alternative action, alternative thinking

Κυνηγώντας την ελευθερία | Το ταξίδι – Μέρος 1ο

739 1

κείμενο: Σέβη Πεναρδή

Ξημέρωνε 24 Απριλίου του 2002 στο Ιράκ, όταν ένα νεαρό αγόρι 22 χρονών, ήταν έτοιμο να ξεκινήσει την μεγαλύτερη και πιο επίπονη περιπέτεια της ζωής του. Το όνομά του, Σοράν. Ο Σοράν έχοντας εξοικονομήσει αρκετά χρήματα πήρε την απόφαση να κάνει το μεγάλο ταξίδι που θα τον οδηγούσε στην ‘’ελεύθερη’’, πολυδιαφημισμένη και πολλά υποσχόμενη Ευρώπη. Μια Ευρώπη που διαφημιζόταν σαν προϊόν από τις τηλεοράσεις της χώρας του και είχε γίνει το όνειρο κάθε νεαρού ανθρώπου σαν τον Σοράν.

Εκείνος όμως, φαινόταν από την αρχή πως θα ήταν ένα διαφορετικό παιδί από τα άλλα. Στο σχολείο του δεν διάβαζε τα μαθήματα γιατί θεωρούσε πως η γνώση ήταν στείρα και έτσι απαντούσε σύμφωνα με την δική του άποψη, πράγμα βέβαια που δεν πολυάρεσε στους δασκάλους του. Ο ξεχωριστός Σοράν στην αυγή της 24ης Απριλίου του 2002 φεύγει από το σπίτι, χωρίς να το ξέρουν οι γονείς του, με μόνη του αποσκευή μια τσάντα, που κυρίως είχε τσιγάρα μέσα, και μια πιπίλα που είχε βάλει μέσα 100 δολάρια( ποσό που αναλογούσε τότε με 4 μισθούς στην χώρα του). Συνολικό κόστος μεταφοράς από μαφιόζους : 3.000 δολάρια. «Δεν πεινούσαμε στην χώρα μου , όταν έφυγα. Είχαμε δουλειά, είχαμε πετρέλαια αλλά δεν ήμασταν ελεύθεροι. Και η ελευθερία για μένα είναι πάνω από όλα».

Αυτός και ένας φίλος του, μίσθωσαν ένα ταξί και ξεκίνησαν όπως το περιγράφει και ο ίδιος το ‘παιχνίδι’. Πήρανε και έναν φίλο χωροφύλακα μαζί τους για να μην τους σταματάνε στον δρόμο οι αστυνομικοί και με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν και φτάσανε στο μέρος συνάντησης με τον μαφιόζο τους. Δεν τον βρήκαν μόνο του, αλλά μαζί με άλλα άτομα με τα οποία θα “συνταξίδευαν” . Μετά από μια μέρα διαρκούς τρεξίματος για να περάσουν τα σύνορα Ιράκ – Ιράν η ‘”παρέα” είχε φτάσει τα 25 άτομα. Έφτασαν στο πρώτο τους κατάλυμα, το οποίο ήταν ουσιαστικά μια στάνη με ζώα. Κοιμήθηκαν εκεί, όλοι μαζί.

Η επόμενη μέρα σηματοδοτούσε την αρχή του περπατήματος μέσα στα χιονισμένα βουνά. Περπατούσαν για 15 ημέρες μέχρι να φτάσουν στην Τουρκία. Μέσα σε αυτές τις 15 ημέρες πολλοί έπαθαν κρυοπαγήματα και μαύρισαν τα πόδια τους. Την πιπίλα με τα 100 δολάριά του, ο Σοράν, την κατάπιε. Είχαν μπει σε ένα φορτηγό, όταν αντιλήφθηκαν ότι τους κυνηγούσε η αστυνομία. Φοβήθηκε πως θα τον έπιαναν και θα του έπαιρναν τα χρήματα.

Κατά καιρούς η παρέα αυξανόταν. «Σε κάποιο σημείο είχαμε γίνει 50 άτομα. Ήταν πολλές εθνικότητες, κυρίως από το Ιράν και το Πακιστάν.» Το φαγητό που τους έδιναν στα καταλύματα ήταν ελάχιστο έως καθόλου. «Μας δίνανε ένα κομμάτι ψωμί και λίγο ζεστό νερό με κρεμμύδια για όλο το 24ωρο». Η πείνα και το κρύο τον οδήγησαν να πέσει ουσιαστικά σε κώμα για μια ολόκληρη ημέρα. « Ήμουν τόσο κουρασμένος που απλά έκλεισα τα μάτια μου και τα άνοιξα μετά από 24 ώρες, όπου με ξύπνησαν για να συνεχίσουμε το περπάτημα στο χιόνι».

Στο πρώτο χωριό της Τουρκίας ζήτησε να κάνει μπάνιο. Του έβγαλαν όπλο. «Εγώ θα κάνω μπάνιο και μετά ας με σκοτώσεις. Δεν με νοιάζει, απλά θέλω να κάνω μπάνιο». Το διεκδίκησε και τα κατάφερε. Το φαγητό τους παρέμενε ένα ψωμί , ενώ τώρα τους έδιναν λίγο ρύζι και μερικές πικρές ελιές. Όσο προχωρούσαν μέσα στην Τουρκία τόσο η ταλαιπωρία και η πείνα τους ωθούσε σε ακραίες αντιδράσεις. Η ομάδα είχε ορίσει άτυπα τον μεγαλύτερο στην ηλικία, ως αρχηγό τους. Ένας αρχηγός ο οποίος τους έκλεβε το ψωμί. Ο Σοράν αν και ο μικρότερος από όλους δεν φοβήθηκε να τα βάλει με τον κλέφτη και να τον αναγκάσει να δώσει πίσω το κλεμμένο φαγητό. Καταστάσεις άγριες. Σκληρές. Ο Σοράν θυμάται χαρακτηριστικά πως η πείνα του είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που φώναζε «Θα σπάσω όλα τα τζάμια άμα δεν μας φέρετε φαγητό».

Κάπου στα μέσα της Τουρκίας τους έβαλαν σε μια νταλίκα. Μέσα σε αυτή, είχε δημιουργηθεί ένας χώρος με γυψοσανίδα. Τοποθέτησαν τα 25 άτομα σε αυτόν τον χώρο κυριολεκτικά τον έναν πάνω στον άλλον. Παρέμειναν σε αυτό το κλουβί για 74 ώρες , μέχρι να φτάσουν στην Κωνσταντινούπολη. Χωρίς νερό, χωρίς φαγητό. «Είχα μαζί μου έναν σουγιά. Τον είχα πάρει μαζί μου για προστασία από το σπίτι. Τον έβγαλα και έσκισα το κάλυμμα του φορτηγού για να μπει αέρας και να αναπνεύσουμε».

Έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη και τους έβαλαν να κοιμηθούν σε ένα δωμάτιο. Ο Σοράν είχε να φάει κρέας ένα μήνα είχε φτάσει πλέον τα 48 κιλά. Πήρε την απόφαση να αρχίσει να ξοδεύει τα 100 δολάρια της πιπίλας, που τα είχε “βγάλει” σε κάποιο κατάλυμα του Ιράν. Έφαγε σχεδόν κανονικά για 10 μέρες. Τόσες έμειναν στην Κωνσταντινούπολη. Ένα πρωί, χωρίς να τους προειδοποιήσουν, τους ξύπνησαν και τους πέταξαν μέσα σε ένα φορτηγό με άλλα 50 άτομα. Σύνολο: 78 άνθρωποι όρθιοι. «Με το σουγιά έκοψα πάλι το πανί για να πάρω αναπνοή και έβγαλα το στόμα μου έξω. Η υγρασία των χνώτων έτρεχε από το ταβάνι του φορτηγού».

Έφτασαν στην θάλασσα. Ο Σοράν δεν είχε ξαναδεί θάλασσα στην ζωή του. Φοβήθηκε στην αρχή με το πόσο μεγάλη και απέραντη ήταν και βέβαια ο φόβος του μεγάλωσε, όταν είδε το καΐκι το οποίο τους περίμενε για να τους μεταφέρει στην Ελλάδα. Στην πολυπόθητη Ευρώπη. Το καΐκι ήταν για δώδεκα άτομα. Αυτοί ήταν 78. Πολλοί φοβήθηκαν και δεν μπήκαν ποτέ. Ο Σοράν πάλι, ξεπέρασε τον φόβο του και μπήκε. Σκεφτόταν μόνο το σκοπό του. Την ελευθερία.

Έκαναν 60 ώρες για να φτάσουν στην Αθήνα. 60 ώρες χωρίς φαγητό και χωρίς νερό. Όσοι ζήτησαν νερό, πήραν μπουνιές από τον καπετάνιο, ο οποίος τους χτυπούσε μέχρι να ματώσουν. «Ήθελα να κλάψω από την δίψα. Δεν πεινούσα πια. Μόνο διψούσα». Ο Σοράν δεν ήξερε πως η θάλασσα έχει αλμυρό νερό και έτσι έσκυψε να πιει. Ο καπετάνιος, βλέποντάς τον γέλασε. Ο Σοράν από αντίδρασή συνέχισε να πίνει. Μετά από αυτό, ο καπετάνιος τους πέταξε 5 μπουκάλια νερό . Ο Σοράν δεν πρόλαβε να πιει. Μετά από σχεδόν 3 μέρες, πρόβαλε η γη της ελευθερίας. Η Αθήνα.

Δείτε το δεύτερο μέρος της ιστορίας εδώ: http://alternactive.gr/kinigontas-tin-eleftheria-o-proorismos-meros-2o/

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close