alternative action, alternative thinking

Οι 10 καλύτερες ταινίες του 2016, από τον Ευριπίδη Ταρασίδη | Cinema

981 0

Το 2016 μπορεί να έφυγε, αλλά κάποιες ταινίες της χρονιάς αφήσανε το στίγμα τους και εμείς σας τις παρουσιάζουμε αναλυτικά στο παρακάτω κείμενο.  Οι ταινίες που περιλαμβάνονται στην παρακάτω λίστα δεν είναι με ιεραρχική σειρά και η πρεμιέρα τους σε ελληνικές αίθουσες είχε γίνει αποκλειστικά το 2016.

  1. La la land

Ο Ντανιέλ Σαζελ επιστρέφει δύο χρόνια μετά το «Whiplash» για να προσφέρει ένα από τα σημαντικότερα μιούζικαλ των τελευταίων ετών. Το σινεμά του ονείρου που τόσο λείπει σε κάποιους από εμάς, είναι εδώ. Τζαζ μουσική, ένα ρομάντζο ανάμεσα σε δύο όμορφους ανθρώπους, στη γη των ονείρων, το Χόλυγουντ και ένα ντελιριακό κινηματογραφικό γεγονός μέσα από χορογραφίες με θάρρος, με μία κινηματογραφική κάμερα να συμμετέχει ενεργά στο πάρτυ που στήνουν οι ήρωες. Υπέροχοι οι Ράιν Γκόσλινγκ και Έμα Στόουν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Σινεμά ξανά. Αυτό το σινεμά που του αφήνεσαι, που του επιτρέπεις να σου πει τα πιο γλυκά ψέματα.

  1. Spotlight: Όλα στο φως

Δίκαια κατέκτησε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας στην προηγούμενη τελετή. Στιβαρή ιστορία, με σασπένς, με έρευνα, με ρυθμό. Ένα θεωρητικά δύσκολο θέμα (αυτό της σεξουαλικής εκμετάλλευσης από ιερείς) δίνεται με τον πιο πειστικό τρόπο δημιουργώντας μία σχέση ειλικρίνειας μεταξύ θεατή και ταινίας. Με καρδιά, με ήθος, υπενθυμίζει την ουσία της δημοσιογραφίας και την ξεχασμένη ερωτική σχέση που θα πρεπε να ‘χε ο δημοσιογράφος με την αλήθεια. Χωρίς εντυπωσιασμούς, χωρίς κόλπα, χωρίς κινηματογραφικά κλισέ. Απλό, λιτό, υπέροχο.

  1. Toni Erdmann

Θα το βρείτε στις λίστες όλων των κριτικών κινηματογράφου όλου του κόσμου. Δικαίως. Η Μαρεν Αντε δημιουργεί μία ταινία με επίκεντρο την ιδιαίτερη σχέση ενός πατέρα και μιας κόρης. Η κόρη, μακρυά από το σπίτι, εξέχον στέλεχος σε μία εταιρεία, τρέχει ένα πρότζεκτ στην αναπτυσσόμενη Ρουμανία. Ο πατέρας, ιδεαλιστής, απλός, χιουμορίστας, θέλει να αποκαταστήσει τις ψυχρές σχέσεις με την κόρη και να την ταρακουνήσει μπας και την βγάλει από τον ψεύτικο κόσμο στον οποίο ζει. Και μέσα στο ψέμα που δημιουργεί, υπάρχει η αλήθεια που δεν θέλεις να την δεις, και ας στέκει δίπλα στο γκουρμέ εστιατόριο που τρως, ένα φτωχό παιδί που μάλλον δεν θα έχει συμμετοχή στο πάρτυ των χαρτογιακάδων.

  1. Η υπηρέτρια

Η αλήθεια είναι πως μετά το «Oldboy» δεν συμπάθησα ιδιαίτερα τις ταινίες του Τσαν Ουοκ Παρκ και ας είναι ιδιαίτερα αγαπητός στο χώρο τον σινεφίλ. Όμως η φετινή του ταινία, με μάγεψε. Σεξ, ερωτισμός, ίντριγκα, σασπένς, κορυφαία φωτογραφία, σε ένα άκρως ανατρεπτικό θρίλερ που εντάσσει την «shunga» στην κινηματογραφική αφήγηση σαν υπόνοια, σαν κομμάτι της διαλεκτικής. Η εικόνα έχει κυρίαρχο ρόλο σ’ αυτό το τρομακτικό παραμύθι σχέσεων, ρόλων, το οποίο στηρίζεται στην νουβέλα της Σάρα Ουότερς με τίτλο «Η κλέφτρα». Χάρμα οφθαλμών.

  1. Η Κόκκινη Χελώνα

Ένα κράμα ποίησης, λυρισμού, συμβολισμού και ουσιώδους κινηματογραφικού μοτίβου. Χωρίς λόγια, σε αφήνει άφωνο από τις αριστοτεχνικά σχεδιασμένες εικόνες που ο Μίκαελ Ντουντόκ Ντε Βιτ προσφέρει απλόχερα ένα οπτικό ποίημα, απλό, λιτό, ουσιαστικό, πολύ ουσιαστικό. Εκεί, σε ένα νησί όπου ένας ανώνυμος άντρας ναυαγεί και κάθε που κάνει να δραπετεύσει με κάποια αυτοσχέδια σχεδία, μία κόκκινη χελώνα τον σταματά. Ανατολή και Δύση παντρεύονται κάτω από τη μυσταγωγική γραφή του βραβευμένου δις με όσκαρ ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους.

 

  1. Δεσμοί αίματος

Ο νικητής του «Χρυσού Αλέξανδρου» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2015 έκανε αίσθηση με την απλότητα, την ευαισθησία και το λεπτό του χιούμορ. Οι «Δεσμοί αίματος» του Ισλανδού Γκρίμουρ Χακόναρσον ταξίδεψε πολύ και έκανε τα δυο ιδιόρρυθμα αδέρφια σύμβολο μιας ζωής που το μόνο που έχει να χωρίσει τον ένα απ’ τον άλλο είναι ο θάνατος, είτε του κοπαδιού των κριαριών είτε των ίδιων. Εξαιρετική ταινία που δυστυχώς πέρασε ξυστά από τις επιλογές του φιλοθεάμονος κοινού.

  1. Η επιστροφή

Ένα «αλληλούια» ακούστηκε απ’ άκρη σ’ ακρή της οικουμένης όταν ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο κέρδισε το πρώτο του όσκαρ για την ταινία του Αλεχάνδρο Ινιαρίτου. Η κάμερα του Ινιαρίτου δεν λέει να σταθεί σε ένα σημείο. Και μαζί της δίνει μία μοναδική κίνηση στον σχεδόν ακίνητο Ντι Κάπριο μετά από την επίθεση μιας αρκούδας. Η Επιστροφή κέρδισε 3  Όσκαρ, μεταξύ των οποίων του καλύτερου ηθοποιού και του καλύτερου σκηνοθέτη κλείνοντας μ αυτό τον τρόπο την μεγάλη καλλιτεχνική πορεία της ταινίας που κέρδισε κοινό και κριτικούς. Και έκανε διάσημη και την αρκούδα που σακάτεψε τον Λεονάρντο! Μία ταινία επιβίωσης γεμάτη ψυχή.

  1. Η δεύτερη μάνα

Η Ρεγκίνα Κασέ πρωταγωνιστεί σε μία από τις πιο γλυκιές ταινίες που μας ήρθαν τελευταία από τη Βραζιλία. Μία κομεντί που κεντράρει στη σχέση μάνας-κόρης, η οποία για λόγους εργασίας της πρώτης είναι ασταθής, σε ένα περιβάλλον έντονων ταξικών ανισοτήτων, σε μία Βραζιλία που ο πλούτος της ελίτ καθορίζει τις ζωές των υπολοίπων. Η στοργική μητέρα, της παλιάς λογικής η οποία ορίζει τον εργαζόμενο να είναι υπόχρεος απέναντι στον εργοδότη, χάνει τα αυγά και τα πασχάλια από τον ερχομό της τσαμπουκαλούς κόρης η οποία έχει άλλη αντίληψη για τις σχέσεις των ανθρώπων από διαφορετικές τάξεις. Η Κασέ παίζει υπέροχα, σχεδόν φυσικά και παίρνει την ταινία πάνω της, πράμα που της επιτρέπει και η διακριτικότατη σκηνοθεσία της Άννα Μουιλαερτ.

  1. Ο Κούμπο και οι δυο χορδές

Animation ταινία όπου συναντιέται ο Κουρουσάβα με τον Μιγιακάζι σε μία σκοτεινή ιστορία, παραμυθένια, από κεινα όμως τα παραμύθια που στο σκοτάδι τους κρύβουν μία ιδιαίτερη οπτική για τη ζωή και τον κόσμο. Εκεί, ο μικρός Κούμπο μετά το θάνατο της μητέρας του, καλείται να ενώσει τις δυνάμεις του με ένα σκαθάρι και μία μαϊμού, σε ένα ταξίδι προς άγνωστο μέρος με σκοπό να λύσει το μυστήριο του πατέρα του, του καλύτερου σαμουράι. Αλληγορίες μπλέκονται με την μαγεία της Ανατολής και τεχνικές συνδυάζονται άρτια για την καλύτερη- ίσως- ταινία κινουμένων σχεδίων της χρονιάς στην πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Τράβις Νάιτ.

  1. Η μεγάλη επιστροφή

Δεν άρεσε στους περισσότερους κριτικούς κινηματογράφου η ταινία του Ζανγκ Γιμού (Ήρωας, Ιπτάμενα Στιλέτα, Τα λουλούδια του πολέμου). Και αυτό γιατί-ίσως- πρόκειται για ένα πολιτικό μελόδραμα μια ιστορικής στιγμής της Κίνας που δεν έχει ερευνηθεί από τον κινηματογράφο σε βάθος. Βασισμένο στο μυθιστόρημα της Γιαν Γκέλινγκ, το δράμα του Γιμού ξεκινά κατά τη διαρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης με τον άντρα της οικογένειας, τον ακαδημαϊκό Λου Γιάνσι να είναι έγκλειστός σε φυλακή, τη γυναίκα Φενγκ Γουανιού να συντηρεί την κόρη της η οποία είναι πιστή στο Κόμμα και έχει όνειρο να γίνει μπαλαρίνα. Όλα ανατρέπονται όταν ο άντρας το σκάει απ’ τη φυλακή, και συναντίεται-έστω και από απόσταση- με τη γυναίκα του. Συλλαμβάνεται ξανά και το σοκ που παθαίνει η Γουανιού θα «πειράξει» το μυαλό της σε βαθμό που όταν τελικώς αποφυλακιστεί ο άντρας της που τόσο πολύ καρτερούσε, δεν θα τον αναγνωρίσει. Λυρικό, πολιτικοποιημένο, χωρίς εξάρσεις, ίσως με συναισθηματικό δυναμισμό που για κάποιους να μοιαζει παρωχημένος, και με εξαίσια ερμηνεία από τη μούσα του Γιμού.

Καλή Χρονιά!

Comment

Your email address will not be published.

Τα cookies μας βοηθούν να παρέχουμε τις υπηρεσίες μας. Χρησιμοποιώντας τις υπηρεσίες μας, συμφωνείτε με τη χρήση cookies εκ μέρους μας. πληροφορίες

Διαφημιστικά Μηνύματα και cookie DoubleClick DARTΤο cookie DoubleClick DART χρησιμοποιείται από την Google στις διαφημίσεις που προβάλλονται στους ιστότοπους των συνεργατών της, όπως σε ιστότοπους που προβάλλουν διαφημίσεις του AdSense ή συμμετέχουν σε πιστοποιημένα από την Google δίκτυα διαφημίσεων.Όταν οι χρήστες επισκέπτονται τον ιστότοπο alternactive.gr και βλέπουν ή κάνουν κλικ σε μια διαφήμιση, ενδέχεται να αποθηκευτεί ένα cookie στο πρόγραμμα περιήγησης του εν λόγω τελικού χρήστη. Τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από αυτά τα cookie θα χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βοηθήσουν στην καλύτερη προβολή και διαχείριση των διαφημίσεων στον(στους) ιστότοπο(-ους) του εκδότη και στον ιστό.

Close