alternative action, alternative thinking

JoDi Graphics: Σάτιρα, Αισιοδοξία & Βενιζέλος | Interviews

2.81K 2

1599317_741234142577970_1010880423_o (1)

συνέντευξη: Φώτης Γιάντσιος

Ήταν ιδέα της αρχισυντάκτριάς μας. “Φώτη,” μου λέει “θέλω συνέντευξη από αυτό το παιδί, ρίξε μια ματιά.” Τη δουλειά του την ήξερα, ήρθε η ώρα να τον γνωρίσω λοιπόν, έστω και κατά διαδικτυακό πρόσωπο. Ο JoDi, που δε θέλησε να αποκαλυφθεί το όνομά του σε περίπτωση που η ΕΥΠ μας παρακολουθεί (μην κοιτάξετε πίσω σας), είναι μόνιμος κάτοικος Ολλανδίας, οδοντίατρος, και όταν δεν ασχολείται με γέφυρες, σφραγίσματα και απονευρώσεις (για να τρομάξετε τα γράφω), ασχολείται με graphics ( κυρίως, αλλά είναι multimedia καλλιτέχνης).

Τα αποτελέσματα; Άλλοτε σοβαρά, σατιρικά, χιουμοριστικά, μέχρι και σπαρταριστά, πάντα ενδιαφέροντα και πρωτότυπα. Και ο ίδιος; Ευχάριστος, συνεργάσιμος, με το χαμόγελο στα χείλη και την ατάκα έτοιμη, όπως θα διαπιστώσετε και εσείς. Ρίξτε μια ματιά.

Χαίρετε! Φώτης εδώ.

JoDi: Χαίρετε! #########! (Το όνομά του. Εγώ το ξέρω και εσείς όχι. Μπορείτε να ζηλέψετε)

Φ.: Λοιπόν ########, σου αναφέρω κατ’ αρχάς πως ότι λες από δω και πέρα καταγράφεται.

JoDi: Τέλεια…

Φ.: Οπότε, σε περίπτωση που χτυπήσει το κουδούνι σου κάποιος υπάλληλος του Μουρούτη ή κάποιος ξεχασμένος υπάλληλος του Δένδια, με ενημερώνεις αμέσως για να το αναφέρω στη συνέντευξη. Εντάξει;

JoDi: Θα έρθουν, θα μουν, αν δεν είναι ήδη.

Φ.: Τι ώρα είναι στην Ολλανδία;

JoDi: Είμαστε μία ώρα πίσω από την Ελλάδα. Τώρα είναι 11.

Φ.: Μία ώρα, όχι δύο, ωραία, διότι λίγο πριν μιλήσουμε έβλεπε εκείνο το βίντεο σου που ξυπνάς με εκείνον τον αρκετά φρικτό θα έλεγα ήχο για ξυπνητήρι και αναρωτιόμουν μήπως το έβαλες για να ξυπνήσεις για τη συνέντευξη, γιατί είναι τρομαχτικό! (link)

JoDi: Λες για το τρέιλερ! Αυτό ήταν ιδέα ενός φίλους και ουσιαστικά αντιγράφει την ‘Ημέρα της Μαρμότας.’ Είναι η στιγμή που ξυπνάει και διασκευάσαμε αν θες αυτό το κομμάτι της ταινίας σαν τρέιλερ, παίζοντας την ίδια μουσική και παραφράζοντας αυτά που λένε οι εκφωνητές εκεί του ραδιοφώνου, στα δικά μας δεδομένα. Αλλά ναι, είναι ένας φριχτός τρόπος να ξυπνήσεις, αλήθεια.

Φ.: Τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια ειδικά.

JoDi: Από πιο νωρίς θα έλεγα. Απλώς αυξήθηκε η συναίσθηση του τι γίνεται, τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια. Αλλά νομίζω ότι και πιο πριν, στα σιωπηλά, μια χαρά κάναν αυτοί τη δουλειά τους…

Φ.: Πιστεύεις όντως ότι αυξήθηκε η συναίσθηση;

JoDi: Κοίταξε, αυτό φαίνεται. Σίγουρα δεν έχει φτάσει στο σημείο που να κάνει μια αλλαγή, αν θες σε εκλογικό επίπεδο ή αν θες σε επίπεδο νοοτροπίας ή της καθημερινής πρακτικής τόσο, αλλά σίγουρα είναι περισσότερο πληροφορημένος ο κόσμος σήμερα για το τι συμβαίνει τα τελευταία πέντε χρόνια. Θες και το διαδίκτυο που βοήθησε. Θες και κάποιες άλλες δημοσιογραφικές ενέργειες που γίνονται, σε σχέση με πριν από είκοσι χρόνια φερ’ ειπείν, όπου ήταν δυο κανάλια και ήταν ότι βγάζαν αυτά τα κανάλια. Από αυτή την έννοια λέω πως σίγουρα η συναίσθηση ή η συνείδηση αν θες του κόσμου, έχει αυξηθεί.

Φ.: Κοίτα, το “πριν από είκοσι χρόνια,” είναι μια κάπως ζόρικη ημερομηνία για άτομα της γενιάς…μας, υποθέτω, γιατί πριν από είκοσι χρόνια ξεκίνησαν τα ‘Φιλαράκια’ και βγήκε το ‘Jurassic Park’ και δε μου αρέσει να το σκέφτομαι…ότι ήτανε πριν από ΕΙΚΟΣΙ χρόνια…

JoDi: Έχεις ένα δίκιο…

Φ.: Να ξεκινήσουμε από τα απλά λοιπόν.. Πρώτα απ’ όλα, δώσε μου ένα ‘κουτί’ ηλικίας. Να μην μπούμε απευθείας στην ηλικία. Να πούμε μεταξύ 25-35;

JoDi: Α, δεν έχω πρόβλημα. Είμαι 32.

Φ.: Και ζεις στην Ολλανδία;

JoDi: Ζω στην Ολλανδία τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Φ.: Οπότε έφυγες το ’10. Καλή εποχή για να βγεις έξω..

JoDi: Ναι, λίγο μετά το Μνημόνιο. Ήρθε το Μνημόνιο και μετά από κάνα δυο-τρεις μήνες έφυγα.

Φ.: Ήταν σχετικά, το ένα με το άλλο;

JoDi: Όχι. Βασικά έκατσε πρόταση για δουλειά, είμαι οδοντίατρος, και έκατσε λοιπόν η πρόταση για δουλειά που είχα στείλει. Ήθελα να φύγω άσχετα με το τι γινότανε, για ένα-δύο χρόνια, για εμπειρία και για χρήματα αλλά μας έκατσε πιο μεγάλη η διάρκεια, οπότε συνδυάστηκε. Δηλαδή έφυγα πριν αρχίσει το μεγάλο αν θέλεις ρεύμα της εξόδου που ακολούθησε μετά από ένα, δύο χρόνια και συνεχίζεται ακόμα και τώρα. Οπότε αυτή ήταν αφορμή για να φύγω.

Ήρθα εδώ και στην αρχή, ξέρεις, ήταν το παραμύθι του καινούργιου μέρους, όπου όλα σου φαίνονται τέλεια και όλα σου φαίνονται εξαιρετικά αλλά αν κάνω έναν απολογισμό μετά από τέσσερα χρόνια, μπορώ να σου πω ότι υπάρχουν πολλές διαφορές αλλά όταν το σύστημα λειτουργίας είναι κοινό, μπορείς να βρεις και τις ομοιότητες και το που μπορεί να πάσχει. Δηλαδή, σε ορισμένες στιγμές βλέπω την Ολλανδία, αν και υπερέχει σε ορισμένους άλλους τομείς κατά πολύ της Ελλάδας, σε επίπεδα άλλα βλέπω ότι ο κόσμος σκέφτεται ακόμα όπως σκεφτόμασταν εμείς πριν από είκοσι χρόνια, αν θες να ξαναχρησιμοποιήσω την ημερομηνία για άλλη μία φορά, ότι δηλαδή έχουν τη συναίσθηση αυτή της ασφάλειας της οικονομικής, της ευημερίας… Για να καταλάβεις, όταν είχα πρωτοέρθει που ήταν η κρίση στα φόρτε της, στην αρχή της ακόμα αλλά που έπαιζε πολύ στα νέα, όλοι μου λέγαν πως η Ολλανδία είναι προστατευμένη από την κρίση και ότι δεν θα πάθει τίποτα. Δηλαδή το παραμύθι που τους πουλούσαν τα μέσα εκείνη την εποχή. Μετά αρχίσανε οι περικοπές και εδώ…

Φ.: Έχει αλλάξει αυτό;

JoDi: Έχει αλλάξει, ναι. Δε μειώνονται μεν οι μισθοί αλλά υπάρχουνε περικοπές ας πούμε στην υγεία, απολύσεις, ανεργία. Βέβαια σε σχέση με την Ελλάδα όπου η ανεργία είναι στο 27-28% επίσημα, όταν μια χώρα έχει 7% δεν το συγκρίνεις έτσι. Αλλά θα το συγκρίνεις με το ότι είχε 4,5% πριν από τέσσερα χρόνια. Με αυτήν την έννοια υπάρχουνε στοιχεία τα οποία βλέπω εδώ πέρα τα χρόνια αυτά που πέρασαν, ότι έχουν αυξηθεί τα σημάδια της κρίσης.

Φ.: Να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Βασικά, να περάσουμε στην επόμενη ερώτηση κύριε ########. Θα γυρνούσες; Όχι αν θα γυρίσεις, αν θα γυρνούσες.

JoDi: Σκέφτομαι. Όταν έφυγα, έφυγα με τη λογική ότι δε θα ξαναγυρίσω. Ήταν μεγάλη απογοήτευση. Τώρα… προσπαθώ. Δεν είναι ότι θέλω να γυρίσω, είναι ότι θέλω να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Δηλαδή και αυτό που κάνω είναι μέσα σε αυτήν την προσπάθεια. Βλέπω το τι γίνεται. Το αν θα γυρίσω..δηλαδή το να γυρίσω χωρίς να έχω κάτι να κάνω, δεν θα το επιλέξω.

Φ.: Αυτό είναι εξαιρετική πάσα για να περάσουμε στη δουλειά σου, που ήτανε φυσικά και η αφορμή για να σε βρούμε και να σου πάρουμε αυτή τη συνέντευξη για την οποία πολύ σε ευχαριστούμε εγώ και το υπόλοιπο team του Alternactive, κλπ κλπ.

JoDi: Εγώ σας ευχαριστώ πολύ!

Φ.: Λοιπόν, είσαι οδοντίατρος, αυτές ήταν οι σπουδές σου αρχικά. Η γραφιστική έχει προκύψει πώς;

JoDi: Η γραφιστική έχει προκύψει ερασιτεχνικά, όλο αυτό το διάστημα, ακόμη και τώρα, από τότε που ήμουν δέκα χρονών.  Παλιά στα Publisher, στο Corell και τώρα τα πολύ τελευταία χρόνια, στο Photoshop. Αλλά εντελώς ερασιτεχνικά. Δηλαδή έκανα για το σχολείο πράγματα, έκανα για το πανεπιστήμιο, όπου πάλι είχα μια δραστηριότητα ως φοιτητής, και μετά. Απέναντι σε αυτά που έβλεπα, από το ’10 κάνω αυτά τα πράγματα που κάνω και τώρα, απλά εντελώς αποσπασματικά και μόνο στο προφίλ μου στα Facebook, χωρίς να είναι κάπου συγκεντρωμένα, χωρίς να μπορεί να τα βρει κάποιος ή να μπορεί να ανατρέξει όπως τώρα, από το Φλεβάρη που ξεκίνησε πιο οργανωμένα αυτή η κατάσταση.

Φ.: Που έχεις και την ιστοσελίδα.

JoDi: Ναι, ναι…

Φ.: Ας μιλήσουμε για τη δουλειά σου, η οποία έχει περάσει εκτός από τη γραφιστική και στα βίντεο και είναι γενικά ‘multimedia.’ Αρχικά τουλάχιστον, ήταν κυρίως χιουμοριστική.

JoDi: Στην αρχή ήταν κυρίως χιουμοριστική, αυτό είναι αλήθεια με λιγότερο αυτά του τύπου infographics, τα οποία τα έκανα αν θες επίτηδες, με την εξής έννοια: Έχω συνειδητοποιήσει, όπως και ο καθένας,  τι έχει  στη φαρέτρα του το σύστημα και πολεμάει.

Και το θεωρούσα πολύ άδικο να μην υπάρχει από κανέναν, σε επίπεδο εικόνας έτσι; γιατί σε επίπεδο κειμένων, δόξα τω θεό υπάρχουν πράγματα, υλικό, στο οποίο λίγο ως πολύ μπορεί κάποιος να ανατρέξει για να διαβάσει, αλλά σε επίπεδο εικόνας δεν υπήρχε αυτό το πράγμα. Και με εκνεύριζαν πάντα τα ψευδή πρωτοσέλιδα και οι μεγάλοι τίτλοι σε εφημερίδες που παραπλανούσαν εντελώς τον κόσμο. Και λέω, όχι, θέλω να κάνω κάτι το οποίο ξέρεις, θα είναι ένα βέλος που θα χτυπάει προς αυτήν την κατεύθυνση. Τότε δεν είχα συναίσθηση καθόλου της επίδρασης που θα είχε ή της απήχησης που θα είχε, απλά σαν σημείο να υπάρχει. Όποιος θέλει να το δει, να το δει. Να το δει ένας και να το καταλάβει;

Για μένα είναι κέρδος. Και ξεκίνησε χιουμοριστικά πιο πολύ, όντως, αυτό το σατιρικό του να βγάλεις μια εικόνα που θα έχει ένα άλλο νόημα από πίσω. Αλλά και το υλικό που μου ερχόταν από αναγνώστες από ανθρώπους που παρακολουθούσαν ότι ξέρεις, “πάρε αυτό το πράγμα και δες ότι αυτό, αυτό κι αυτό, αν μπορείς να κάνεις κάτι γιατί εγώ δεν το έχω με το photoshop.” Οπότε ναι, ερχόντουσαν διάφορες ιδέες, οι οποίες δεν είχαν περάσει από το μυαλό μου ότι θα μπορούσαν να γίνουν. Μετά, άρχισα να παρακολουθώ για πολλές ώρες της μέρας την ειδησεογραφία, γιατί μπαίνεις σε αυτό το τριπάκι, ξέρεις, να πεις ότι αυτό είναι μια είδηση, καν’ την έτσι για να έχει μεγαλύτερη απήχηση, για να την δει περισσότερος κόσμος. Οπότε τώρα είναι μια μίξη. Και σοβαρών πραγμάτων, δηλαδή στοιχείων τα οποία είναι αληθή και υπαρκτά αλλά και γραφικών τα οποία δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα, απλά προκαλούν με το δικό τους τρόπο.

Φ.: Πάνω σε αυτή τη μίξη σοβαρού και αστείου και σε συνδυασμό με αυτό που λέγαμε στην αρχή για το ότι ο κόσμος είναι πιο ενημερωμένος σήμερα από ότι το 1994 και ω θεέ μου, μεγαλώσαμε, ήθελα να σε ρωτήσω αν ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεσαι τη δουλειά σου, με τις εικόνες, είναι ένα μέσο, ένα όπλο,  το οποίο χρησιμοποιεί και η τηλεόραση φυσικά, πρώτα να χτυπάς με την εικόνα, με κάτι δηλαδή που θα πιάσει ο άλλος και μετά να διαβάσει το κείμενο. Επειδή υπάρχει τέτοιος υπερκορεσμός κειμένων και τέτοια εισροή πληροφοριών.

JoDi: Κοίταξε, αυτό είναι πρώτο. Και εάν παρατήρησες, οι πρώτες δημοσιεύσεις ήταν χωρίς κείμενο. Για το λόγος ότι δεν ήθελα να μπω σε αυτή τη διαδικασία του να έχω μια ιστοσελίδα ή έναν ιστοχώρο ο οποίος θα έχει μια αναπαραγωγή κειμένου, άρθρων και τα λοιπά. Δηλαδή να μην μπω στη διαδικασία α,αυτό είναι ωραίο άρθρο,βάλ’ το, κι αυτό είναι ωραίο άρθρο βάλ’ το, δεν ήθελα αυτό να κάνω. Οπότε έβαλα μόνο εικόνα και από κει και πέρα, κείμενο, θα μπορούσε κάποιος να βρει από κάπου αλλού. Αυτό ήταν λάθος στην αρχή αλλά δείχνει αυτό που λες. Ότι η εικόνα μπορεί να τραβήξει τον άλλον στο να πάρει μια πληροφορία πολύ πιο εύκολα, να ανοίξει αν θες την πόρτα στο να μπει η πληροφορία πιο εύκολα. Από κει και πέρα βέβαια, κρίνεται και η πληροφορία τι είναι. Δηλαδή μπορεί κάποιος αρχίζοντας να διαβάζει ένα κείμενο να μην του αρέσει και να φύγει αλλά η πρώτη εντύπωση που λένε, πάντα, στους ανθρώπους και στο Ίντερνετ, είναι που μετράει. Και από αυτήν την άποψη παίρνεις οπτικά μια  κατάσταση, συγγραφικά αν θέλεις, παραδείγματος χάριν τώρα θυμήθηκα το γράφημα του ελλείμματος, το οποίο δεν είναι δικιά μου εφεύρεση, το να βάλεις το γράφημα του ελλείμματος και να βάλεις ημερομηνίες από κάτω. Αλλά αν βάλεις και τα πρόσωπα που το κάνανε το κάθε ένα, αμέσως οπτικοποιείς στον άλλον ένα πράγμα το οποίο του είναι εντελώς ξένο, ίσως και άγνωστο σαν έννοια. Δηλαδή, δεν υποχρεούται κάποιος να ξέρει τι είναι το έλλειμμα, αν θέλεις. Αλλά έτσι του το οπτικοποιείς σε ένα σημείο που μπορείς να του ανοίξεις την πόρτα ώστε να πάρει κάποιες πληροφορίες παραπάνω. Οπότε αυτή ήταν η πρώτη ανάγκη που εξυπηρετούσε αυτό το να παραχθεί μια εικόνα με βάση μια είδηση ας πούμε που έχει γίνει, με βάση κάποια δεδομένα.

Φ.: Πατάω πάνω σε αυτό και προχωράω και επειδή το παρασοβαρέψαμε, θέλω να σε ρωτήσω κάτι ελαφρώς προσωπικό. Παρατηρώντας τα γραφικά, διαπίστωσα ότι υπάρχει ένα 70% Βενιζέλος.

JoDi: Υπάρχει μεγάλο ποσοστό, ναι.

Φ.: Αυτό σου λοιπόν το fixation με τον Βενιζέλο, έχεις σκεφτεί να το κοιτάξεις; Ψυχιατρικά;

JoDi: Πίστεψέ με, θα σταματήσει αυτόματα τη στιγμή που θα μπει φυλακή. Δεν υπάρχει εμμονή δηλαδή. Είχα γράψει ότι είναι πηγή έμπνευσης. Δεν είναι πηγή έμπνευσης, απλά ήτανε ο άνθρωπος που αυτή τη στιγμή και βρίσκεται μαζί με τον Σαμαρά στις ψηλότερες θέσεις αλλά και φαίνεται να είναι αναμεμειγμένος σε πράγματα που έχουν άμεση επίδραση στη ζωή των ανθρώπων. Και συνεχίζει. Από αυτήν την άποψη και από το θράσος που έχει και εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι του τύπου αυτού, ναι με διέγειρε.

photo (1)

Ο JoDi με την κύρια πηγή έμπνευσής του

Φ.:………………….

JoDi: Γραφιστικά!

Φ.: Συγγνώμη, αλλά επιλέγω τι θα πιστέψω!

JoDi: Αλλά δεν είναι 70%, θα σε διορθώσω. Είναι όμως ένα μεγάλο ποσοστό, γιατί ξέρεις έχει πάρει ένα κόμμα πάνω του, ανύπαρκτο, και ουσιαστικά προσπαθεί να παίξει όλους τους ρόλους και γι αυτό φαίνεται παντού.

Φ.: Θυμίζει λίγο τις πρώτες κυβερνήσεις μετά την Επανάσταση του 1821, όπου ο Κωλέττης είχε 4 Υπουργεία και  6 θέσεις ακόμα. Ο Βενιζέλος παρ’ όλα αυτά είναι ένας ικανότατος άνθρωπος που έχει καταφέρει να μείνει στη θέση του τα τελευταία 40 χρόνια, οπότε that counts for something, υποθέτω…

JoDi: Τα τελευταία 20 σίγουρα. Από τότε που ξεκίνησε δηλαδή σαν υπουργός και συνεχίζει ακόμα και τώρα την πορεία του.

Φ.: Κάτι που βρήκα πολύ ενδιαφέρον στη δουλειά σου (γνωστό περισπούδαστο ύφος), είναι η προσπάθειά σου, που μπορεί να γίνεται συνειδητά ή ασυνείδητα, να καταδείξεις μια υποκρισία. Και αναρωτιέμαι λοιπόν, μετά τη σάτιρα με την οποία ξεκίνησες, αν έχεις αρχίσει να το βλέπεις όλο αυτό σαν αποστολή και υπόψιν δηλώνω πολύ υπέρ αυτού του πράγματος.

JoDi: Έχεις δίκιο. Δεν είναι τόσο η υποκρισία όσο το ότι εδώ μιλάμε για ψέμα. Μιλάμε δηλαδή για ανθρώπους που συνειδητά και κατ’ επάγγελμα λένε ψέματα. Και στο λέω στο θέμα της συνείδησης πριν από είκοσι χρόνια, γιατί τότε δεν μπορούσες να αντιληφθείς το ψέμα εύκολα. Μπορεί δηλαδή να το ήξεραν δύο, πέντε, δέκα δημοσιογράφοι που θα ασχολούνταν με αυτό το θέμα αλλά ούτε μέσα είχαν, ούτε τίποτα για να το καταδείξουν.

Επομένως οι τότε επαγγελματίες ψεύτες, συνεχίζουν ακόμα και τώρα να κάνουν αυτό που κάνανε. Πλέον βέβαια, δεν τους ενδιαφέρει κάν το ενδεχόμενο του να διαψεύσουν οι ίδιοι τον εαυτό τους, κάτι που παλαιότερα μπορεί να υπήρχε ενδεχομένως σαν ντροπή ας πούμε. Τώρα δεν υπάρχει ούτε αυτό. Επομένως, κάθε φορά που το θυμίζεις, και καταδεικνύοντας αυτό το ψέμα, αυτήν την υποκρισία που λες, νομίζω ότι βοηθάει στον έναν, τους δύο που θα το δουν και θα πουν “ναι ρε π****η μου, είναι ψεύτες και δεν ξαναασχολούμαι μαζί τους, δεν ξαναψηφίζω” ή οτιδήποτε τέτοιο.

Γενικά το να κινήσεις τα νερά, αυτή είναι μια  αποστολή, ναι. Το άλλο που είχα και με προβληματίζει πολλές φορές είναι το γενικότερο μήνυμα ή αν θες το feeling που θα βγάζει, το αίσθημα που θα βγάζει μια αφίσα. Δηλαδή μπορείς να βγάλεις μια αφίσα και να πεις αυτό, αυτό, αυτό κι αυτό και στο τέλος να βγαίνει η αίσθηση σου ότι ξέρεις, πάμε να αυτοκτονήσουμε γιατί δεν αλλάζει το πράγμα. Υπάρχει το άλλο που είναι ότι ξέρεις, μπορεί να λέει αυτό, αυτό κι αυτό αλλά ότι ο λαός έχει τη δύναμη ή ξέρεις κάτι εντελώς διαφορετικό που να αποπνέει μια θετική αύρα, να βγάζει ένα θετικό πρόσημο η αφίσα.

Επομένως κάπου εκεί βγαίνει κι ένας καθρέφτης του πως είμαι εγώ εκείνη τη στιγμή που το κάνω. Γιατί σε αυτό (το graphic της ΔΕΗ) θα μπορούσε να λέει οι ψεύτες που τόσα χρόνια σε κοροϊδεύουν. Ντάξει. Ή θα μπορούσε να λέει κάτι άλλο. Προσπαθώ να βγάζω κάποια στιγμή κι έναν τόνο αισιοδοξίας, όσο κι αν αυτό είναι δύσκολο αυτή τη στιγμή και αυτό νομίζω είναι που έχει ανάγκη, περισσότερο κι από την ενημέρωση ο κόσμος. Γιατί το λέω αυτό;

Σου είπα, για ενημέρωση, καλώς ή κακώς έχει τώρα έναν εναλλακτικό τρόπο. Αλλά την αισιοδοξία, δεν θα σου την παρέχει μια κακή  είδηση, ίσα ίσα. Και, κακώς για μένα, αλλά έχουμε πλήθος κακών ειδήσεων που μειώνουν το βαθμό αισιοδοξίας που μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος και το βλέπω και από τους ανθρώπους με τους οποίους μιλάω καθημερινά στην Ελλάδα. Από φίλους μου, από το οικογενειακό μου περιβάλλον, που είναι στη φάση αυτή, ότι ξέρεις, εδώ είναι μιζέρια, απογοήτευση… Εγώ δε βλέπω αυτό, γιατί δεν είμαι εκεί. Το βλέπω μέσα από δημοσιεύματα, το βλέπω μέσα από τα βίντεο και τα λοιπά αλλά είναι διαφορετικό το feeling που έχει ο κόσμος εκεί, αυτή η απαισιοδοξία. Και προσπαθώ και αυτό το πράγμα να το παλέψω μέσα στην “αποστολή,” πέραν της ενημέρωσης.

 Φ.: Σκεφτόμουν μετά από αυτήν την ερώτηση να περάσω σε κάτι πιο τεχνικό για τη δουλειά σου αλλά είχα πάντα κατά νου να λήξω τη συνέντευξη με το θέμα της αισιοδοξίας και της απαισιοδοξίας οπότε νομίζω ότι είμαστε στο τέλειο σημείο για να τελειώσουμε. Το έφερες εξαιρετικά. Ευχαριστούμε πάρα μα πάρα πολύ!

JoDi: Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

Τη δουλειά του Jo Di μπορείτε να τη βρείτε:

Ιστοσελίδα: http://www.jodigraphics.net/

Facebook: https://www.facebook.com/jodigraphics

Twitter: https://twitter.com/jodi2014

Youtube: https://www.youtube.com/user/2012jodi

2 Comments

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close