alternative action, alternative thinking

Χρήστος Θηβαίος | «Ένας άλλος Άμλετ σε μια διαφορετική σελήνη» | Interviews

819 0

κείμενο: Γιώργος Σπυράκης

photos: Λαμπρινή Σωτηρίου

Για λίγο ο Χρήστος Θηβαίος άφησε την κιθάρα και τις μελωδίες του και με αυτήν την χαρακτηριστική χροιά στην φωνή του στάθηκε απέναντί μου υπομονετικά. Συζητήσαμε για τη μουσική, για την Ελληνική σκηνή, για τις εμπειρίες και εικόνες που έχει συλλέξει από όλα αυτά τα χρόνια, για το μέλλον και το παρελθόν του και με ιδιαίτερη ευγενική έκφραση αντιμετώπισε κάθε ερωτηματικό στις φράσεις μου.

Κράτησε με τα δάχτυλά του ένα τσιγάρο και με παρότρυνε σε διάλογο. Με έντονη ματιά και πάντα χαμογελαστός μου εξήγησε ότι ένας καλλιτέχνης έχει τον τρόπο να κρυφτεί πίσω απ’ τις δημιουργίες του στο βαθμό που ο ίδιος το επιθυμεί. Απλώς, η διάρκειά του θα αποκαλύψει ποιος πραγματικά είναι. Έτσι κι αλλιώς το δύσκολο δεν είναι να ξεκινήσει καριέρα κάποιος, αλλά να συντηρηθεί με άποψη.

Αναπολώντας το παιδικό παρελθόν του θυμάται τα ακούσματα των γονιών του σε όπερες και στις ερμηνείες του Γιάννη Πάριου, ενώ όλα για εκείνον ξεκίνησαν από τους Beatles και τον Μάνο Χατζηδάκι. Και εκείνη τη στιγμή τα χείλη του γεμίζουν με στίχους από το τραγούδι του «Τα δέντρα», εκεί που οι αρχικές επιρροές έγιναν λόγια και μελωδία μαζί. Μια από τις εμπνεύσεις του. Είναι τελικά ο συνδυασμός από το συναίσθημα που διαμορφώνει τη μελωδία, αλλά και η μελωδία που παίζει με το συναίσθημα, μου εξηγεί, αφού τα τραγούδια θέλουν κάτι από τα δύο… το ένα λόγω σύνθεσης και το άλλο λόγω κειμένου.

Μιλήσαμε για τους έλληνες μουσικούς και για τη χρήση του ελληνικού ή ξένου στίχου στην ελληνική σκηνή. Χωρίς να χάσει κάτι απ’ το ενδιαφέρον του και ένθερμες λέξεις μου απάντησε ότι οι Έλληνες δημιουργοί είναι εξαιρετικοί στην πλειοψηφία τους και το αγγλόφωνο παρότι εξαιρετικά δημιουργικό είναι καταδικασμένο να μιλάει αγγλικά σε ελληνικό κοινό. Θεωρώ ότι το ελληνικό τραγούδι πρέπει να τραγουδιέται ελληνικά. Θα αντέξει ο ελληνικός στίχος, γιατί όπως είπα και πιο πριν, το κείμενο δημιουργεί συναίσθημα, το συναίσθημα μελωδία και αντίστροφα. Και αυτά πρέπει να είναι το ίδιο δυνατά και μαζί και αυθύπαρκτα.

Προσπάθησα να οριοθετήσω όλες αυτές τις μοναδικές συνεργασίες στις οποίες έχει συμμετάσχει επί σειρά ετών, σε διαφορετικά ύφη μουσικής και στυλ απόδοσης, αλλά πραγματικά η λίστα ήταν ατελείωτη. Ο Χρήστος χαμογέλασε και μου επισήμανε την τρομερή μουσική δυαδική μουσικότητα με τον Γιώργο Ανδρέου (Μικρή Πατρίδα), την κινηματογραφική ερμηνεία που βίωσε με τον Βασίλη Δημητρίου (Ο μεγάλος θυμός), αλλά και τη συνύπαρξη μιας ομάδας κάτω από την μπαγκέτα ενός μαέστρου, εννοώντας τον Θάνο Μικρούτσικο (Ο Άμλετ της σελήνης). Αν μπορώ να προσθέσω τρεις ακόμα καλλιτέχνες, το Βασίλη Παπακωνσταντίνου, το Μίλτο Πασχαλίδη και το Γιάννη Χαρούλη, με τους οποίους έζησα το απόγειο της σκηνικής οικογένειας.

 

 

Αφήνοντας τα μουσικά δρώμενα και μιλήσαμε για τον ίδιο σαν άνθρωπο. Σπούδασε Φιλοσοφία στην Ιταλία και εργάστηκε για αρκετά χρόνια, από το 1982 μέχρι και το 1994. Οι σπουδές του λειτούργησαν ως ένας μόνιμος και διαρκής ανελκυστήρας, σε γνωσιακό, πολιτισμικό και κοινωνικό φάσμα. Ήταν σαν ένα πάνω – κάτω από τον μετανάστη ως τον ερευνητή και από τον ανασφάλιστο εργάτη ως τον πλανόδιο μουσικό. Χρωστάω στους καθηγητές μου.

Ανάμεσα απ’ όλες τις στιγμές του στα φοιτητικά χρόνια, ξεχωρίζει μια εμπειρία ζωής στο πανεπιστήμιο και μου εξιστορείται: Ως πρωτοετής φοιτητής στο μάθημα της σημειωτικής και με καθηγητή τον Umberto Eco, έχοντας δυσκολία με την ιταλική γλώσσα, να τη στενογραφήσω άμεσα, του ζήτησα ως βοήθημα να με παραπέμψει σε μια ανάλογη βιβλιογραφία, καθώς και συγγενή λεξικογραφία για να μελετήσω κατ ιδίαν, ώστε να είμαι καλύτερα προετοιμασμένος. Ο καθηγητής παρότι μου έδωσε όσες πληροφορίες του ζήτησα, την επόμενη μέρα στη διάλεξη, εν τη παρουσία μου, απέδειξε στους συναδέλφους μου φοιτητές πρώτον ότι ήταν χαρά  και τιμή του να υπάρχει ένα ξένος -Έλληνας φοιτητής στην τάξη του και δεύτερον πως θα ήταν προτιμότερο προς όφελος όλων, αλλά και της επιστήμης του και της συναδελφικότητας, να παραδίδει τη διάλεξη μιλώντας πιο αργά και έτσι η νεοσύστατη επιστήμη της σημειωτικής θα καθίσταται πιο κατανοητή, κατ’ αρχάς για τον ίδιο και εν τέλει για όλους.

 

 

Η συζήτησή μας είχε πολλά και ενδιαφέροντα παρακλάδια, αλλά συνειδητά στάθηκα στην αντίστοιχη πιο έντονη στιγμή που θυμόταν από τις live εμφανίσεις του. Κέρδισε λίγα δευτερόλεπτα σκέψης και ανακαλώντας την μνήμη μου, με ταξίδεψε στο Φεστιβάλ του ποταμού Άρδα. Αν θυμάμαι καλά ήταν το έτος 2005. Ξεκινώντας το «Ημερολόγιο», από την αποδοχή, κατέβασα τα μάτια μου και προσευχήθηκα.

– Τι μας επιφυλάσσει, λοιπόν, στο άμεσο μέλλον το δημιουργικό σου μυαλό; ρώτησα και ο Χρήστος έσπευσε να μου πει ότι ο καινούριος δίσκος είναι θεματικός. Αφορά στην πρώτη αιματηρή εξέγερση που έγινε σε ελληνικό έδαφος. Την 21η Αυγούστου του 1916, οι μεταλλωρύχοι της Σερίφου, πρωτοστατούντος του αναρχοσυνδικαλιστή Κωνσταντίνου Σπέρα, απέργησαν ενάντια στη γερμανική μεταλλευτική εταιρία των Γρόμμαν, διεκδικώντας, βάσει των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της γαλλικής επανάστασης και του εργατικού μανιφέστο της Πρωτομαγιάς του Σικάγο, την εφαρμογή του οκταώρου, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, κοινό ταμείο αλληλοβοηθείας (ώστε πληγέντος ενός μεταλλωρύχου όλοι οι υπόλοιποι να βοηθούν την οικογένειά του), εκπαίδευση για τα παιδιά τους και επί 24ωρου βάσεως κοινή απαγόρευση να εισέρχονται στην ίδια σήραγγα, λόγω σαθρότητας των υποστυλώσεων, πατέρας και γιος, για να μην ξεκληριστεί η οικογένεια. Η γερμανική μεταλλευτική εταιρία, σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση, κάλεσε άγημα Ελλήνων χωροφυλάκων από τη Σύρο, το οποίο εκτέλεσε τέσσερις μεταλλωρύχους. Τους Μητροφάνης, Ζωήλης, Κουζούπης και Πρωτόπαππας. Εν συνεχεία οι γυναίκες των μεταλλωρύχων πετροβόλησαν θανάσιμα το άγημα. Τα όπλα του αγήματος περισυνέλεξαν οι απεργοί χωρίς να χρησιμοποιηθούν και για δεκαπέντε μέρες εγκαταστάθηκε στο νησί το πρώτο και μοναδικό ελληνικό σοβιέτ. Ο Κωνσταντίνος Σπέρας φυλακίστηκε για τα επόμενα χρόνια, 107 φορές και ως ιδρυτικό μέλος της ΓΣΣΕ εκτελέστηκε στη Μάνδρα Αττικής από το ΕΑΜ, όχι ως αναρχοσυνδικαλιστής, αλλά ως δωσίλογος. Αυτό είναι το θέμα του καινούριου μου δίσκου.

 

 

Τα χρονικά περιθώρια είχαν στενέψει και για τους δύο μας. Δεν είχαμε χρόνο για πολλά, παρά μόνο για δύο ακόμα ερωτήσεις.

– Πόσο απλό ή όχι είναι να έχεις φτάσει σε ένα τόσο “ψηλό σκαλί” στον μουσικό χώρο, όπου πραγματικά όλα φαντάζουν σκληρά και απάνθρωπα; τόλμησα να τον ρωτήσω και χωρίς να σκεφτεί κάτι, χαμογέλασε και με επανέφερε στην πραγματικότητα λέγοντάς μου.  Ποτέ δε μου πέρασε από το μυαλό ότι έχω φτάσει σε ένα τόσο «ψηλό σκαλί» και όταν κοιτώ τη γυναίκα μου στα μάτια τίποτα δεν είναι σκληρό και απάνθρωπο.

 

 

– Τελικά σ’ αυτήν τη ζωή παραμένουμε όλοι μας για πάντα συνήθεις ύποπτοι ή κάποια στιγμή ζούμε με ελευθεριότητα;

Αν οι συνήθεις ύποπτοι δε ζουν με ελευθεριότητα, τότε δεν είναι συνήθεις ύποπτοι και η ελευθεριότητα εγκλωβίζεται στα όρια της μη ουτοπίας.

Τον ευχαρίστησα για όλα. Για τον χρόνο, την αγνή πρόθεση, την εμπειρία και τις στιγμές που μοιράστηκε μαζί μου. Δευτερόλεπτα μετά και ο Χρήστος Θηβαίος είχε αποχωρήσει από τη συνάντησή μας. Έμεινα για λίγο εκεί μόνος συμπληρώνοντας τις τελευταίες σημειώσεις μου. Στο σημείο που είχε αφήσει την κιθάρα του, υπήρχε μόνο η σκιά της.

ε.γώ

facebook: https://www.facebook.com/ChrestosThebaiosChristosThivaios?fref=ts

Ο Άμλετ της Σελήνης: https://www.youtube.com/watch?v=yxX2rdiNcYw

Ημερολόγιο: https://www.youtube.com/watch?v=KngJVhcu8Ys

Περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου:

https://www.youtube.com/watch?v=DOhKrlRNuGk

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close