alternative action, alternative thinking

leCtuRanDos | Interviews

1.61K 2

συνέντευξη με τον Γιώργο Σπυράκη και την Ράνια Καραμπλιάνη

Για κάθε βιβλίο ο χρόνος είναι πολύ σημαντικός. Και τα βιβλία είναι καθαρά θέμα χρόνου.

Χρόνος για τον συγγραφέα που ασχολήθηκε με την ιδέα, χρόνος για τους πιθανούς αναγνώστες που επιλέγουν συνειδητά, χρόνος για όλους όσους διαβάζουν ένα βιβλίο, χρόνος για να γίνει κατανοητό και όχι απλά για να διαβαστεί και να συμπληρώσει τα κενά στο ράφι μας.

Untitled2

H ομάδα των leCtuRanDos αφιερώνει χρόνο για να κάνει συναντήσεις σχολιάζοντας κάθε φορά ένα βιβλίο που έχει προταθεί για διάβασμα από τα μέλη της.

Η ιδέα αυτή ξεκίνησε από μια απλή συζήτηση… όχι για βιβλία, αλλά για τα βιβλία. Οι διαφορετικές απόψεις και ιδέες, τα ποικίλα αναγνωστικά ενδιαφέροντα, αλλά και η αίσθηση της παρέας οδήγησαν τον Γιώργο και την Ράνια, στο να τολμήσουν και να ιδρύσουν μια τέτοια ομάδα. Η ουσία ήταν να διαφέρει από τις κοινότυπες λέσχες ανάγνωσης ή από τις απρόσωπες διαδικτυακές ομάδες ανάγνωσης.

«Η ουσία είναι να θέτουμε έναν στόχο για διάβασμα και αυτό να αποτελεί κίνητρο για την επόμενη συνάντηση», μας λέει ο Γιώργος, προσπαθώντας να μας βάλει στο πνεύμα της παρέας.

«Όλα έχουν να κάνουν με την παρέα…» συνεχίζει να επεξηγεί.

«Το πιο βασικό είναι να κάνουμε τις συναντήσεις», συμπληρώνει η Ράνια, «…να βρίσκουμε τη διάθεση μια φορά το μήνα και όλοι μαζί να μαζευόμαστε. Να υπάρχει επικοινωνία και επαφή για όλους μας. Είναι πολύ σημαντικό όλο αυτό».

Είναι πολύ χαρακτηριστική και στους δύο η αγωνία να μας εξηγήσουν ότι όλη αυτή η προσπάθεια είναι διαφορετική από τις άλλες.

«Δεν είναι κάτι το σπουδαίο… αλλά δεν χρειάζεται κιόλας. Αρκεί που όλοι μας το πιστεύουμε, αφιερώνουμε χρόνο για το διάβασμα και έχουμε τη διάθεση μετά να μοιραστούμε τις σκέψεις και τα σχόλιά μας… και όπου μας πάει η συζήτηση».

Ξεπερνώντας τις πιο κοινές ερωτήσεις και οι δύο τους μας διευκρίνισαν ότι η ιδέα αυτή είχε να κάνει με την παρέα. Και η παρέα συγκροτήθηκε χωρίς πολλές δυσκολίες.

«Μιλήσαμε με διάφορα άτομα, χωρίς να στοχεύουμε σε κάτι συγκεκριμένο», μας λέει η Ράνια και καλύπτοντας όλες τις προβλεπόμενες απορίες μας, συνεχίζει από μόνη της, «…σκεφτήκαμε κάποιους ανθρώπους που πραγματικά ξέρουμε ότι διαβάζουν, ότι θα θέλουν ίσως να συζητάνε για τα βιβλία τους και να ακούνε ή να είναι δεκτικοί σε διαφορετικές απόψεις. Ήρθαμε σε επαφή με φίλους και γνωστούς για τους οποίους ελπίζαμε ότι θα στήριζαν την ιδέα αυτή, αλλά και θα είχαν άποψη. Πολύ σημαντικό αυτό».

«Τα άτομα είναι διαφόρων ηλικιών, αλλά και από διαφορετικούς κύκλους», συμπληρώνει ο Γιώργος. «Υπάρχει ένας φίλος που ασχολείται πολύ με τη φιλοσοφία και χαμογελάει συνέχεια, ένας άλλος φίλος που λαχταράει να διαβάζει, σχολιάζει και που στο σπίτι του έχει καλύψει ολόκληρους τοίχους από βιβλία, αλλά και βινύλια, ταινίες… κάποια φιλαράκια που κάνουμε παρέα, δικηγόροι… χαχαχα… που διαβάζουν διάφορα, αλλά και μια διαφορετική φωνή ενός σκηνοθέτη, ο οποίος μας παρακολουθεί από το κάδρο του».

«Βέβαια στην αρχή ήμασταν λιγότεροι και κατά το ήμισυ διαφορετικοί» επισημαίνει η Ράνια.

«Ναι… στην αρχή ήμασταν επτά άτομα. Αυτό ήταν το αρχικό παρεάκι που κλήθηκε για την πρώτη συνάντηση γνωριμίας. Τότε για πρώτη φορά ανταλλάξαμε απόψεις και ιδέες για το τελικό στήσιμο της ιδέας. Τότε ήταν που έφυγε από εμάς η σκέψη και τα όριά της. Σε αυτό, λοιπόν, το παρεάκι ήταν και μια καλλιτεχνική φίλη που ζωγραφίζει απίστευτα, αλλά και μια ιδιοκτήτρια ενός ηλεκτρονικού βιβλιοπωλείου – site… από εκεί που αγοράζουμε σχεδόν όλοι μας».

– Και τι συνέβη με όλους αυτούς;

«Απλά μείναμε κάποιοι από αυτούς, όχι όλοι. Ξέρεις δεν είναι εύκολο όλοι να διαχειριστούν το χρόνο για κάτι τόσο «δευτερεύον» στην καθημερινότητά τους. Κάποιοι έχουν οικογένεια και μικρά παιδιά, άλλοι διάφορες σημαντικές υποχρεώσεις και γενικά, παρ’ όλο που η συναντήσεις είναι περίπου μια κάθε μήνα… πάντα κάτι τυχαίνει εκείνες τις συγκεκριμένες μέρες».

Η Ράνια συμπλήρωσε σκεπτική, «…τίποτα δεν είναι εύκολο έτσι όπως είναι τα ωράρια όλων μας. Από την άλλη, όλα για κάποιον λόγο γίνονται και… όλα για κάποιον λόγο δεν γίνονται !!! Χαχαχαχα. Παρ’ όλα αυτά, εκείνη η πρώτη συνάντηση ήταν καθοριστική γιατί άλλαξε κάποια από τα δεδομένα που σκεφτόταν ο Γιώργος».

– Δηλαδή, ποια δεδομένα, Γιώργο; τι εννοείς ακριβώς;

«Εγώ στην αρχή είχα σκεφτεί την ομάδα να διαβάζει βιβλία που έχουν να κάνουν με λογοτεχνία και κυρίως θρίλερ ή αστυνομικό μυθιστόρημα. Είναι ένα είδος που γενικά ασχολούμαι για αρκετά χρόνια… και γράφω και διαβάζω. Αυτό είχα κατά νου να στήσω και να βρω άτομα να συζητάμε. Δεν είχε περάσει από το μυαλό μου να υπάρχει άλλο εύρος σε τίτλους βιβλίων. Και να σας πω την αλήθεια… κάπου ήθελα να υπάρχει ένα όριο, γιατί αλλιώς όλα θα ήταν χαώδη και φοβόμουν ότι δεν θα είχε ταυτότητα».

«Ναι αλλά τελικά η πρώτη εκείνη παρέα τον μετέπεισε με τον τρόπο της», πετάχτηκε χαμογελώντας η Ράνια. «Με το που εξήγησε στους υπόλοιπους την όλη ιδέα, αμέσως κάποιοι έθεσαν το ζήτημα του περιορισμού για τα λογοτεχνικά βιβλία και οι απόψεις όλων απλώθηκαν παντού ανάμεσά μας».

«Τελικά ενέδωσα», προτρέχει να παραδεχθεί ο Γιώργος. «Όχι όμως λόγω του ότι ήταν περισσότεροι, αλλά γιατί όλοι τους έδειξαν αυτό που εξ αρχής προσδοκούσαμε με την Ράνια… ενδιαφέρον για την ιδέα και πρόθεση για να αφιερώσουν χρόνο σε όλο αυτό».

– Και τελικά πού καταλήξατε;

«Απλά πράγματα… έμεινε το λογοτεχνικό είδος… σε οποιοδήποτε φάσμα ενδιέφερε τον καθένα και είπαμε ότι θα μπορούμε να φέρουμε ακόμα και δοκίμια», είπε γελώντας.

– Αυτό δηλαδή ήταν και το μοναδικό όριο… ο μοναδικός περιορισμός;

«Βασικά το όριο ενήργησε ανάστροφα», μας εξήγησε η Ράνια. «Καταλήξαμε να πεισθεί ο Γιώργος να φέρνουμε όλα τα βιβλία που μας αρέσουν, αποκλείοντας την ποίηση και τα αμιγώς επιστημονικά κείμενα».

Τα παιδιά μας εξήγησαν ότι αυτό το παρεάκι στήθηκε στην απλότητά του. Ήταν αρκετά τα χαμόγελα εκείνης της πρώτης συνάντησης για να πιστέψουν ότι μια πολύ καλή αρχή είχε γίνει. Έκτοτε τα πρόσωπα που το απάρτιζαν άλλαξαν, αλλά ο πυρήνας παρέμεινε ίδιος. Μέχρι σήμερα, ο βασικός κορμός είναι εννέα άτομα. Μας εξήγησαν ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων στις συναντήσεις είναι κλειστός και αυτό για να είναι εφικτό να γίνει μια εποικοδομητική συζήτηση.

«Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε 15 ή 20 άτομα και να συζητήσουμε όλοι μαζί για κάποιο βιβλίο. Θα ήταν αδύνατο να μιλήσει ο καθένας με τη σειρά και μετά να υπάρξει κουβέντα ανάμεσά μας. Όλοι θα ήθελαν να πουν κάτι, όλοι θα έκαναν πηγαδάκια μεταξύ τους και έτσι θα χανόταν ο σκοπός της ενιαίας παρέας».

Μια φορά το μήνα, λοιπόν, οι leCtuRanDos μαζεύονται και συζητάνε το βιβλίο που κάποιος από την ομάδα έχει προτείνει. Μόλις η βραδιά ολοκληρωθεί η επόμενη πρόταση βιβλίου είναι και ο λόγος για την επόμενη συνάντηση που θα γίνει.

– Και οι συναντήσεις σας; πού γίνονται;

«Παντού! Δεν υπάρχει κάτι δεδομένο. Είτε στο σπίτι κάποιου από εμάς, είτε όμως και έξω… σε ήσυχα μέρη με καλό κρασί και πολύ διάθεση για σχόλια και κουβέντα».

Μια βασική προϋπόθεση για να συμμετέχει κάποιος στις συναντήσεις είναι να έχει διαβάσει το βιβλίο που έχει προταθεί.

«…ξέρεις κάτι… μπορεί να έρθει στη συνάντηση κι ας μην το έχει διαβάσει… αρκεί, όμως, να το ξεκίνησε και να το παράτησε… όσες σελίδες κι αν διάβασε τελικά. Ακόμα και έτσι έχει κάτι να μας πει για το βιβλίο… για ποιο λόγο το άφησε στη μέση, τι δεν του άρεσε… αυτό αρκεί. Είναι μέσα στο πνεύμα των leCtuRanDos».

Κατά καιρούς στις συναντήσεις έχουν παρευρεθεί και άτομα που δεν είναι στον βασικό πυρήνα της ομάδας, αλλά μεμονωμένα είχαν διαβάσει το βιβλίο και ήθελαν να πουν κάτι σχετικό. Είναι όλοι καλοδεχούμενοι υπό προϋποθέσεις. «Η ουσία είναι να μην αλλοτριωθεί η ιδέα της παρέας», μας λέει ο Γιώργος και επιμένει σε αυτό.

«Η ουσία είναι στο να βρεθούμε όλοι μαζί» επισημαίνει η Ράνια με αφορμή τη φράση του Γιώργου, «…να έχουμε λόγο ώστε η συνάντηση εκείνης της ημέρας να διαμορφωθεί σαν μια μικρή προτεραιότητά μας και με ερέθισμα το βιβλίο, σαν έναν κοινό παρονομαστή, να κοιτάμε ο ένας τον άλλον από κοντά και να υπάρχει επαφήεπικοινωνία… κάτι που θέλουμε να ενθαρρύνουμε με την ομάδα».

«Έχει δίκιο η Ράνια σε αυτό. Θα μπορούσαμε όλο αυτό να το στήσουμε μέσω διαδικτύου, αλλά δεν θέλαμε. Θα ήταν πιο εύκολη η πρόσβαση σε αυτό… θα είχε και περισσότερη απήχηση, λογικά. Εμείς επιλέξαμε τη «δύσκολη» οδό. Επιλέξαμε την βιωματική οδό. Συναντήσεις σε διάφορα μέρη και διαλογικές βραδιές με όμορφη παρέα».

Και οι δύο μας εξήγησαν ότι οι περιορισμοί που υπάρχουν για τη συμμετοχή στην ομάδα είναι καθαρά για πρακτικούς λόγους και για να διατηρηθεί το ύφος της παρέας. Είναι λένε σημαντικό από κάποιους σταθερούς συμμετέχοντες να ακούς απόψεις για βιβλία και θέματα που διαφέρουν τόσο πολύ…

«…όπως επίσης είναι και μαγικό το σημείο που, αφού έχει ολοκληρωθεί η κουβέντα για το βιβλίο του μήνα, ο επόμενος αποκαλύπτει την πρότασή του προς την ομάδα».

Αντιδράσεις, σχόλια, επεξηγήσεις ακόμα και πειράγματα για την επιλογή, είναι λίγα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την αρχή της περιόδου για τις νέες σελίδες που πρέπει να διαβαστούν.

– Και πού πιστεύετε ότι θα καταλήξει όλο αυτό;

«…όπου… κάπου χωρίς όρια… μέχρι εκεί που οι διάσπαρτες βιβλιοθήκες μας θα είναι γεμάτες από βιβλία που έχουν τη σφραγίδα των leCtuRanDos

– Αλήθεια, γιατί το όνομα leCtuRanDos;

«…μη με κοιτάς εμένα για αυτό», μας λέει η Ράνια, «…ρώτα τον κύριο εδώ. Αυτός είχε την έμπνευση».

Ο Γιώργος ήδη χαμογελούσε, «…γιατί όχι;!»

Άλλαξε γρήγορα θέμα και κατέληξε έτσι απλά. «Ξέρεις κάτι; είπαμε πολλά για την παρέα και για την ιδέα αυτή. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για μέρες ολόκληρες σχετικά με τα όσα διαδραματίζονται στις συναντήσεις, αλλά και για τα όσα ακούμε και λέμε κατά καιρούς σχετικά με όλα αυτά. Η ουσία είναι ότι όλα ξεκινάνε από την ιδέα ότι καθένας από εμάς επιλέγει ένα βιβλίο για να το διαβάσει η ομάδα και μετά να σχολιαστεί. Το ζητούμενο είναι τι βιβλίο θα φέρει ο καθένας… η επιλογή από μόνη της είναι κάτι. Όλοι μας διαβάζουμε, είτε πολύ είτε λίγο, αλλά όταν έρθει η ώρα να το προτείνουμε στην ομάδα, πίστεψέ με, η επιλογή γίνεται πιο δύσκολη…

…επομένως, η όλη ιδέα ήρθε από την αίσθηση που αποκομίζει κανείς όταν βρίσκεται σε ένα βιβλιοπωλείο και από χιλιάδες βιβλία, σηκώνει το χέρι και κατεβάζει ένα, για οποιονδήποτε λόγο κι αν το επιλέγει, ώστε να το πάρει και να το διαβάσει… η όλη φάση, λοιπόν, είναι στην αρχή, εκεί που η ευθύνη της επιλογής του βιβλίου από το ράφι δεν περιορίζεται στην ατομικότητα του καθενός, αλλά στο εύρος της παρέας… γιατί το παρεάκι θα το διαβάσει και θα είναι εκεί για να σχολιάσει με τρόπο μοναδικό…»

facebook:

https://www.facebook.com/pages/leCtuRanDos/225748447601960?ref_type=bookmark

blogspot:

http://lecturandos.blogspot.gr/

goodreads group:

https://www.goodreads.com/group/show/119866-lecturandos

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close