alternative action, alternative thinking

Η ιστορία του Μίλτου | Think

709 0

Του Φώτη Γιάντσιου ●

Ο Μίλτος, η καμήλα, ήταν πολύ στεναχωρημένος. Κι αυτό επειδή ο Μίλτος, η καμήλα, ήταν ερωτευμένος. Και όπως είναι γνωστό απανταχού της γης, όταν είσαι ερωτευμένος, τα πράγματα είναι δύσκολα. Νύχτες ολόκληρες γυρνούσε ο Μίλτος, ροβόλαγε τους στενούς δρόμους της όασής του και έκλαιγε.

“Να ο Μίλτος, η καμήλα,” έλεγαν όλοι, “είναι ερωτευμένος,” ψιθύριζαν μεταξύ τους.

Κι ο Μίλτος το άκουγε ο κακομοίρης γιατί οι καμήλες έχουν τρομερή ακοή για να πιάνουν ακόμα και την παραμικρή αλλαγή στον άνεμο της ερήμου, μην τυχόν και το γυρίσει σε αμμοθύελλα, σιμούν. Το άκουγε κι ήξερε πως όλοι ήξεραν την κατάντια του.

Που άλλοτε ο Μίλτος η περήφανη καμήλα που πετούσε σχεδόν από όαση σε όαση, σωστό πλοίο  της ερήμου, φορτωμένος είτε με εμπορεύματα είτε με επιβάτες. Πρώτος στο καραβάνι, καμάρι των Βεδουίνων. Όχι, ο Μίλτος βάδιζε πια σκυφτός, πίσω-πίσω, με τις καμπούρες του…καμπουριασμένες, να πηγαίνουν θλιμμένα πέρα δώθε.

Ο Μίλτος είχε ερωτευτεί, το περασμένο καλοκαίρι, έναν αστακό. Ναι, έναν αστακό, σε μια μικρή στέρνα, στην πιο κοντινή όαση από τη δικιά του.

Και είχε ερωτευτεί σφόδρα, παράφορα και απελπισμένα. Ο αστακός τον αγάπησε κι αυτός. Τόσο που πήδηξε από τη στέρνα και βγήκε τσαλαβουτώντας στην υγρή πια άμμο για να πάει κοντά του. Ο Μίλτος η καμήλα, το καμάρι των βεδουίνων, είχε σπάσει τα σκοινιά που τον κράταγαν δεμένο, για να πλησιάσει κι αυτός τον αστακό του. Οι βεδουίνοι τον έπιασαν και τον μάζεψαν με λόγια σκληρά. “Δε ντρέπεσαι,” του φώναξαν “εσύ, ολόκληρη καμήλα, να ερωτεύεσαι τον αστακό; Αυτός είναι κοντός, αδύναμος και υδρόβιος κι εσύ ζεις όσο πιο μακριά από το νερό γίνεται. Σύνελθε!”

Ο Μίλτος δεν άκουγε τίποτα. Είχε πιάσει τυχαία κουβέντα με τον αστακό αλλά μέσα στα δεκαπέντε λεπτά που είχαν μιλήσει ήξεραν και οι δύο τι ήθελαν από τη ζωή, ή μάλλον ποιον.

Οι βεδουίνοι έδεσαν τον Μίλτο την καμήλα μακριά από τη στέρνα του αστακού που ο σεΐχης που τον είχε, μόλις έμαθε τα καθέκαστα, έβαλε ένα δίχτυ από πάνω, μην του φύγει.

Το άλλο πρωί ο Μίλτος, δαρμένος και ντροπιασμένος από τις άλλες καμήλες που τον κορόιδευαν όλο το βράδυ, έφυγε για την επόμενη όαση.

“Είναι αφύσικο,” του έλεγε ο ένας.

“Σκατά,” σκεφτόταν ο Μίλτος.

“Είναι αλλιώτικος” του έλεγε η άλλη.

“Χέστηκα,” σκεφτόταν ο Μίλτος.

Έχει έξι πόδια και δαγκάνες, κι εσύ έχεις καμπούρες και στραβά γόνατα,” του έλεγε ο τρίτος.

“Πάρε μια τρικλοποδιά, παλιογκαντέμη,” σκέφτηκε ο Μίλτος και το έκανε, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό του στη Β’ Εθνική του καραβανιού, δηλαδή πίσω-πίσω, εκεί που κλάνουν όλοι.

Ο Μίλτος έγινε σκιά του εαυτού του. Μέχρι που παραλίγο να τον αφήσουν πίσω. Αλλά ο Μίλτος ήταν έξυπνος. Μόλις κατάλαβε ότι ο πιο σίγουρος τρόπος να δει τον αστακό του ήταν να ξαναμπεί στο στο καραβάνι, έγινε πάλι πρώτος στη δουλειά.

Αλλά μόλις φτάσανε στη διπλανή όαση, τον δέσανε πάλι στην άλλη άκρη. Και είδε και δύο βεδουίνους να βγαίνουν από τη σκηνή του σεΐχη κρατώντας ένα δίχτυ, με κατεύθυνση προς τη στέρνα του.

“Ως εδώ ήταν,” σκέφτηκε ο Μίλτος, “δεν πάει άλλο.”

Την άκουσε τη σκέψη του ο αρχι-βεδουίνος που ήταν πολύ γέρος και πολύ σοφός και ήξερε να ακούει τις σκέψεις των άλλων. Τον πήρε παράμερα.

“Μίλτο,” του είπε με τη βαθιά φωνή του, που πάντα σου ενέπνεε εμπιστοσύνη, “αυτό που θες δε γίνεται. Είναι αφύσικο, είναι αμαρτωλό. Δεν έχει σημασία που σε όλες τις οάσεις στον κόσμο γίνεται, εμείς ακολουθούμε τις παραδόσεις μας, γιατί άλλωστε χίλιες γενιές που μας έχουν αφήσει την παράδοση δε γίνεται να κάνουν λάθος, έτσι δεν είναι; Εσύ είσαι πρώτο παλικάρι, πρέπει να πάρεις μια άλλη καμήλα, σαν κι εσένα, όχι αλλιώτικη όπως είναι ο αστακός, έστω μια αλόγα, μια γαϊδάρα, πρέπει να κάνεις παιδιά, πρέπει να φτιάξεις οικογένεια. Πρέπει να με ακούς γιατί είμαι σοφός και είμαι αρχηγός και αυτό που λέω είναι το σωστό, άλλωστε δε θα ήμουν αρχηγός, έτσι δεν είναι; Άλλωστε εσύ είσαι απλά μια καμήλα, η ευτυχία σου δεν έχει σημασία και δεν πρέπει να έχει και για σένα σημασία, πρέπει να είσαι εργατικός και σοβαρός όπως ήσουν πάντα και σε είχαμε πρώτο στο καραβάνι. Είσαι ο Μίλτος, η Καμήλα! Θέλεις να είσαι ο Μίλτος ο βρώμικος, ο Μίλτος ο  αρρωστημένος, ο Μίλτος που αγάπησε τον αστακό;”

“Θέλω,” σκέφτηκε ο Μίλτος αλλά δεν είπε τίποτα.

Και ο γέρος αρχηγός, που μετά από τον λόγο του έχασε ξαφνικά τη δύναμη να ακούει τις σκέψεις των άλλων, είδε πως ο Μίλτος δεν απαντούσε και χάρηκε.

Ο Μίλτος όμως, η καμήλα, δεν απάντησε γιατί τα μάτια του είχαν καρφωθεί στη στέρνα όπου ένας μεγάλος αστακός είχε μόλις κόψει το δίχτυ με τις δαγκάνες του και έτρεχε προς το μέρος του.

Και ο Μίλτος έριξε μια κουτουλιά στον βεδουίνο που τον κρατούσε και όρμηξε να φύγει, να πάει κοντά στον αστακό του. Είχε ξεχάσει όμως το σκοινί που τον κρατούσε γερά δεμένο στον λαιμό και κόντεψε να τον πνίξει με το απότομο τράβηγμά του.

Σπάραζε ο Μίλτος στην άμμο προσπαθώντας να πάρει ανάσα. Η διπλανή καμήλα, αυτή που τον είχε κοροϊδέψει εκείνη την τρομερή πρώτη νύχτα, κατάλαβε πως αγαπούσε τον Μίλτο την καμήλα, βαθιά, με μια αγάπη που εμφανίζεται όταν κάποιος πραγματικά σε χρειάζεται. Και χραπ! δίνει μία με τα δόντια και κόβει το σκοινί του Μίλτου και ο Μίλτος τρέχει και συναντιέται με τον αστακό του.

Και κατάλαβαν όλοι τότε πως τίποτα δε θα σταματούσε τον Μίλτο και τον αστακό. Και έζησαν πολύ και καλά γιατί ο Μίλτος ήταν πια ευτυχισμένος και ήταν, με τη δύναμη που του έδινε η ευτυχία του, πρώτος πάλι στο καραβάνι. Κι όταν μάλιστα το δρομολόγιο ήταν προς την όαση που ζούσε ο σεΐχης και ήξερε ο Μίλτος πως θα δει τον αστακό του, ποιος τον έπιανε. Αγκομαχούσαν οι καμήλες και οι βεδουίνοι να τον φτάσουν.

Κι από τότε, όποτε αγάπησε ξανά αστακός καμήλα, ή γερανός ψάρι, ή άλογο χταπόδι, δεν τους κορόιδευε πια κανείς. Κι όποιος το έκανε, έβρισκε μπροστά του τον Μίλτο, την πιο δυνατή καμήλα στο καραβάνι, τον γενναίο αστακό του με τις κοφτερές δαγκάνες, τη φίλη τους την καμήλα που είχε κόψει το σκοινί και άλλους τόσους και τόσους, νέους και νέες που δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για την παράδοση αλλά δίνουν και τη ζωή τους για τον έρωτα και την ευτυχία.

Ο Μίλτος και ο αστακός δεν μπορούσαν φυσικά να κάνουν παιδιά. Υιοθέτησαν ένα μικρό καγκουρό της ερήμου.

Μεγάλωσε μια χαρά.

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close