alternative action, alternative thinking

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη: Οι εκλογές | Think

502 0

Της Βάσως Χόντου ●

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

Σου γράφω λίγο νωρίτερα από τα Χριστούγεννα γιατί έχω ένα πρόβλημα. Τον Δεκαπενταύγουστο είχα πάει με τη μαμά μου, τον μπαμπά μου και τον μικρό μου αδερφό στο εξοχικό μας στον Ωρωπό. Ένα απόγευμα, εκεί που καθόμουν στην παραλία, έφτιαχνα κάστρα με τα κουβαδάκια μου και στα κρυφά τάιζα τον αδερφό μου με άμμο, ακούω τον μπαμπά μου να λέει: «Πάλι εκλογές ρε Πούτιν μου». Δεν είμαι σίγουρη ότι άκουσα Πούτιν. Μάλλον είπε κάτι άλλο που αρχίζει από «που» και τελειώνει σε «τη», αλλά δεν το γράφω γιατί σε σέβομαι. Ο μπαμπάς μου συγχίστηκε τόσο πολύ που χτύπησε με το χέρι την εφημερίδα, έφυγε μπροστά και του ήρθε η ξαπλώστρα καπέλο. Η μαμά μου που πήγε να τον σηκώσει μαζί μ’ έναν κύριο από τη διπλανή παρέα, γιατί ο μπαμπάς μου είναι και λίγο σαν ιπποπόταμος, του είπε: «Μην συγχίζεσαι Πολύκαρπε. Έχεις και την καρδιά σου. Τσίπρα θα ψηφίσουμε για να βγει αυτοδύναμος και να εφαρμόσει το πρόγραμμά του».

Ο κύριος που πήγε να βοηθήσει την μαμά μου να σηκώσει τον ιπποπόταμο, δηλαδή τον μπαμπά μου, κοκκίνησε, πρασίνισε και της λέει: «Ποιον Τσίπρα κυρά μου; Αυτός είναι ο νέος Αντρέας». Τώρα ποιον Αντρέα εννοούσε, δεν ξέρω. Εγώ τον μόνο Αντρέα που γνωρίζω τον λένε Ποταμιάνο, πηγαίνει στην πέμπτη δημοτικού και πέρσι το καλοκαίρι με είχε φιλήσει στο μάγουλο. Α, και μου είχε χαρίσει μια πορτοκαλί θήκη για tablet. Φέτος δεν ήρθαν στον Ωρωπό και πολύ στεναχωρέθηκα. Αλλά πλατειάζω και ξεφεύγω από το θέμα, όπως λέει η μαμά μου που είναι και φιλόλογος. Που λες Άγιε Βασίλη, ο κύριος αυτός από τα νεύρα του, αφήνει το μπράτσο του μπαμπά μου, κι ο μπαμπάς μου ξαναπέφτει και του έρχεται πάλι καπέλο η ξαπλώστρα. Φεύγοντας λέει στη μαμά μου: «Άντε να χαθείτε, παλιοκουμμούνια».

Πάνω εκεί στο «κουμμούνια», πετάγεται μια χοντρή κυρία που φορούσε κάτι ματομπούκαλα κι ένα κόκκινο μαγιώ με ορχιδέες, και λέει στον κύριο, στη μαμά μου και στον ιπποπόταμο, δηλαδή στον μπαμπά μου: «Όταν μιλάτε για το ΚΚΕ να ξεπλένετε πρώτα το στόμα σας». Εγώ τότε θυμήθηκα πως πέρσι το Πάσχα, είχα δώσει δύο μπουκάλια Listerine στον αδερφό μου για να ξεπλύνει τα δόντια του, κι αυτός ξέρναγε όλο το βράδυ και τον τρέχαμε αξημέρωτα στο Παίδων-Μαρί Κυριακού. Πολύ τον αγαπάω τον αδερφό μου. Γιατί κάθεται όπου τον βάλεις και καταπίνει ότι του δίνω. Αλλά πάλι πλατειάζω.

Mairoula-3

Μετά μίλησε ο θείος μου ο Κωστής, ο αδερφός της μαμάς μου, που είναι πολιτικός μηχανικός κι έκανε πολλά λεφτά με το ΠΑΣΟΚ. Τώρα τί είναι ΠΑΣΟΚ θα σε γελάσω και δεν το θέλω, γιατί είσαι και άγιος και μου φέρνεις πάντα το κατιτίς σου. Πάντως στο σπίτι όταν μιλάνε γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ, λένε πάντα: «βροχή οι ρίζες επιπασόκ». Ό,τι κατάλαβες, κατάλαβα. Που λες Άγιε Βασίλη, ο θείος μου λέει στη χοντρή: «Τί λέτε κυρία μου; Μιλάτε κι εσείς που ζείτε ακόμα στην εποχή της ποτοαπαγόρευσης. Μόνο ο Σταύρος μπορεί να μας σώσει. Η μόνη ενωτική δύναμη της κεντροαριστεράς είναι το ποτάμι». Κι εγώ τότε θυμήθηκα ένα τραγούδι που έλεγε ο παππούς μου ο μουστάκιας, το «με παράσυρε το ρέμα, μάνα μου δεν είναι ψέμα». «Ναι, σας είδαμε κι εσάς με τον Τόμπολα», είπε η χοντρή στον θείο μου και του γύρισε τον πισινό της.

Τώρα που είπα μουστάκιας θυμήθηκα αυτόν τον κύριο, τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Τον βλέπω στο MEGA, στο Σκάϊ και στον ANT1. Αυτόν λίγο τον φοβάμαι γιατί μου θυμίζει τον χασάπη μας, που είναι πάντα μέσα στα αίματα, κρατάει έναν μεγάλο μπαλτά κι όταν με στέλνει η μαμά μου στο μαγαζί μού βάζει κάτι μπριζόλες λεπτές σαν τσίχλα, τις ζυγίζει μαζί με το χασαπόχαρτο και μου λέει με χοντρή φωνή: «Μαιρούλα, θα γίνουμε πάλι κυβέρνηση. Ξαναέρχεται η ώρα μας». Έπειτα χαμογελάει δείχνοντας τα χρυσά του δόντια και σκαλίζει τη μύτη με το σουβλί που καθαρίζουν τον πατσά. Εξίσου βέβαια φοβάμαι και τον μανάβη μας, που μοιάζει μ’ εκείνον τον άλλον με τα μούσια και τα γυαλιά στην τηλεόραση, που θέλει να μας γυρίσει στη δραχμή και το επίθετό του θυμίζει λαζάνι. Η μαμά μου λέει ότι αν γυρίσουμε στη δραχμή, δεν θα μπορούν να μου αγοράσουν παιχνίδια και θα μου φτιάχνει κούκλες από πανιά και μπάλες από τις τρύπιες αθλητικές κάλτσες του μπαμπά μου. Εγώ τότε θυμάμαι την Μπάρμπι Ραπουνζέλ με τα χρυσά μαλλιά, που θα σου ζητήσω εν ευθέτω χρόνω όπως λέει κι η μαμά μου, και κλαίω με μαύρο δάκρυ.

Που λες Άγιε Βασίλη, για να σε ξαναγυρίσω στην παραλία, κι ενώ ο μπαμπάς μου είναι ακόμη κάτω, η μαμά μου τσακώνεται με τον αρχικό κύριο που την είπε «κυρά μου», και η χοντρή με τον θείο μου τον Κωστή, εμφανίζεται ένας ψηλός μπρατσαράς με ξυρισμένο κεφάλι ο οποίος κυνηγάει έναν Πακιστανό που πουλάει selfie sticks και του φωνάζει: «Ουστ βρωμιάρη, να πας στη βρωμόχωρά σου. Αίμα, τιμή, χρυσή αυλή». Τώρα αυτό το τελευταίο δεν το έπιασα, γιατί στο μεταξύ ο αδερφός μου δάγκωσε το πόδι του μπρατσαρά, ο Πακιστανός έπεσε πάνω στον μπαμπά μου που του ξανάρθε καπέλο η ξαπλώστρα, και γενικά Άγιε Βασίλη, όλοι άρχισαν να τσακώνονται και να βρίζονται με όλους. Εγώ, την αμαρτία μου να την πω, στην αρχή το καταδιασκέδασα, όμως μετά βαρέθηκα. Δεν είχα και ποιον να ταΐσω.

Γι’ αυτό σου λέω Άγιε μου Βασίλη. Δεν ξέρω ποιος θα βγει σ’ αυτές τις εκλογές. Αν το ήξερα, θα με λέγανε Πυθία και θα μάσαγα φύλλα δάφνης. Ξέρω όμως τί θα ήθελα να γίνει. Βασικά θα ήθελα να σκάσουν όλοι. Για να γίνει αυτό, ο μπαμπάς μου λέει ότι θα πρέπει να φτιαχτεί μια κυβέρνηση με ανθρώπους ικανούς και πεισματάρηδες, που θα έχουν στόχους, αποφασιστικότητα και διάθεση για δουλειά. Τα ίδια λέει κι όταν είναι να πάρει κάποιον στην εταιρεία, άσχετα αν τελικά προσλαμβάνει αυτήν με τα μεγαλύτερα βυζιά. Θα ήθελα επίσης, αυτοί που θα μας κυβερνήσουν να μπορούν και να θέλουν να σπάσουν αυγά. Επίσης, κι αυτό δεν το καταλαβαίνω, γιατί κυβέρνηση θέλουμε κι όχι τον Λευτέρη Λαζάρου για πρωθυπουργό. Όμως αυτό με τα αυγά το λέει η θεία μου, η αδερφή της μαμάς μου, που πολύ την αγαπάω γιατί είναι γλυκιά και όμορφη κι είχε πάντα τους καλύτερους γκόμενους. Όχι σαν τη μαμά μου, που πήγε και παντρεύτηκε τον μπαμπά μου, που είναι σαν ιπποπόταμος.

Περιμένω λοιπόν, Άγιε Βασίλη να διαβάσεις το γράμμα μου, να σταματήσουν πια να γίνονται εκλογές και να πάψουν οι μεγάλοι να πλακώνονται. Θέλω κι εγώ επιτέλους να ταΐσω ανενόχλητη τον αδερφό μου. Κυκλοφόρησε το νέο Vanish για πατώματα.

Με πολλή αγάπη,
Μαιρούλα, μαθήτρια τρίτης δημοτικού

κείμενο: Βάσω Χόντου

 Βρείτε το Alternactive στο Facebook, Twitter και στο Instagram.

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close