alternative action, alternative thinking

Contact Improvisation | Stefan Kreuzer | Interviews

1.54K 0

συνέντευξη: Μυρτώ Χαραλάμπους

Ο Steve Paxton, κύριος εμπνευστής του Contact Improvisation ανέπτυξε τη δεκαετία του ’70 την τεχνική αυτή εισάγοντας στο σύγχρονο χορό το σημείο επαφής μεταξύ δύο ή περισσότερων σωμάτων ως εφαλτήριο για εξερεύνηση της κίνησης.

Χρησιμοποιώντας βασικές αρχές όπως το βάρος, το ‘πέσιμο’  (falling) και το ‘ρολάρισμα’ (rolling), τα σώματα προσπαθούν να κρατάνε ένα σημείο της επαφής – το οποίο αλλάζει –  κινούμενα ελεύθερα στο χώρο. Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τον άλλον και λαμβάνει χώρα κυρίως στα ‘τζαμ’, ανοιχτές συναντήσεις αυτοσχεδιασμού όπου οι συμμετέχοντες έχουν την δυνατότητα να χορεύουν όποτε, με όποιον και για όσο θέλουν.

Ο Stefan Kreuzer είναι χορευτής και ζει στη Γερμανία όπου συμμετέχει σε project και διεθνή φεστιβάλ χορού ενώ παράλληλα παραδίδει μαθήματα αυτοσχεδιασμού. Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για το Contact Improvisation και για το πώς αντιλαμβάνεται αυτή την ιδιαίτερη μορφή χορού.

Τι είναι το Contact Improvisation;

Το Contact Improvisation είναι μία μορφή αυτοσχεδιαστικού χορού που αφορά τη σωματική επαφή (psychical contact). Δίνω και παίρνω βάρος από τον συγχορευτή μου, τον καθοδηγώ και καθοδηγούμαι.

Δεν μπορείς να το χορέψεις μόνος σου;

Υπό μία έννοια θα έλεγα ναι. Μπορείς π.χ. να χορέψεις με το πάτωμα ή με μια σκάλα στο πλαίσιο της αλληλεπίδρασης με το χώρο και το χρόνο, που είναι κατά κάποιον τρόπο και προϋπόθεση.  Κατά βάση όμως αφορά  την επαφή των σωμάτων , ως πομποί και δέκτες οι οποίοι δημιουργούν ένα διάλογο μέσω των αισθήσεων – ερεθισμάτων. Είναι δηλαδή περισσότερο κάτι που προκύπτει από την ζωντανή επαφή παρά ένας αυτοσχεδιασμός μεσω πιο ‘αόρατων’ ερεθισμάτων. Εδώ τα ερεθίσματα είναι εκατό τοις εκατό σωματικά, τα λαμβάνεις από τον παρτενέρ σου και συ-ζητάτε τώρα.

Μπορεί η επαφή αυτή να χαθεί μέσα στον αυτοσχεδιασμό;

Ναι, κάποιες φορές. Είσαι σε επαφή αλλά ίσως μέσα στη δράση η επαφή αυτή να χαθεί για λίγο. Δεν παύεις όμως να λειτουργείς ‘σε σχέση΄ και μέσα από την απόσταση. Ο κοινός παρονομαστής είναι εκεί, ακόμα και αν η επικοινωνία γίνεται π.χ. με το βλέμμα.

Οι πιθανότητες είναι ανοιχτές στο να συμβεί ο,τιδήποτε..

Κατά κάποιον τρόπο ναι, αρκεί να το ακολουθείς αυτό που συμβαίνει, να αλληλεπιδράς με το ερέθισμα της στιγμής. Αν κάποιος μιλάει διαφορετική γλώσσα, κατά πάσα πιθανότητα δε θα καταλάβεις τι λέει ή τουλάχιστον δε θα είναι ξεκάθαρο. Είναι το ίδιο πράγμα. Προσπαθείς να χτίσεις έναν τρόπο επικοινωνίας, μπορεί να αλλάξεις το ‘τι’ συζητάς , τη θεματική σου, όταν όμως αυτό γίνεται οργανικά, όταν η μεταφορά τους ενός στο άλλο προκύπτει μέσω της φυσικής ακολουθίας- αναγκαιότητας και όχι από κάτι που ‘σκηνοθετείς’, που έχεις προ-αποφασίσει.

Σαν να έχει η κίνηση ένα λόγο; Να έχει αιτία;

Αυτό είναι κάπως ‘κατεργάρικο’. Δεν είναι μία προσπάθεια να βρει λόγο και αιτία, έχει ήδη λόγο. Είναι αυτό που είπα για τη φυσική ακολουθία. Να αφήνεις τα πράγματα να συμβούν και όχι να τα κάνεις να συμβούν. Όχι να κάνεις, αλλά να μην κάνεις. Και αυτό χρειάζεται μια ηρεμία. Όχι απαραίτητα ηρεμία της κίνησης γιατί φυσικά μπορεί να βρεις ηρεμία κινούμενος, αλλά περισσότερο μια ηρεμία σε σχέση με τη δράση και την αντίδραση στα ερεθίσματα. Είναι μια έρευνα στο τι συμβαίνει τώρα. Αλληλεπιδρούμε με την παρούσα στιγμή και την ακολουθία της.

Τι θα έλεγες ότι προκύπτει από αυτή την έρευνα;

Δεν προκύπτει κάποιο ‘προϊόν’ αλλά περισσότερο ένα ‘state of mind’, πώς λειτουργώ σε σχέση με τον άλλον και με τον εαυτό μου, με την κοινωνία που ζω και πώς εν τέλει έρχομαι σε επαφή με τη δεδομένη στιγμή, ζώντας την στο έπακρον. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με τον τρόπο που χορέυεις αλλά και με το πώς λειτουργείς στη ζωή εν γένει. Πως αλληλεπιδράς και πόσο ξεκάθαρες είναι οι προθέσεις σου.

Έχεις συμμετάσχει σε αρκετά φεστιβάλ Contact Improvistation. Πες μας δυο λόγια για αυτά από την εμπειρία σου.

Τα φεστιβάλ γίνονται παντού και συχνά. Συνήθως διαρκούν 5-7 μέρες και μπορεί να έχουν από 50 εώς και περισσότερα από 300 άτομα. Aποτελούνται από δύο- τρία μαθήματα τη μέρα ενώ τα απογεύματα γίνονται τα ‘τζαμ’, αυτοσχεδιασμός που διαρκεί αρκετές ώρες και συμμετέχεις όποτε θέλεις. Υπάρχουν φορές που χορεύεις μόνος ενώ άλλες βρίσκεσαι ανάμεσα σε μπάλες ανθρώπων. Έχει ενδιαφέρον. Έχει μπερδέματα, συναισθήματα, άγγιγμα, γέλιο, εσωτερικά ερωτήματα, που είσαι και που θες να πας. Σε φέρνει αντιμέτωπο με το να αναρωτηθείς ποια είναι τα όρια σου και μέχρι που αφήνεις τους άλλους να εισχωρήσουν. Είναι κάτι που τίθεται και πρέπει να απαντηθεί άμεσα γιατί χορεύεις τώρα, αν ο άλλος έχει αφήσει όλο το βάρος πάνω σου και φύγεις, θα πέσει. Βλέπεις εν τέλει το πώς , τον τρόπο που επικοινωνείς με τους ανθρώπους και πώς ‘φτάνεις΄ σε αυτούς. Αφήνεσαι στο άλλο σώμα κρατώντας και τον εαυτό σου δημιουργώντας έτσι κάτι κοινό από δύο ολότητες ή παραλύεις?

Ευχαριστούμε Stefan!

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close