμός».

Στο «Ηλιοτριβείο» υπάρχουν θεματικές ενότητες; ποια μυστικά κρύβουν;

«Στο “Ηλιοτριβείο” υπάρχουν τρεις θεματικές ενότητες και πολλές πόρτες, πόρτες που παρέμεναν κλειστές για πολλά χρόνια και, ξάφνου, η ανάγκη της γραφής τις ξανάνοιξε. Πολλά από τα “κρατήματα” του μυαλού βγήκαν εκεί. Άλλα τα φανερώνει εύκολα ο ήλιος της ανάγνωσης, αλλά χρειάζονται πολλή τριβή για να λειανθούν και να βγουν προς τα έξω. Το σημαντικό είναι ο αναγνώστης να βρει ένα μυστικό κομμάτι του δικού του εαυτού εκεί μέσα, αφού τα συναισθήματα (χαρά, λύπη, χαρμολύπη κτλ.) είναι πανανθρώπινα».

Ο Κώστας μας μιλά για όλα, για τη γαλήνη και την ανησυχία ως τα πιο έντονα συναισθήματα που βίωσε μέσα απ’ την ποίηση, αλλά και για τους ποιητές που σίγουρα μοιάζουν με οραματιστές. Ακόμα και για τον στίχο που «ζήλεψε»:

…περνάει η ώρα και βραδιάζω.

Μας εξηγεί μάλιστα ότι ανάμεσα στους Έλληνες και ξένους ποιητές, εκείνος θαυμάζει τον Μικέλη τον Άβλιχο και ψιθυρίζει τον στίχο του:

«Κι αν με ρωτήσεις τι έγινε ο ατμός της μηχανής, άκουσε, ο ατμός της μηχανής έγινε σφυριξές»

Μας μιλά, όμως, και για τον «στεγνό» ορισμό Κόλριτζ για τη θάλασσα: «Νερό, νερό παντού. Ούτε σταγόνα για να πιείς».

Τελικά, ο ποιητής είναι οραματιστής;

«Σίγουρα. Μπορεί να μην αλλάζει τους εφιάλτες αλλά οπωσδήποτε μπορεί να δείξει τον δρόμο για το όνειρο».

Τι χρώμα έχει η ποίηση για σένα;

«Νομίζω πράσινο για να κρύβεται στα δάση των χειμώνων του μυαλού και για να ξεχωρίζει από το καφέ του φθινόπωρου και το κίτρινο του καλοκαιριού… του μυαλού πάντοτε…»

Ετοιμάζεις κάτι μετά το «Ηλιοτριβείο»;

«Κάτι που θα απαιτηθεί πολύ φως και πολύ τριβή για να βγει».

Τελικά τι κρύβεται πίσω απ’ τις λέξεις;

«Οι έξεις…»

Πώς θα ήθελες να τελειώσει αυτή μας η συνάντηση/συζήτηση;

«Με ευχές. Είναι δωρεάν και ψυχαγωγούν!»

Το ποίημα με τίτλο «Ηλιοτριβείο» από την ομόνυμη συλλογή ποιημάτων του Κώστα Μοναστήρα (LIBRON Εκδοτική | Μάιος 2016)

Ηλιοτριβείο

Ανεβαίναμε σκοτεινοί

μας τράβαγε  το φως

του καλού καιρού.

Παρατάγαμε κάτω

μολύβια, χαρτιά κι ανάσες.

Φεύγαμε πάνω ξέπνοοι και αβαρείς

 με δυο χέρια ελεύθερα

για να μαζέψουμε ήλιο,

απ’ τον δρόμο

απ’ το χώμα

απ’ το νερό

Τον τρίβαμε πάνω στο κορμί μας.

Φεύγαμε κάτω ανασασμένοι και βαριοί

μας αγκύρωνε το σκοτάδι.

Να βρούμε τα μολύβια ψάχναμε,

κατά βάθος μας τράβαγαν.

Κατεβαίναμε φωτεινοί.

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close