alternative action, alternative thinking

Της Λίνας Μπακαλέξη ●

Πόσες φορές ανοίγεις βιβλίο και χάνεσαι στις εικόνες του και στη μαγεία που σου προσφέρουν; Πόσες στιγμές πιάνεις τον εαυτό σου να χαμογελά καθώς σχεδιάζεις με τον νου το ταξίδι των ονείρων σου; Μιλώντας για μένα, λοιπόν, η απάντηση είναι: αμέτρητες!

Μπορεί τα τελευταία χρόνια να μην ταξιδεύω συχνά, αλλά μαγεύομαι κι εμπνέομαι από τα ταξίδια και τις εμπειρίες αγαπημένων φίλων ή απλών γνωστών. Είναι αυτή η αμέσως επόμενη στιγμή που βάζω νέους ταξιδιωτικούς στόχους, έστω και αν στο τέλος δεν τα καταφέρνω.

Έτσι ακριβώς συνέβη με τη Δέσποινα και τον Αλέξανδρο. Μια ιστορία έμπνευση. Δυνατές εικόνες και διαδρομές που τα ζεις μέσα απ’ τις λέξεις τους. Ένα υπέροχο roadtrip με το πολύχρωμο βανάκι τους, διάρκειας 23 ημερών, με απόσταση 5.900 μιλίων και διασχίζοντας 15 πολιτείες: από το Σαν Φρανσίσκο μέχρι την πόλη της Νέας Υόρκης.

Το αποτέλεσμα αυτού; «Έχουμε ακόμα!». Ένα μοναδικό φωτογραφικό λεύκωμα κυρίως για τους φίλους των ταξιδιών και της περιπέτειας και μια διαδικτυακή καμπάνια στο Indiegogo που θα κάνει αυτό το βιβλίο πραγματικότητα. Ας γίνουμε για λίγο κι εμείς συνταξιδιώτες στο βανάκι τους.

Πείτε μας λίγα λόγια σχετικά με την ιδέα του road trip στην Αμερική και πως οργανώθηκε.

Α: Το ταξίδι αυτό είναι μια εκδοχή του κλασσικού American cross-country road trip. Για κάποιον λόγο, ίσως των ταινιών που έχουμε δει ή των βιβλίων που έχουμε διαβάσει, έχουμε συνδεδεμένη την Αμερική με τον δρόμο, το ταξίδι με αυτοκίνητο, με τις απέραντες έρημες εκτάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι φίλοι μας επισκέφθηκαν το Σαν Φρανσίσκο ζητούσαν να κάνουν ένα road trip.

Όταν έληξε το California dreaming κι έπρεπε να γυρίσουμε στην Ευρώπη, σκεφτήκαμε πως αφού ήταν να φύγουμε, θα φεύγαμε θεαματικά: απ’ το Σαν Φρανσίσκο στη Νέα Υόρκη και από εκεί αεροπλάνο για Ευρώπη. Σχεδιάζαμε τις διαδρομές και τις στάσεις αρκετούς μήνες πριν, βάζοντας «αστεράκια» στα μέρη που θέλαμε οπωσδήποτε να επισκεφτούμε. Σιγά σιγά συνδέσαμε τις κουκκίδες στον χάρτη και ήταν σχεδόν έτοιμο.

Σπλιτ Ροκ, Εθνικό Πάρκο Τζόσουα Τρι, 5 Αυγούστου 2016

Πώς προέκυψε η ιδέα και ο τίτλος του φωτογραφικού λευκώματος «Έχουμε ακόμα!»;

Δ: «Έχουμε ακόμα!» /eçu:me akoma/ είναι μια φράση που επαναλαμβάναμε με τον Άλεξ, για να ενθαρρύνει ο ένας τον άλλον από τότε που συνειδητοποιήσαμε ότι πρέπει να εγκαταλείψουμε την Καλιφόρνια. «Έχουμε ακόμα!», δηλαδή έχουμε ακόμα χρόνο να περάσουμε με φίλους, να δούμε κι άλλα πράγματα, να επισκεφτούμε καινούρια μέρη πριν φύγουμε. Σημαίνει επίσης έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε. «Έχουμε ακόμα!», λέγαμε συνέχεια κατά τη διάρκεια του road trip, εννοώντας μέχρι την επόμενη στάση του ταξιδιού μας. Κάπως έτσι κόλλησε στο μυαλό μας η φράση κι έγινε συνώνυμη της εμπειρίας.

Καθώς σχεδιάζαμε τις διαδρομές μας τους μήνες πριν ξεκινήσουμε, σκεφτόμασταν ήδη πως έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να καταγράψουμε το ταξίδι αυτό και να το μοιραστούμε. Με τις φωτογραφίες που τράβηξα προσπάθησα να φανεί ο χαρακτήρας του κάθε τόπου, όχι τόσο το τι ήταν ή πώς αυτός έμοιαζε, αλλά πώς τον αισθάνθηκα. Η ιδέα του βιβλίου μάς ήρθε όταν καταλάβαμε πως δεν θα καταφέρναμε ποτέ να παρουσιάσουμε σε όποιον τον ενδιέφερε τις 4.000 φωτογραφίες που είχαμε στη διάθεσή μας, αλλά έπρεπε πρώτα να γίνει επιλογή και έπειτα μια συνολική παρουσίαση, των διαδρομών και όλης της ιδέας.

 Αριζόνα, 6 Αυγούστου 2016

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που είχατε ν’ αντιμετωπίσετε;

Α: Κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού του ταξιδιού μεγάλη πρόκληση ήταν να νιώσεις έτοιμος για μια τόσο μεγάλη περιπέτεια. Να μην ξεχάσεις κάτι αλλά και να προβλέψεις τι μπορεί να χρειαστείς. Έπρεπε να φανούμε ψύχραιμοι σε αναπάντεχες στιγμές και να μη φοβηθούμε σε μέρη και τόπους που βλέπαμε για πρώτη φορά, έχοντας μαζί μας μόνο ό,τι χωρούσε στο βανάκι μας.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού υπήρξαν πολλές έντονες στιγμές. Μία από αυτές ήταν το ταξίδι προς τη Νέα Ορλεάνη. Υπολογίζαμε ότι η διαδρομή από το Χιούστον στη Νέα Ορλεάνη θα διαρκέσει 6-6,5 ώρες, λαμβάνοντας υπόψη μερικές σύντομες στάσεις. Αυτό που δεν υπολογίζαμε ήταν ότι η τότε παρατεταμένη βροχόπτωση στις νότιες περιοχές των ΗΠΑ θα προκαλούσε εκτεταμένες πλημμύρες και την προηγούμενη μέρα της αναχώρησής μας, 11.000 άνθρωποι αναζήτησαν καταφύγιο σε 70 ειδικά διαμορφωμένους χώρους, 1.000 άνθρωποι διασώθηκαν από σκάφη εθελοντών και ειδικά οχήματα κλήθηκαν να διασώσουν παγιδευμένους οδηγούς και αναβάτες στην ευρύτερη περιοχή της νότιας Λουιζιάνας. Ο φριχτός απολογισμός της επόμενης μέρας: είχε επιβεβαιωθεί ο θάνατός 13 ανθρώπων λόγω των πλημμυρών.

Έπρεπε να βρούμε εναλλακτική λύση για να φτάσουμε στη Νέα Ορλεάνη. Ταξιδεύαμε μέσα απ’ τους τεράστιους υγροβιότοπους της Νότιας Λουιζιάνα, σε οδούς που υπό άλλες συνθήκες θα φάνταζαν ιδανικές για χαλαρές βόλτες με τ’’ αμάξι. Αλλά με πολλές από αυτές πλημμυρισμένες, βλέποντας αυτοσχέδιες πινακίδες να λένε «Γύρνα! Δεν θα τα καταφέρεις!» και τον χρόνο να περνά χωρίς να βρίσκουμε τρόπο να προσεγγίσουμε τη Νέα Ορλεάνη, το ταξίδι ήταν αγχωτικό.
Η ειρωνεία ήταν ότι παγιδευτήκαμε στην περιοχή Cow Island (Νησί Αγελάδας;) και στο ογκώδες όχημά μας, αισθανόμασταν ακριβώς έτσι: σαν μια αγελάδα σ’ ένα ερημικό νησί. Διανυκτερεύσαμε έξω απ’ το αστυνομικό τμήμα του Άμπβιλ – όλο το χωριό είχε εκκενωθεί την προηγούμενη ημέρα λόγω των πλημμυρών. Την επομένη πήραμε το δρόμο προς Nέα Ορλέάνη, οδηγώντας μέσα από δρόμους λίμνες σε μια εκκωφαντική σιωπή, όπως ακριβώς έπειτα από κάθε μεγάλη καταστροφή.


Μονοπάτι Μπράιτ Έιντζελ, Εθvικό Πάρκο Γκραντ Κάνιον, 7 Αυγούστου 2016

Φαράγγι Κάτω Αντιλόπης, 8 Αυγούστου 2016

Η πιο αγαπημένη και δυνατή στιγμή/εμπειρία κατά τη διάρκεια του roadtrip σας;

Δ: Από τις πιο αγαπημένες στιγμές ήταν όταν στο Λος Άντζελες, στη Σάντα Φε, στο Χιούστον, στο Σικάγο, στη Νεα Υόρκη, συναντήσαμε φίλους μας. Όντας στον δρόμο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, έχοντας μόνο ο ένας τον άλλον και τον εαυτό μας να μιλήσουμε και ν’ αντιμετωπίσουμε, και περνώντας από μέρη που νιώθαμε πάντα λίγο πολύ ξένοι –αν όχι χαμένοι– ήταν πολύ όμορφη η στιγμή που αντικρίζαμε ένα φιλικό πρόσωπο. Κατά κάποιο τρόπο μας επανέφερε στην πραγματικότητα, γιατί όλο αυτό το ζούσαμε σαν ταινία.

Η πιο δυνατή στιγμή ήταν όταν, ύστερα από μια πολύωρη πεζοπορία στο Grand Canyon, καταφέραμε να επιστρέψουμε στην κορυφή. Είχαμε λανθασμένη εντύπωση για το πόσο θα διαρκούσε όταν ξεκινήσαμε, τα πόδια μου με εγκατέλειψαν και η εμπειρία ήταν επώδυνη τις τελευταίες ώρες. Αλλά όταν βρεθήκαμε στη δύση του ηλίου εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε το ξημέρωμα, το τοπίο, η θέα, η ευχαρίστηση του κατορθώματος… σχεδόν έκλαιγα!

Ποια ήταν τα όρια και οι φόβοι που ξεπεράσετε διασχίζοντας 15 πολιτείες σε 23 μέρες;

Α: Ο φόβος όταν μένεις μέσα σ’ ένα βανάκι, σε βενζινάδικα, στην άκρη του δρόμου σε μια πόλη που δεν γνωρίζεις ή σε καμπινγκ στη μέση του πουθενά και όταν από παιδί βλέπεις ταινίες τρόμου με μανιακούς δολοφόνους που κρύβονται σε δάση, ληστείες και εγκλήματα σε βενζινάδικα, σίγουρα είναι έντονος. Χωρίς να υπάρχει λόγος, αν αφεθείς στις εικόνες αυτές που έχεις στο μυαλό σου, μπορεί να χάσεις τον ύπνο σου και να νιώσεις τον τόπο αφιλόξενο, ενώ δεν είναι.

Σίγουρα το να οδηγείς 9.500 χιλιόμετρα σε 23 μέρες δεν είναι κάτι που είσαι συνηθισμένος (όπως καταλαβαίνεις εγώ ήμουν ο οδηγός, – χαμόγελα και γέλια). Κάποιες μέρες οδήγησα 10 ώρες για να φτάσουμε στον προγραμματισμένο προορισμό. Κάποιες μέρες περπατήσαμε για ώρες και όταν τα πόδια μάς εγκατέλειπαν, η θέληση να δούμε όσο το δυνατόν περισσότερες εικόνες μάς βοηθούσε και συνεχίζαμε. Με καύσωνα ή βροχή και πλημμύρες, ώρες οδήγησης και ασταμάτητο περπάτημα, νομίζω όλο το ταξίδι ήταν μια διαρκής προσπάθεια να ξεπεράσεις τον εαυτό σου. Να διευρύνεις όσο το δυνατόν περισσότερο τους ορίζοντές σου, να ρουφήξεις όλες τις πληροφορίες και τις εικόνες γύρω σου.

Ράντσο Κάντιλακ, Αμαρίγιο, Τέξας, 11 Αυγούστου 2016

Καπλάν, Λουιζιάνα, 15 Αυγούστου 2016

Ξεχωριστές πολιτείες, διαφορετικές κουλτούρες και άνθρωποι. Ποια στοιχεία ή χαρακτηριστικά σας έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση και θα θέλατε να μοιραστείτε;

Δ: Κάθε μία απ’ αυτές τις πολιτείες είναι ουσιαστικά μια άλλη χώρα. Αυτό ήταν και το γεγονός που μας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση και συνειδητοποιήσαμε μ’ αυτό το ταξίδι. Μας ρωτάνε, «Πώς σας φάνηκε η Αμερική;» και πλέον απαντάμε, «ποια Αμερική;». Η Αμερική της πολύχρωμης, ανάλαφρης και αισιόδοξης Καλιφόρνια που γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, της κόκκινης Αριζόνα όπου οι σχηματισμοί της γης και το απέραντο των τοπίων ξεπερνούν τον άνθρωπο και νιώθεις κομπάρσος, της μεθυστικής Λουιζιάνας όπου όλα είναι θαρρείς ευμετάβλητα και αλλάζουν, μετατοπίζονται –νερό και έδαφος, η διάθεση των ανθρώπων, οι μυρωδιές– ή η Αμερική του μελαγχολικού Ντιτρόιτ που οι κάτοικοι έχουν μια πίκρα για την πορεία της πόλης τους άλλα συγχρόνως βαθιά αγάπη και αισιοδοξία. Γνωρίσαμε στο ταξίδι μας ντόπιους στη Σάντα Φε, στο Μέμφις, στο Ντιτρόιτ… ο καθένας με διαφορετικές ιστορίες, διαφορετικές ζωές και κουλτούρα. Αυτό αποτυπώνεται και στο φαγητό φυσικ, και όποιος νομίζει πως η Αμερικάνικη κουζίνα περιορίζεται σε μπέργκερς και Mac & Cheese, θ’ απογοητευτεί.

Οδός Μπιελ, Μέμφις, Τένεσι, 17 Αυγούστου 2016

Μηχανή κοπής βινυλίων του Ron Murphy, Exhibit 3000, Μουσείο Τέκνο Μουσικής, Ντιτρόιτ, 22 Αυγούστου 2016

Καταρράκτες Νιαγάρα, 24 Αυγούστου 2016

Τι ακριβώς περιλαμβάνει το λεύκωμα– εκτός από φωτογραφίες;

Α: Πρόκειται για ένα λεύκωμα που αποτυπώνει τη δική μας εκδοχή του κλασσικού American cross-country road trip. Tο πρώτο μέρος είναι αμιγώς φωτογραφικό. Μία επιλογή 200+ φωτογραφιών από τις 4000 που τραβήχτηκαν κατά τη διάρκεια των 27 ημερών του ταξιδιού. Στο δεύτερο μικρότερο μέρος περιλαμβάνει illustrated χάρτες και περιγραφή της εμπειρίας των διαδρομών και στάσεων, χωρίς να πρόκειται για κάποιο είδος ταξιδιωτικού οδηγού. Το όλο εγχείρημα έχει σκοπό πιο πολύ να εμπνεύσει ταξίδια πραγματικά ή νοητά και λιγότερο να καθοδηγήσει ή να συστήσει προορισμούς.

Πώς θα το συνοψίζατε σε τρεις λέξεις;

A: Περιπέτεια, ταξίδι, δρόμος.

Μπαρ στην πόλη Needles, Καλιφόρνια, 6 Αυγούστου 2016

Τζαζ Μπαρ στη Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα, 16 Αυγούστου 2016

Ξεφυλλίζοντας σήμερα το βιβλίο, ποια είναι τα συναισθήματα; Έχει αλλάξει κάτι στον τρόπο ζωής και σκέψης σας, έπειτα απ’ αυτήν την εμπειρία;

Δ: Όταν αφήνεις πίσω σου έναν τόπο, νοσταλγείς την αίσθηση του ενθουσιασμού που τον πρωτοανακάλυπτες. Νοσταλγείς τους ανθρώπους που σ’ έκανε να αγαπήσεις, τους οικείους ήχους, τη γεύση των φαγητών και το χρώμα τ’ ουρανού του. Νομίζω ότι περισσότερο απ‘ όλα ωστόσο, νοσταλγείς την εικόνα του εαυτού σου στον τόπο αυτόν. Γιατί ποτέ δεν θα είσαι το ίδιο πρόσωπο και ποτέ αυτός ο τόπος δεν θα είναι ο ίδιος ξανά. Το βιβλίο αυτό είναι μια ανάμνηση του εαυτού μας στους τόπους που είχαμε την τύχη να επισκεφτούμε τον περασμένο Αύγουστο. Ξεφυλλίζοντας λοιπόν, το ταξίδι για μας συνεχίζεται, το ξαναζούμε και αναπολούμε στιγμές και αισθήσεις.

Το βιβλίο και το ταξίδι αυτό γενικότερα είναι επίσης μια απόδειξη του παράλογου φόβου απέναντι σ’ αυτό που θεωρείται ξένο ή παράξενο. Μια απόδειξη ότι η ζωή μπορεί να είναι εξαιρετική κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και σ’ όλα τα γεωγραφικά πλάτη της γης. Πλέον όταν κρατάμε χάρτες, «βλέπουμε» διαδρομές, προορισμούς, εικόνες που ακόμα έχουμε να δούμε και ανθρώπους που ακόμα δεν γνωρίσαμε. «Έχουμε ακόμα!»

Άποψη της πόλης, Σικάγο, Ιλλινόι, 20 Αυγούστου 2016

Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, 22 Αυγούστου 2016

Καταρράκτες Νιαγάρα, 24 Αυγούστου 2016

Τι μήνυμα θέλετε να περάσετε στον αναγνώστη και σε όσους θέλουν να συνδράμουν στην πλατφόρμα Indiegogo;

Α: Συμμετέχοντας στο crowdfunding, που είναι τρόπος χρηματοδότησης project ανθρώπων που δεν έχουν τα μέσα να προωθήσουν τη δουλειά τους, νιώθεις πως συμμετέχεις ο ίδιος στο project και έχεις την ευκαιρία να βοηθήσεις στην ολοκλήρωσή του.

Η συγκεκριμένη δουλειά είναι ένα φωτογραφικό λεύκωμα για φίλους των ταξιδιών και της περιπέτειας. Κάναμε αυτήν την καμπάνια ώστε να κρατήσουμε την τελική τιμή χαμηλά και να μπορούν ακόμα περισσότεροι να το συμπεριλάβουν στη βιβλιοθήκη τους. Σε όποιον συνδράμει λοιπόν στο Indiegogo ελπίζουμε να μεταφέρουμε ένα μέρος της ενέργειας που πήραμε απ’ αυτό το ταξίδι, να τους εμπνεύσουμε για τα δικά τους νοητά ή πραγματικά ταξίδια, και ίσως να γνωριστούμε κάπως καλύτερα μέσα απ’ τη δουλειά αυτή.

Πώς έχει ανταποκριθεί μέχρι στιγμής ο κόσμος στην crowdfunding καμπάνια;

Δ: Αυτή τη στιγμή στο Indiegogo είμαστε στο 52% του στόχου που έχουμε θέσει και έχουμε ακόμα ένα μήνα για να μαζέψουμε το απαιτούμενο ποσό για την εκτύπωση των 280 αντιτύπων ($ 6,500). Είμαστε πολύ χαρούμενοι μέχρι στιγμής με τα σχόλια και την ανταπόκριση του κόσμου και ευχαριστούμε όλους τους φίλους που μας έχουν βοηθήσει στη διάδοσή του και όσους αποφάσισαν να στηρίξουν το εγχείρημα.

Αν δεν καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε το ποσό στον ένα μήνα που μας απομένει, στους υποστηρικτές της καμπάνιας (αυτούς δηλαδή που έδωσαν χρήματα για να παραγγείλουν το βιβλίο ή απλώς συνείσφεραν ένα ποσό χρημάτων) τα χρήματα θα επιστραφούν στο σύνολό τους. Αν καταφέρουμε να τα συγκεντρώσουμε, τα βιβλία θα έχουν φτάσει στα χέρια των αγοραστών σε 2-3 βδομάδες ανάλογα με τον τόπο κατοικίας τους. Ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε.

Τσέλσι Μάρκετ, Μανχάτταν, Νέα Υόρκη, 27 Αυγούστου 2016

Μπάτερι Παρκ, Μανχάτταν, Νέα Υόρκη, 28 Αυγούστου 2016

Υπάρχει η σκέψη για το «Έχουμε ακόμα vol. 2»;

Α: Μεταξύ σοβαρού και αστείου, πρόσφατα είδα μια προκήρυξη θέσης στο Perth της Αυστραλίας και αμέσως τηλεφώνησα στη Δέσποινα. Της πρότεινα να πάμε για τρία χρόνια στο Perth, πριν φύγουμε να κάνουμε ένα μήνα roadtrip στην Αυστραλία και να δημιουργήσουμε το «Έχουμε ακόμα vol. 2». Άρα κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού…

Στηρίξτε την προσπάθεια της Δέσποινας & του Αλέξανδρου, εδώ: www.indiegogo.com/projects/ecu-me-akoma-a-photobook-photography

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close