alternative action, alternative thinking

March of the Gods | Interviews

1.37K 0

Της Λίνα Μπακαλέξη ●

Ανακαλύψαμε τη Ναταλία Κουνέλη, η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και είναι η παραγωγός και μία από τους filmmakers του ντοκιμαντέρ “Μarch of the Gods”. Η συνέντευξη μαζί της ήταν τόσο διαφορετική και τόσο ενδιαφέρουσα που μεταφερόσουν κατευθείαν στην Botswana και χτυπιόσουν με τις μουσικές των Wrust!

Το Μarch of the Gods είναι ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την heavy metal σκηνή της Βotswana που βρίσκεται στη Νότια Αφρική και συγκεκριμένα το ντοκιμαντέρ εκτυλίσσεται στην Gaborone την πρωτεύουσα της Botswana. Από πού προέκυψε η ιδέα και ή έμπνευση του συγκεκριμένου θέματος;

Ένα πρωινό της άνοιξης του 2011 ο Raffaele, ο σκηνοθέτης της ταινίας, χάζευε στο internet σε μία στιγμή από εκείνες που ένας άνεργος δεν έχει τί άλλο να κάνει. Τότε έτυχε να διαβάσει ένα άρθρο στο Vice Magazine το οποίο μιλούσε για το φωτογραφικό project Renegades του Νοτιοαφρικάνου φωτογράφου Frank Marshall, το οποίο αποτελείτο από μία εκπληκτική σειρά πορτραίτων των μεταλλάδων της Μποτσουάνας. Η εκκεντρική αισθητική του αφρικάνικου μέταλ στα πορταίτα του Frank Marshall μας εξέπληξε. Ήταν ένα κράμα αισθητικής μεταλλά, μηχανόβιου και καουμπόη στην μέση μίας κόκκινης ερήμου. Ο Raffaele την ίδια μέρα που είδε τις φωτογραφίες μου τις έδειξε και από τότε δεν σταματήσαμε να οραματιζόμαστε μία ταινία επί του θέματος. Mέχρι και που δύο χρόνια αργότερα αποφασίσαμε να κάνουμε τα λόγια πράξη.

Γιατί πραγματοποιήθηκε 2 χρόνια αργότερα; Πόσο δύσκολη ήταν ή έρευνα και πως καταφέρατε να έρθετε σε επικοινωνία με τις τοπικές μπάντες της Gaborone;

Μας πήρε δύο χρόνια να συγκεντρώσουμε τα χρήματα και τις επαφές που χρειαζόμασταν για να πάμε στην Μποτσουάνα για ένα γρήγορο αλλά και περιεκτικό και οργανωμένο γύρισμα μόλις τριών εβδομάδων. Αυτά τα δύο χρόνια ψάξαμε για χρηματοδότηση την οποία δεν καταφέραμε να βρούμε (τελικά χρησιμοποιήσαμε μία πλατφόρμα crowdfuding κατά την διάρκεια της παραγωγής για να τελειώσουμε το ντοκιμαντέρ), βάλαμε χρήματα στην άκρη, κάναμε έρευνα μιλώντας με μέλη συγκροτημάτων αλλά και ανθρώπους που είχαν ήδη πάει εκεί σαν δημοσιογράφοι και φωτογράφοι και φυσικά δημιουργήσαμε ψηφιακά τις βάσεις για μία σχέση με το συγκρότημα το οποίο θα ακολουθούσαμε, τους Wrust, και πιο συγκεκριμένα με τον τραγουδιστή τους, Stux Daemon. Μιλούσαμε μαζί του τακτικά για το τί θα έπρεπε να περιμένουμε και τελικά μας φιλοξένησε ο ίδιος και για τις τρεις εβδομάδες που ήμασταν εκεί!

Ήρθατε σε επαφή με την τοπική μπάντα Wrust και σας φιλοξένησε ο ίδιος ο τραγουδιστής της μπάντας. Ποιες είναι οι πρώτες εικόνες και πως σας υποδεχτήκαν εκεί;

Με το που προσγειωθήκαμε νιώσαμε πολύ τυχεροί που είχαμε τον Stux κοντά μας γιατί μας κατέλαβε αμέσως η περιέργεια για όλα αυτά που βλέπαμε γύρω μας, από το αεροδρόμιο κιόλας – το κατακόκκινο χώμα, τα περίεργα βλέμματα και οι τοπικές διαφημίσεις στα billboards στον δρόμο που έφερνε στην πρωτεύουσα ήταν τα πρώτα σημάδια πως ήμασταν στην άλλη άκρη του κόσμου! Ο Stux ήταν αρκετά ντροπαλός και λιγομίλητος στην αρχή, αλλά η φιλικότητα και η φιλοξενία του φάνηκαν από την πρώτη στιγμή.

Δώσε μας την εικόνα της συγκεκριμένης μπάντας και αισθητικά αλλά και ως κουλτούρα. Τι είναι αυτό που σας έκανε εντύπωση; Υπήρχε κοινό, fans που ακολουθούσαν και στήριζαν τις τοπικές μπάντες;

Οι Wrust είναι αναμφίβολα το πιο γνωστό συγκρότημα της ντόπιας σκηνής και το αγαπημένο πολλών, όπως οι ίδιοι δήλωναν. Είναι από τα λίγα συγκροτήματα που έχουν μία αρκετά έντονη παρουσία στο internet, έχουν κάνει κάποια videoclip και έχουν από τους σκληρότερους ήχους της ντόπιας σκηνής. Οι Wrust είναι ίσως το μόνο ντόπιο συγκρότημα μέταλ που δεν ντύνεται με την ιδιαίτερη αισθητική των fans την σκηνή που συνδυάζει στοιχεία cowboy, μεταλλά και μηχονόβιου – τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος περιορίζονται σε απλά τζινάκια και μέταλ μπλουζάκια και το χρόνο που θα αφιέρωναν στα δερμάτινα και στα καρφιά τον χρησιμοποιούν για βελτιώσουν την τεχνική τους. Οι Wrust είναι σίγουρα από τα αγαπημένα αν όχι το πιο δημοφιλές συγκρότημα των ντόπιων fan, οι οποίοι αν και όλοι παθιασμένοι με το ντύσιμο ακούνε Wrust αποκλειστικά για την μουσική που κάνουνε. Οι fans της ντόπιας σκηνής είναι πολλοί, ειδικά σε σχέση με τον μικρό πληθυσμό της χώρας – η Μποτσουάνα έχει δύο εκατομμύρια κατοίκους, ο πληθυσμός της πρωτεύουσας ανέρχεται μόλις στις 200.000 και στην Gaborone υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες μεταλάδες, επομένως η αναλογία είναι εντυπωσιακή.

Πόσο διήρκεσε το March of the Gods χρονικά; Υπήρχε κάποια χρηματοδότηση από κάπου ή κατευθυνθήκατε στη Botswana με δικά σας έξοδα;

Το γύρισμα κράτησε τρεις εβδομάδες στην Μποτσουάνα και μία μέρα στην Ιταλία. Η χρηματοδότηση της ταινίας είναι ένα παζλ με πολλά κομματάκια. Ένα βασικό κομμάτι αποτελούν τα χρήματα που βάλαμε στην άκρη εμείς, οι τρεις βασικοί συντελεστές του ντοκιμαντέρ – ο σκηνοθέτης, η παραγωγός και ο σεναριογράφος, με την βοήθεια του μισθού μας αλλά και των οικογενειών μας. Το υπόλοιπο το μαζέψαμε με crowd funding και αναγκάστηκε να βάλει χρήματα και το ίδιο το συγκρότημα όταν ήρθε η στιγμή να έρθουν να παίξουν στην Ιταλία για την τελική σκηνή του ντοκιμαντέρ. Ο τραγουδιστής πούλησε το αυτοκίνητό του για να συμπληρώσει το ποσό που χρειαζόταν για τα αεροπορικά εισιτήρια.

H μπάντα Wrust έκανε support στις μπάντες Sepultura and Carcass και είχε την ευκαιρία να συμμετέχει και σε ένα από τα πιο μεγάλα metal festival στο «Solo Macello» στην Ιταλία. Πώς προέκυψε όλο αυτό;

Θέλαμε να κλείσουμε το ντοκιμαντέρ με κάτι δυνατό και για μας και για τους Wrust. Μας είχε κάνει εντύπωση που μετά από δέκα χρόνια στην μουσική σκηνή και με τόσο μεγάλα ονόματα στην λίστα των opening acts δεν είχαν βγει ποτέ να παίξουν εκτός Αφρικής. Σκεφτήκαμε λοιπόν πως μία συναυλία στην Ευρώπη, ιδανικά στην Αγγλία, θα ήταν η ιδανική αποκορύφωση και της ταινίας αλλά και της πορείας των Wrust σε αυτή τη φάση. Γράψαμε σε αρκετά πρακτορεία και φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη αλλά οι διοργανωτές του Solo Macello ήταν αυτοί που το πήραν πιο ζεστά και το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης και ο story editor είναι από το Μιλάνο κι εγώ έχω ζήσει εκεί πέντε χρόνια φυσικά μας έκανε να τα πάρουμε κι εμείς ζεστά κι έτσι έγινε! Οι Wrust παίξανε στην κύρια σκηνή το βράδυ του φεστιβάλ πριν τους Red Fang και το κοινό ενθουσιάστηκε μαζί τους.

Ποια είναι η γνώμη σας για την crowdfunding campaign και το indiegogo, που κατακτά όλο και περισσότερο έδαφος και έχει προωθήσει και πραγματοποιήσει πολλά «όνειρα»;

Οι πλατφόρμες crowdfunding έχουν βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο να κάνει πραγματικότητα project τα οποία στην σκληρά ανταγωνιστική εποχή της κρίσης και του δημιουργικού κορεσμού θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν με χρηματοδότηση από οργανισμούς ή προσωπικές οικονομίες. Πιστεύω πως είναι από τις πιο ευφυείς εφευρέσεις των zeros, από εκείνες που μας κάνουν να σκεφτόμαστε ότι ναι, ζούμε πολύ πιο δύσκολες εποχές από τους γονείς μας που στα είκοσι και κάτι τους αγόραζαν σπίτι με δάνειο και μία full time δουλειά, αλλά από την άλλη έχουμε πρόσβαση σε πράγματα που οι γονείς μας ούτε καν ονειρευόντουσαν.

Ποιες θεωρείς ότι είναι οι διαφορές σχετικά με την metal σκηνή της Ελλάδας, με κείνη της Ευρώπης αλλά και με αυτή της Botswana;

Η βασική διαφορά στην κουλτούρα μέταλ της Μποτσουάνα σε σχέση με την δυτική είναι το παιχνίδι ρόλων που παρατηρείται μεταξύ των fans στην ντόπια μουσική σκηνή, το οποίο φυσικά είναι κάτι το οποίο είναι εντελώς σουρρεαλιστικό για έναν Ευρωπαίο ή Αμερικάνο μεταλά. Όταν μία ομάδα μεταλλάδων συναντιέται, έχεις την εντύπωση πως ο καθένας τους αφήνει τον εαυτό που κουβαλούσε μαζί του στην δουλειά και απελευθερώνει κάτι βαθύτερο, κάτι το οποίοι οι ίδιοι νιώθουν σαν τον υπερ-ήρωα εαυτό. Σε αυτό βοηθά πολύ το ντύσιμο και η κοινωνικότητα της αδελφότητας των μεταλλάδων, όπως την αποκαλούν οι ίδιοι. Αυτό τους κάνει και ασχολούνται με την μουσική περισσότερο από ότι θα μπορούσε να απορροφηθεί κάποιος από ένα κοινό χόμπι – γιατί στην δύση, όπως μας είπαν και οι μεταλλάδες της Μποτσουάνα, το μέταλ είναι “απλά ένα χόμπι”.

Που έχει προβληθεί το Μarch of the Gods και που πρόκειται να προβληθεί;

Το ντοκιμαντέρ έχει προβληθεί στην Αμερική, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στην Νότιο Αφρική και περιμένουμε απαντήσεις από πολλά φεστιβάλ σε άλλες χώρες.

Τι είναι αυτό που σου έμεινε περισσότερο από όλη αυτή την εμπειρία;

Το βασικό πράγμα το οποίο μας έμεινε από αυτήν την εμπειρία είναι η συνειδητοποίηση πως μία εμπειρία σε μία διαφορετική χώρα είναι πολύ πιο γεμάτη όταν παρατηρείς όχι μόνο τα πράγματα που διαφοροποιούν της ανθρώπους της από την δική σου κουλτούρα, αλλά κι αυτά που τους ενώνουν. Απολαύσαμε ιδιαίτερα τον χρόνο που περάσαμε με αυτούς τους ανθρώπους όχι μόνο μαθαίνοντας για τις ιδιαιτερότητες της χώρας τους αλλά κυρίως συνειδητοποιώντας πόσο όμοιοι είμαστε όλοι σαν άνθρωποι και πόσα πολλά καθημερινά και πιο πολύπλοκα, πράγματα μας ενώνουν, ακόμα κι όταν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα. Επομένως έχοντας πάει εκεί σήμερα βλέπουμε την κουλτούρα αυτών των ανθρώπων πολύ πιο κοντινή στην δική μας από ότι νομίζαμε ότι θα ήταν.

Συχνά νοσταλγούμε εκείνες τις στιγμές που περάσαμε με το συγκρότημα σαν παλιοί καλοί φίλοι, όπως εκείνη τη φορά που προσπαθούσαμε να εντοπίσουμε ζώα όπως μαϊμούδες στην δύση του ηλίου μέσα στο τζιπ του τραγουδιστή με όλο το συγκρότημα (ακούγοντας μέταλ φυσικά) στον δρόμο μεταξύ Μποτσουάνας και Νότιας Αφρικής. Αν ισχύει ένα στερεότυπο για την Αφρική, είναι εκείνο των χρωμάτων – ο ήλιος μοιάζει να δύει σε έναν άλλο πλανήτη γιατί τα χρώματα είναι απλά διαφορετικά. Όχι πιο ζεστά, όχι πιο κρύα, απλά διαφορετικά! Ήταν μία μαγική στιγμή.

Τι ελπίζεις και εύχεσαι για το μέλλον;

Ελπίζω καταρχήν το ντοκιμαντέρ να πάει καλά στα φεστιβάλ και να το δει και να το ευχαριστηθεί πολύς κόσμος. Και φυσικά εύχομαι να κάνουμε πολλά αντίστοιχα projects τα επόμενα χρόνια στα οποία να μπορούμε να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στο γύρισμα και λιγότερο στην παραγωγή!

Official trailer on Vimeo: https://vimeo.com/82945605

Website: www.marchofthegods.com

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close